Μέσα από ένα θάλαμο νοσοκομείου στη Ρουμανία, ένας από τους λιγοστούς επιζώντες της πολύνεκρης σύγκρουσης που βύθισε στο πένθος την οικογένεια του ΠΑΟΚ, προσπαθεί να συνθέσει τα κομμάτια της μοιραίας διαδρομής. Με εμφανή τα σημάδια από τα κατάγματα στο σώμα του, αλλά έχοντας διατηρήσει την πλήρη διαύγεια των αισθήσεών του καθ’ όλη τη διάρκεια του συμβάντος, ο νεαρός οπαδός περιγράφει μια σκηνή που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ.
«Υπήρχε χρόνος για ελιγμό αποφυγής»
Η ανάλυση των δευτερολέπτων πριν από το χτύπημα βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνών, με τον διασωθέντα να παραθέτει τη δική του οπτική γωνία. Παρόλο που δεν κατείχε τη θέση του οδηγού, η εικόνα που αποκόμισε από το εσωτερικό του βαν είναι ξεκάθαρη. «Όλα τα θυμάμαι, δεν έχασα τις αισθήσεις μου ούτε μια στιγμή. Δεν είμαι σίγουρος το πως κόλλησε εκεί. Θα το έχετε δει το βίντεο. Υπήρχε χρόνος να πάει δεξιά και να μην γίνει τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το όχημα, το οποίο είχε μισθωθεί από την Έδεσσα, μετέφερε μια παρέα δεμένη, με κοινή αφετηρία τη Θεσσαλονίκη και την Ημαθία. «Ήμασταν σαν αδέρφια, είμαστε πολύ φίλοι», σημειώνει ο ίδιος, δυσκολευόμενος να διαχειριστεί την απώλεια των επτά συνοδοιπόρων του.
Η μοναξιά στο νοσοκομείο και η ελπίδα του επαναπατρισμού
Οι συνθήκες νοσηλείας στη γείτονα χώρα προσθέτουν ένα επιπλέον βάρος στον τραυματισμένο οπαδό. Σε δηλώσεις που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, περιέγραψε τις δυσκολίες επικοινωνίας λόγω της γλώσσας, αλλά και την τυχαία στιγμή που ανακάλυψε ότι και οι άλλοι δύο φίλοι του κατάφεραν να κρατηθούν στη ζωή.
«Είμαι μόνος μου σε ένα δωμάτιο, δεν ξέρω ρουμάνικα, δεν ξέρω καλά αγγλικά. Τυχαία άκουσα τις φωνές τους, καθώς περνούσα εγώ με το καροτσάκι για να κάνω μαγνητική τους άκουσα, ξέρω τουλάχιστον ότι είναι ζωντανοί», δήλωσε. Οι πληροφορίες από το ιατρικό προσωπικό για την πορεία της υγείας των τραυματιών είναι ενθαρρυντικές, με το ενδεχόμενο της αερομεταφοράς τους στην Ελλάδα να παραμένει ανοιχτό για τις επόμενες ώρες.
«Σήμερα είναι πένθος»
Απέναντι στις ανακριτικές διαδικασίες και τις καταθέσεις που έρχονται στο φως, ο επιζών παραμένει εστιασμένος στην ανθρώπινη διάσταση της τραγωδίας. Η απώλεια των «αδελφών» του υπερβαίνει κάθε τεχνική λεπτομέρεια του δυστυχήματος αυτή τη στιγμή.
«Δεν ξέρω, δεν οδηγούσα εγώ. Είμαι καλά αφού μιλάμε. Δεν ξέρω πράγματα να σου πω σίγουρα για να έχεις μια απάντηση. Εγώ αυτή τη στιγμή θρηνώ τους φίλους μου. Σήμερα, είναι πένθος. Δεν με ενδιαφέρει τι έχουν καταθέσει. Δεν μπορώ να ξέρω τι έχουν καταθέσει. Έγινε ένα σοβαρό δυστύχημα. Είμαστε 3 επιζώντες. Εγώ και άλλοι δύο που είναι μέσα στο νοσοκομείο και 7 νεκρούς».
