Γράφει ο Τάσος Βασιάδης
Κάτω από την γενικότερη κοινωνικοοικονομική κρίση που βιώνουν οι κοινωνίες, στο κλίμα των πολεμικών αναμετρήσεων που σοβούν στην ευρύτερη περιοχή, με τις πολιτικές ανακατατάξεις οι οποίες απασχολούν την διεθνή ειδησεογραφία και σε σχέση με την επισφάλεια των εθνικών ζητημάτων, αναδεικνύονται με ξεχωριστή έμφαση τα μηνύματα του επίκαιρου Εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου.
Παρά το εορταστικό κλίμα της Εθνικής Επετείου, γενικότερη διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι δύσκολα μπορούν να αποδοθούν με ακρίβεια οι στιγμές του μεγαλείου, όπως τις έζησε η γενιά του ’40 και να αντιστοιχιστούν στην επίκαιρη πραγματικότητα.
Η απόδοση τιμής προς την Εθνική Επέτειο ωστόσο, αποτελεί ελάχιστο οφειλόμενο χρέος προς την νέα γενιά, που αναζητεί υψηλής αξίας μηνύματα, για την διαχείριση της δυσχερούς σημερινής πραγματικότητας.
Ως κορυφαίας αξίας μήνυμα που αναδεικνύεται από την εποποιία του 1940, προβάλλει αναμφισβήτητα η Φιλοπατρία, που απετέλεσε εκείνες τις στιγμές για τους Έλληνες, το Υπέρτατο Καθήκον.
Η Φιλοπατρία ήταν την ώρα εκείνη, που συνήγειρε σύσσωμο το Έθνος των Ελλήνων που με πηγαίο ατομικό και ομαδικό ενθουσιασμό, ανανέωνε τους ιστορικούς του τίτλους τιμής.
Η Φιλοπατρία ήταν που μετέτρεψε τον Λαό μας σε ένα αδιάβλητο και αδιάσειστο Σώμα Θυσίας, με υποδειγματική εθνική ομοψυχία και ενότητα, σε μια περίοδο που η εσωτερική πολιτική ζωή δεν παρείχε τα εχέγγυα δι αυτό.
Η Φιλοπατρία ήταν που αναδείχθηκε εκείνη την στιγμή για τους Έλληνες, ως υπέρτατο καθήκον.
Σε εκείνη την σύγκρουση την τόσο δυσανάλογη, η Φιλοπατρία ήταν το μόνο ευνοϊκό αντιστάθμισμα για τον Έλληνα μαχητή που ανέλαβε την ευθύνη να υπερασπιστεί το άβατο των ναών του και τις οικογενειακές του εστίες.
Η Φιλοπατρία που οδήγησε τους Έλληνες να καταγράψουν εκείνες τις ανεπανάληπτες ηρωικές σελίδες, αποκτά μεγαλύτερη και αποτελεσματικότερη υπόσταση σε περιόδους της ιστορίας σαν αυτή που διανύουμε τώρα.
Και αυτό διότι αποτελεί αξίωμα ότι, «η διατήρηση και η αύξηση των ανεκτίμητων αγαθών της Ειρήνης απαιτεί πολύ πιο έντονο και διαρκές το αίσθημα της Φιλοπατρίας».
Εάν η τρέχουσα διαχείριση της δημόσιας δραστηριότητας δεν εμπνέεται από αίσθημα Φιλοπατρίας αλλά καθοδηγείται από απλή διαχειριστική αντίληψη και υπαγορεύεται από τρέχουσες σκοπιμότητες και μόνο, τότε οδηγεί νομοτελειακά σε ήττες μεγαλύτερες και διαρκέστερες από όσες θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε πολεμικές αναμετρήσεις.
Όπως άλλωστε συνέβαινε πάντα, τα διεθνή κέντρα αποφάσεων προσδιορίζουν τις γενικότερες εξελίξεις με βαρύτατους οικονομικούς όρους και δεν ορρωδούν προ ουδεμίας ιστορκής, πολιτισμικής και πνευματικής αξίας των Λαών, προκειμένου να επιτυγχάνουν κάθε φορά τους στόχους τους.
Το διεθνές πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο η πατρίδα μας κινείται κατ ανάγκην, αποδεικνύεται ιδιαίτερα επισφαλές για την πορεία του τόπου.
Σαφέστατο Χρέος κάθε αρμόδιου είναι να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ώστε να διαφυλαχθεί υπερήφανη η πατρίδα που μας παρέδωσε η γενιά του ΄40 και να παραδοθεί ασφαλής στην νέα γενιά.
Αυτή θα είναι και η επίκαιρη έκφραση της Φιλοπατρίας, όπως την ανέδειξε η γενιά του ΄40, με το Έπος της 28ης Οκτωβρίου.
Αυτό το Χρέος δεν αφορά μόνο τις εκάστοτε ηγεσίες, αλλά και κάθε πολίτη, κάθε γονέα, κάθε δάσκαλο, που οφείλει να μεταλαμπαδεύει στους νέους, την ανυπέρβλητη αξία της Φιλοπατρίας σε κάθε δραστηριότητα της ζωής τους.
