Μια ξεχωριστή εικόνα αντίκρισαν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της Βέροιας το πρωί του περασμένου Σαββάτου, στον πεζόδρομο της Μπαρμπούτας, δίπλα στα γάργαρα νερά του Τριποτάμου. Εκεί, κάτω από τη φυσική δροσιά των πλατανιών και με ήχο φόντου τον ήσυχο ρου του ποταμού, πραγματοποιήθηκε το πρώτο τουρνουά σκάκι για μαθητές γυμνασίου — μια πρωτοβουλία του 1ου Γυμνασίου Βέροιας και της περιβαλλοντικής του ομάδας.
Η δράση αποτέλεσε μια προσπάθεια να βγουν οι μαθητές έξω από τα στενά όρια των σχολικών αιθουσών, συνδυάζοντας πνευματικό άθλημα και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Ο συμβολισμός της τοποθεσίας μόνο τυχαίος δεν ήταν: ο Τριπόταμος, ως φυσικός θησαυρός της πόλης, έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για σειρά περιβαλλοντικών δράσεων και σχολικών προγραμμάτων, με τα τοπικά σχολεία να αποτελούν σταθερούς συμμέτοχους στην ανάδειξή του.
Στο τουρνουά συμμετείχαν συνολικά 32 μαθητές από το 1ο, 2ο, 3ο και 4ο Γυμνάσιο Βέροιας, καθώς και από το Μουσικό Σχολείο. Τη διοργάνωση υποστήριξαν οκτώ ακόμη μαθητές του 1ου Γυμνασίου, που ανέλαβαν οργανωτικούς ρόλους, συμβάλλοντας στην άρτια ροή των αγώνων. Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί της δράσης ήταν οι Πολύμνια Ανδρεάδου, Μαρία Σιδηροπούλου και Κωνσταντία Τσακελίδου.
Οι τρεις πρώτοι νικητές του τουρνουά ήταν οι:
-
Περικλής Θεοδωρίδης (3ο Γυμνάσιο Βέροιας)
-
Γιάννης Βασιλάκης (Μουσικό Σχολείο Βέροιας)
-
Αλέξανδρος Πλήκας (1ο Γυμνάσιο Βέροιας)
Το «παρών» έδωσαν και αρκετοί εκπαιδευτικοί, ανάμεσά τους οι Νίνα Ράμου, Γιάννης Αποστολόπουλος, Κωνσταντίνος Δούκας και Στέλλα Παυλάκη, ενισχύοντας με την παρουσία τους τη σημασία της πρωτοβουλίας. Παράλληλα, ο τοπικός σύλλογος συμμετείχε με ξενάγηση στις όχθες και ενημέρωση για την ιστορία και την οικολογική σημασία του ποταμού.
Η εκδήλωση άφησε θετικό πρόσημο στους συμμετέχοντες, με όλους να εκφράζουν την επιθυμία να επαναληφθεί και να καθιερωθεί ως θεσμός. Σε μια εποχή όπου οι μαθητές αναζητούν διεξόδους έκφρασης και ουσιαστικής επαφής με το περιβάλλον, τέτοιες πρωτοβουλίες αποδεικνύουν ότι το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει και έξω από τους τέσσερις τοίχους — στο φως, στον καθαρό αέρα και στον παλμό της κοινότητας.
