Οι μαθητές της Στ΄ Τάξης των Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων Βέροιας «Ι. Σαφαρίκας-Ι. Μπαρμπαρούσης», με συντονίστρια τη δασκάλα τους, δημιούργησαν μια ταινία μικρού μήκους στα πλαίσια της διδασκαλίας με τη μέθοδο project, με αφορμή την ενότητα της Γλώσσας «Θέατρο – Κινηματογράφος».
Τα παιδιά της εν λόγω γενιάς είναι πολύ εξοικειωμένα με την τεχνολογία και είναι επίσης πολύ εκτεθειμένα στα Μ.Μ.Ε., τηλεόραση, διαδίκτυο, video games, H/Y, κινηματογράφο και ραδιόφωνο. Συνεπώς η δασκάλα της τάξης θεώρησε καλό να πάρουν μια ιδέα σχετικά με το τι χρειάζεται και ποιοι συντελούν ώστε να παραχθεί ένα οπτικοακουστικό υλικό αλλά και τι σκοπούς εξυπηρετεί. Η πρακτική χρήση της τεχνολογίας αποτελεί έναν πιο άμεσο και ελκυστικό τρόπο για τα παιδιά προκειμένου να εκφράσουν τα συναισθήματα και τον ενθουσιασμό τους.
Προτεραιότητα ήταν η διασκέδαση των μαθητών αλλά και η απόκτηση μιας πιο σαφής γνώσης της μιντιακής γλώσσας και η διατήρηση μιας κριτικής στάσης απέναντί της. Μέσα από την ενεργή εφαρμογή των τεχνολογικών μέσων η δασκάλα τους τούς ενθάρρυνε για μια πιο αναστοχαστική προσέγγιση των Μ.Μ.Ε., μιας και η εκπαίδευση στα Μ.Μ.Ε. στοχεύει στην κριτική συμμετοχή στα σ’ αυτά και όχι στη συμμετοχή για τη συμμετοχή.
Η διαδικασία χωρίστηκε σε τρεις κύκλους.
1ος κύκλος: Θεωρία
Κατανόηση βασικών εννοιών του κινηματογράφου μέσω εκπαιδευτικού προγράμματος σχεδιασμένο για μαθητές δημοτικού. Σκοπός του ήταν η ιδιαίτερη επαφή των μαθητών με την τέχνη του κινηματογράφου και η κατανόηση των βασικών αρχών της οπτικοακουστικής αφήγησης. Δοσμένο με παιγνιώδη μορφή, αφηγήθηκε την ιστορία του κινηματογράφου, τα είδη του και εξήγησε με κατανοητό τρόπο ποιοι δουλεύουν για να γίνει μια ταινία (σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, εικονολήπτης, διευθυντής φωτογραφίας, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μουσικός συνθέτης, μοντέρ και φυσικά οι ηθοποιοί).
Στη συνέχεια τα παιδιά αποφάσισαν, σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά τους, με ποιο μέρος της ταινίας θα ήθελαν να ασχοληθούν. Οι ομάδες: α) σκηνοθέτες – οπερατέρ, β) σεναριογράφοι, γ) ηθοποιοί δ) σκηνογράφοι – ενδυματολόγοι – μακιγιέρ και ε) μουσική επιμέλεια. Αφού λύθηκε και το θέμα της διανομής ρόλων, χωρίς να γίνει τεχνοκρατικό, η δασκάλα τούς παρακίνησε να βρούνε το θέμα της ταινίας. Οι μαθητές κατέληξαν στην υπόθεση συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον με ομαδικό και συνεργατικό τρόπο. Το είδος της ταινίας; Κωμωδία, περιπέτεια, μυστήριο!
2ος κύκλος: Γυρίσματα
Η ομάδα σεναριογράφων μοίρασε το σενάριο σε φωτοτυπίες (το οποίο είχαν ετοιμάσει τις προηγούμενες μέρες) και ορίστηκε το πλάνο εργασίας για τις επόμενες εβδομάδες. Ξεκίνησαν τα γυρίσματα της κάθε σκηνής, όχι απαραίτητα με τη σειρά εξέλιξης της υπόθεσης• μια διαδικασία την οποία απόλαυσαν όλα τα παιδιά. Αξίζει να αναφερθεί η καλή λειτουργικότητα κάθε ομάδας αλλά και η μεταξύ τους άριστη και δημιουργική συνεργασία.
3ος κύκλος: Αξιολόγηση
Τα παιδιά συζήτησαν με τη δασκάλα τους για τη βιωματική εμπειρία τους. Για το πόσο την απόλαυσαν αλλά και για τις δεξιότητες που απέκτησαν. Αναγνώρισαν τις γνώσεις που ήδη κατέχουν για τον κινηματογράφο και τα Μ.Μ.Ε. αλλά και κάποια πράγματα που δεν γνώριζαν και κρίθηκε χρήσιμο για την προσωπική εξέλιξή τους πως έπρεπε να μάθουν. Έτσι, ακόμα κι αν δεν ‘εμβολιάστηκαν’ με κάποια συγκεκριμένη θεωρία , από εδώ και στο εξής όταν θα βλέπουν μια ταινία θα ξέρουν πως κάποιος έκανε κοντινό πλάνο για να τονίσει ένα συναίσθημα, κάποιος επέλεξε τη συγκεκριμένη μουσική για να τονίσει κάτι άλλο κτλ.
Τελικό προϊόν:
Το μοντάζ έγινε από δασκάλα του σχολείου, έμπειρη σε αυτό το κομμάτι των ΤΠΕ. Οι μαθητές μέχρι και τη στιγμή που παρακολούθησαν το αποτέλεσμα, δεν πίστευαν ότι τα γυρίσματα που κάνανε τόσες εβδομάδες θα κατέληγαν στην παραγωγή μιας ταινίας, συνηθισμένοι με την ιδέα ότι κάτι ανάλογο πραγματοποιείται μόνο στα μεγάλα στούντιο. Αναμενόμενο ήταν λοιπόν να τονιστεί η αυτοπεποίθησή τους αλλά και να θέλουν να επαναλάβουν μια ανάλογη διαδικασία. Ο ενθουσιασμός δεν κρύβεται, ειδικά όταν πρόκειται για τον προσωπικό μόχθο του καθενός.
