Καλή σας μέρα φίλοι μου, οι εκλογές έχουν ολοκληρωθεί στην ελληνική επικράτεια και εμείς ακόμη ψάχνουμε να βρούμε το μήνυμα. Εδώ παπάς, εκεί παπάς που είναι ο παπάς; Εδώ το μήνυμα, εκεί το μήνυμα, που είναι το μήνυμα; Εδώ είναι φίλοι μου, σας το πληκτρολογώ.
Το μήνυμα λοιπόν, είναι : “ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ!”.
Ρε “σωτήρες του έθνους”, είναι δυνατόν να έχετε ποσοστό 30% (συνολικά), αντί για 80% που είχατε πριν από καμιά τετραετία, και να ισχυρίζεστε ότι είστε νικητές και να τραγουδάτε στον ελληνικό λαό, ως χαζοχαρούμενα, “να μ’ αγαπάς”. Όχι κύριοι δεν σας αγαπάμε πλέον. Τη ζωή μας φοβόμαστε!
Από την άλλη πλευρά οι “αριστερόχειρες” σωτήρες, οι οποίοι σε περίοδο λαίλαπας δεν κατάφεραν να πάρουν αριθμητικά περισσότερους ψηφοφόρους, πανηγυρίζουν και αυτοί και τραγουδούν “σε έχω ερωτευθεί”, αναφερόμενοι στην εξουσία και στην αυτοδυναμία (ξεχάσαμε πλέον τους αγώνες για την απλή αναλογική!).
Στους ξυρισμένους δεν αναφέρομαι. Προσπαθούν να βγάλουν τρίχες!
Όσο είστε κύριοι απέναντι από τον λαό, τα ποσοστά σας θα μειώνονται διαρκώς. Διότι δεν είναι δυνατόν να σας ζητάμε ένα κόσμο ανθρώπινο, πιο δίκαιο, πιο ……..και εσείς να μας λέτε :
οι λέξεις έθνος, πατρίδα, θα αντικατασταθούν από τη λέξη νεκροταφείο,
οι λέξεις πολιτισμός, παιδεία, υγεία, θα αντικατασταθούν από τη λέξη νεκροταφείο,
οι λέξεις, αξία, ιδέες, ιδανικά, θα αντικατασταθούν από τη λέξη νεκροταφείο,
η λέξη θρησκεία, θα αντικατασταθεί από τη λέξη κοιμητήριο (σας την έσκασα!),
οι λέξεις πολιτικές και ηθικές αρχές, θα αντικατασταθούν από τη λέξη νεκροταφείο,
η λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην αρχή θα αντικατασταθεί από τη λέξη ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ και, στη συνέχεια, από τη λέξη νεκροταφείο,
Ένα ζευγάρι νέων ανθρώπων γνωρίζεται, ζει μαζί και ως καρπός της αγάπης τους – σχέσης τους προκύπτουν τα παιδιά. Χαμόγελα από τους γονείς, τους συγγενείς και από τα βρέφη τα οποία, όμως, όταν αρχίζουν να αναπτύσσουν την ακοή τους και την όρασή τους, αρχίζουν να ουρλιάζουν στο άκουσμα Σαμαράς, Στουρνάρας, Βενιζέλος, Αλέξης, Καμμένος, …….. και λοιπούς ολίγιστους.
Το ζευγάρι με δυσκολία μεγαλώνει τα παιδιά. Πάλι χαμόγελα, όταν έχουμε τα πρώτα βηματάκια, χαμόγελα και δάκρυα από συγκίνηση όταν ακούμε τις πρώτες λεξούλες, μπαμπά, μαμά, παππού, γιαγιά, ακόμη και μαλάκα εάν πούνε, πάλι χαμόγελα και κόρδωμα ο χαζομπαμπάς.
Στην διάρκεια της ζωής υπάρχουν και οι διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις με χαμόγελα, δάκρυα, αγωνίες, προσπάθειες, φωνές, προσδοκίες… Ο δρόμος ήταν και είναι δύσκολος, αλλά υπήρχε μία ανθρώπινη κοινωνία, η οποία προσέφερε και συνέχιζε την πορεία της.
Και εσείς, πλέον, θέλετε να δεχτούμε αβασάνιστα να αποφασίζουν άλλοι για το χαμόγελό μας, για τα δάκρυά μας, για τη ζωή μας; Δηλαδή αυτοί που δημιούργησαν τα προβλήματα και διαλύουν τις κοινωνίες, θα είναι οι κριτές των πάντων.
Δεν υπάρχει περίπτωση αγαπημένοι μου φίλοι, αυτοί να καταλάβουν κάτι. Από τη εποχή που εξόντωναν τις κοινωνίες με όπλα και φούρνους, περάσαμε στο σήμερα που τις διαλύουν, τις κομματιάζουν με τα χρήματα, νομίζοντας ότι προσφέρουν και υπηρεσίες στην ανθρωπότητα!
Και επειδή μία εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, “πάρτε” και μία “φωτογραφία” του κόσμου τον οποίο έχετε δημιουργήσει σε μεγάλο ποσοστό και προσπαθείτε να ολοκληρώσετε.
