Είναι γνωστό και αναμφισβήτητο πως ο Θεός προίκισε τον κάμπο της Μακεδονίας με όλα τα στοιχεία της φύσης που απαιτούνται για ποιοτικότερα αγροτικά προϊόντα, ανάμεσα στα οποία πρωτεύοντα ρόλο κατέχει το ροδάκινο είτε πρόκειται για το επιτραπέζιο είτε για το βιομηχανικό.
Είναι επίσης γνωστό πως οι ροδακινοπαραγωγοί χρεώθηκαν για να αγοράσουν τον απαιτούμενο μηχανικό εξοπλισμό και απέκτησαν
ως μονοκαλλιεργητές εδώ και σαράντα χρόνια την απαραίτητη τεχνογνωσία ώστε το παραγόμενο προϊόν να είναι αρίστης ποιότητας.
Φύση και αγρότης λοιπόν συνηγορούν και εγγυώνται την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος ακόμα και σε δύσκολες χρονιές όπως η φετινή.
Όμως εκτός από την ποιότητα – καθώς η ποσότητα είναι ουδέτερο μέγεθος- σημαντικό ρόλο παίζει και μια ακόμα κρίσιμη παράμετρος ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ικανοποιητικό για όλους τους εμπλεκόμενους και δυστυχώς η παράμετρος αυτή είναι καθοριστική αφού αφορά την εμπορία, με ετεροβαρή συμφωνητικά.
Φέτος λοιπόν που το ουδέτερο μέγεθος – δηλαδή τα κιλά- είναι δυσεύρετο, οι βιομήχανοι- κονσερβοποιοί με χίλιους τρόπους επιχειρούν, με επίδειξη άκρατης αλαζονείας, να ποδηγετήσουν την τιμή του παραγωγού με το πρόσχημα της ποιοτικής υποτίμησης του προϊόντος υποτιμώντας με τον τρόπο αυτόν την νοημοσύνη των παραγωγών.
Έτσι την Κυριακή 10 Ιουλίου διάλεξαν οι 17 κονσερβοποιοί μέλη του ΚΑΡΤΕΛ της ΕΚΕ να κλείσουν τις πόρτες των βιομηχανιών τους επειδή, λέει, ήταν “απαράδεκτη” η ποιότητα των ροδάκινων που είχε παραλειφθεί την προηγούμενη εβδομάδα.
Προφανώς η γενίκευση ενός ανύπαρκτου προβλήματος – καθώς οι βιομηχανίες ελέγχουν στον τόπο παράδοσης την ποιότητα του προϊόντος και θα μπορούσαν να μην κάνουν παραλαβή για όσες και όποιες ποσότητες ήταν “πράσινα”- έχει να κάνει με την επίδειξη δύναμης απέναντι στην ανάγκη που προκύπτει από τα λιγοστά κιλά που υπάρχουν σήμερα στους παραγωγούς και στις μεγαλύτερες ανάγκες κάλυψης των παραγγελιών που έχουν οι βιομήχανοι και άρα κόντρα στον νόμο προσφοράς και ζήτησης, έναν νόμο που θυμούνται και εφαρμόζουν ανελέητα όταν τα πράγματα είναι αντίθετα.
Ναι, οι ροδακινοπαραγωγοί είτε υπάρχει υπερπαραγωγή, είτε έλλειψη κιλών είναι ο αδύναμος κρίκος.
Ναι, ακόμα και σήμερα αν συμφωνήσουν οι 17 βιομηχανίες, δηλαδή ο εξής ένας , η ΕΚΕ, τα ροδάκινα θα πωληθούν και με 10 λεπτά.
Ναι το 2016 χωρίς καμιά κάλυψη από κανέναν ο αγρότης είναι ο αδύναμος κρίκο.
Ναι, τίποτα δεν κοστίζει την ΕΚΕ, να βαφτίσει τα ροδάκινα “άγουρα”. “πράσινα”, “μαλακά”, “κίτρινα”, “χαμοκίτρινα” ή “παρδαλά” δηλαδή ποιοτικά υποβαθμισμένα.
Ναι, οι παραγωγοί στρέγουν να τους παίρνουν αζύγιστα 4 με 5 φορτία οι κονσερβοποιοί, ακόμα και τα λεγόμενα “συνεταιριστικά” εργοστάσια, αφού κράτος προστασίας γι αυτούς δεν υπάρχει.
Ναι, εύκολα ακούν οι παραγωγοί ότι οι κινέζοι και οι κιρκινέζοι απειλούν το “συγκριτικό πλεονέκτημα” των προϊόντων μας και ότι πρόλαβε κιόλας να φταίξει το …. Brexit.
Ναι, οι ροδακινοπαραγωγοί γνωρίζουν πολύ καλά και κυρίως το γιατί, οι κονσεβοποιοί στήνουν πρώτα τα “στέκια” τους και ύστερα τάχατες τα “αναθεματίζουν”.
Οι αγρότες, οι ασχολούμενοι στην ύπαιθρο με κρύο, ζέστα, βροχή, χαλάζι, νύχτα και μέρα δέχονται τα πάντα, το μόνο που ΔΕΝ θα δεχτούν είναι η υποτίμηση την νοημοσύνης τους και επειδή η “απεργία” των βιομηχάνων την Κυριακή 10/7/2016 ήταν η επιτομή αυτής της υποτίμησης
δηλώνουν ότι:
Όχι Δεν θα δεχτούν άλλη υποβάθμιση, από τους μυαλοπώλες με τις φαρδιές τσέπες.
Όχι, ΔΕΝ θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια καθώς τα ροδάκινά μας , που θα γίνουν κομπόστες τους, δεν θα αφήσουμε να πωληθούν.
Τρόποι υπάρχουν.
Παρακαλούνται όσοι εκ των συναδέλφων αγροτών αλλά και όσοι καταναλωτές δεν δέχονται την υποτίμηση της νοημοσύνης του οποιουδήποτε από οποιονδήποτε και επίσης δεν δέχονται το προϊόν να φεύγει σε εξευτελιστική τιμή από το χωράφι ως υποτιμημένο και στα χέρια του βιομηχάνου να μετατρέπεται σε χρυσάφι, να ενισχύσουν την προσπάθεια μας μαζικά με κάθε τρόπο.
Για την ομάδα
αγανακτισμένων αγροτών
1.Καραντώνας Γρηγόρης
2. Χατζόπουλος Θωμάς
3.Σιουραντάνης Σωτήρης
