Μια διαφορετική βραδιά, μακριά από την ένταση και τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου στον Θερινό Κινηματογράφο «ΣΤΑΡ» στη Βέροια, με πρωταγωνιστές ένα εικοσάλεπτο ντοκιμαντέρ, μουσική, ένα ποτήρι κρασί και –πάνω απ’ όλα– την ανθρώπινη επαφή.
Τη «Συνάντηση κάτω από τ’ αστέρια» διοργάνωσε ο Σύλλογος Οικογενειών και Φίλων για την Ψυχική Υγεία Ημαθίας, προσκαλώντας τον κόσμο όχι σε μια τυπική ημερίδα, αλλά σε μια διαφορετική συνάντηση, με ελεύθερη είσοδο, μουσική και κουβεντούλα.
Το σκηνικό ήταν απλό και καλοκαιρινό. Η μεγάλη οθόνη του θερινού κινηματογράφου, ο έναστρος ουρανός, ένα ποτήρι κρασί ή χυμός και άνθρωποι που βρέθηκαν στον ίδιο χώρο για να ακούσουν, να συζητήσουν, να γνωριστούν και να μοιραστούν σκέψεις χωρίς βιασύνη.
Η μουσική έδωσε τον δικό της τόνο στη βραδιά. Ο Φάνης Τριανταφυλλίδης στην κιθάρα άνοιξε το μουσικό μέρος με ροκ και ελληνικές έντεχνες μπαλάντες, ενώ μετά την προβολή τη σκυτάλη πήρε η Άννα Παπανίδου στο σαξόφωνο, με jazz, pop, μπαλάντες και πιο δυναμικές μουσικές επιλογές.
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκε ένα περίπου εικοσάλεπτο ντοκιμαντέρ, με δύο ομιλίες από το TEDx, με θέμα το στίγμα γύρω από την ψυχική υγεία και την κατάθλιψη, τις λανθασμένες αντιλήψεις που εξακολουθούν να υπάρχουν και, κυρίως, τη δυσκολία των ανθρώπων να μιλήσουν ανοιχτά για όσα τους απασχολούν.
Το μήνυμα ήταν σαφές: η σιωπή και τα ταμπού γύρω από την ψυχική υγεία μπορούν να γίνουν μεγαλύτερο βάρος από το ίδιο το πρόβλημα.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ήταν το βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Συλλόγου πριν την έναρξη του ντοκιμαντέρ, το οποίο έδωσε και το στίγμα της διοργάνωσης.
«Όλοι μας, χωρίς εξαίρεση, έχουμε ξυπνήσει κάποια νύχτα χωρίς λόγο, με την καρδιά να χτυπάει και μια λίστα στο μυαλό που δεν τελειώνει. Το πρωί σηκωθήκαμε, πλύναμε το πρόσωπό μας και όταν μας ρώτησαν πώς είμαστε, είπαμε “καλά”.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να λες «καλά» επειδή πραγματικά είσαι καλά και στο να το λες επειδή δεν ξέρεις σε ποιον να πεις κάτι άλλο.
Είμαστε κάποιοι άνθρωποι που κάποια στιγμή χρειαστήκαμε βοήθεια ή που αγαπήσαμε κάποιον που τη χρειάστηκε. Και ανακαλύψαμε αργά ότι το δυσκολότερο κομμάτι δεν ήταν το πρόβλημα. Ήταν η σιωπή γύρω από το πρόβλημα»
Και κάπου εκεί βρίσκεται και η ουσία της διοργάνωσης. Γι’ αυτό δεν κάναμε ημερίδα. Οι ημερίδες έχουν κοινό. Απόψε δεν θέλαμε κοινό, θέλαμε παρέα»., ανέφερε το μήνυμα του Συλλόγου.
Στο τέλος, οι διοργανωτές ζήτησαν από τους παρευρισκόμενους να κάνουν κάτι απλό αλλά συμβολικό.
Όσοι έμειναν ικανοποιημένοι από τη βραδιά μπορούσαν να ρίξουν το «εισιτήριό» τους σε ένα κουτί. Όσοι δεν έμειναν ικανοποιημένοι, μπορούσαν απλώς να το κρατήσουν.
Παράλληλα, όποιος το επιθυμούσε μπορούσε να γράψει μια σύντομη πρόταση στην πίσω πλευρά του εισιτηρίου, αφήνοντας έτσι τη δική του σκέψη και το προσωπικό του αποτύπωμα από τη βραδιά.
Η βραδιά συνεχίστηκε με μουσική, κρασί ή χυμό, γλυκό και χαλαρή κουβέντα, δημιουργώντας έναν διαφορετικό χώρο επικοινωνίας, χωρίς το τυπικό πλαίσιο μιας ενημερωτικής εκδήλωσης.
