Πρώτη φορά μπορώ να πω περιχαρής ότι υποδέχτηκα το φθινόπωρο με τόση λαχτάρα. Ποιος να το ‘λεγε; Εγώ; Ένα κατ’ εξοχήν κορίτσι του καλοκαιριού να χαίρομαι που έφυγε και να βάζω και τη λέξη “επιτέλους” κολλητά είναι από τ’ άγραφα. Αγαπητέ αναγνώστη, αυτό το καλοκαίρι την βρήκα από καλοριφέρ αυτοκινήτου… και ήρθε να με αποτελειώσει το a/c του επόμενου αυτοκινήτου!
Το πρώτο μέρος του δράματος παίχτηκε με το αγαπημένο μου αμαξάκι να βγαίνει σε αχρηστία με καμμένο μοτέρ λόγω του κολλάρου του καλοριφέρ που έσπασε. Και κάπου εκεί αρχίζει η πραγματική πλοκή. Ώρες ατελείωτες στο διαδίκτυο να ψάχνω σε ιστοσελίδες αυτοκινήτων να βρω αυτό που λέμε “ένα οικονομικό αυτοκινητάκι να κάνω τη δουλειά μου”.
Βέβαια, ήθελα να έχει και έναν όμορφο κουπέ σχεδιασμό, ήθελα και ηλεκτρικά παράθυρα, και υδραυλικά τιμόνια, και λίγη ιπποδύναμη παραπάνω παρόλα τα 1400 κυβικά που κοιτούσα, αλλά πρώτα, πριν, και πάνω από όλα, ήθελα να έχει καλό a/c! Οδηγώ ατελείωτα χιλιόμετρα μέσα στην κίνηση καθημερινά οπότε ήταν ένα gadget μεγάλης σημασίας.
Οι μέρες περνάνε κι εγώ γυρίζω την Αθήνα πάνω σε ένα παπί με τον μηχανικό μου να βρούμε το επόμενο τετράτροχο ταίρι μου. Μετά από χ αριθμό αυτοκινήτων, καταλήγω σε ένα καμπυλωτο όμορφο κουπεδάκι, με πειραγμένα άλογα και εξάτμιση, φιμέ τσάμια, όλα τα μηχανικά στην τρίχα και ένα μόνο μικρό πρόβλημα… ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ A/C! Βέβαια ο άνθρωπος με καθησυχασε ότι έχει ήδη αγοράσει τα ανταλλακτικά μεταχειρισμένα από μάντρα και μένει να το πάει στο μηχανικό του μετά από μία εβδομάδα να τα βάλει. Αυτή η πολυτέλεια χρόνου αναμονής για εμένα δυστυχώς δεν υπήρχε. Μπαίνω δυναμικά στο παζάρι, κόβω από την τιμή τα έξοδα εγκατάστασης των ανταλλακτικών και δίνουμε τα χέρια!
Την επόμενη μέρα, συναντιόμαστε για τα διαδικαστικά. Τράπεζες, παράβολα, μεταβιβάσεις… Έχω το κλειδί στο χέρι, τα ανταλλακτικά στο πίσω κάθισμα και παίρνω το δρόμο για το συνεργείο. Θα είχα το αμαξάκι μου στο τέλος της ημέρας έτοιμο για το καυτό καλοκαίρι. Αμ δε! Το ψυγείο του a/c σωστό, το κομπρεσέρ του a/c λάθος! Ευτυχώς ο άνθρωπος που μου το πουλησε με έφερε σε επαφή με τη μάντρα που το αγόρασε και οι εκείνοι προθυμοποιήθηκαν να μου το αντικαταστήσουν. Πάω φουριόζα να πάρω το σωστό ανταλλακτικό και αντ’ αυτού παίρνω ένα “Λυπουμαστε, τελικά το έχουμε διαθέσιμο στο άλλο μας κατάστημα στην Κόρινθο. Θα το έχουμε εδώ σε δύο μέρες. Ελάτε τότε”.
Γυρίζω απογοητευμένη που άλλες δύο μέρες καύσωνα αντί να κάνω μπάνιο σε μια ωραία παραλία, θα έκανα μέσα στο ίδιο μου το αυτοκίνητο.
Οι μέρες πέρασαν, το πολυπόθητο ανταλλακτικό ήταν στα χέρια μου κι εγώ για μία ακόμη φορά στο δρόμο για το συνεργείο. Όλα πήγαν κατ’ ευχήν! Το a/c δούλευε αισίως κι εγώ έκανα τα δρομολόγιά μου σιγοτραγουδώντας μέσα στο δροσερό μου πλέον αυτοκίνητο μέχρι που φτάνει η δέκατη μέρα της χαράς… Το a/c με εγκατέλειψε… Ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση. Ξανά πίσω στο συνεργείο! “Ο ασθενής έχασε το φρέον” μου λένε και αναλαμβάνουν να το ξαναγεμίσουν χωρίς επιβάρυνση μην είχαν κάνει εκείνοι κάποιο λάθος. Άλλες δέκα ευτυχισμένες μέρες πέρασαν και ξανα τα ίδια. “Το ψυγείο του a/c από κάπου χάνει, πρέπει να σας το αλλάξουν!”
Δύο τα ηθικά διδάγματα: Δεν ξαναπαίρνω ανταλλακτικά αυτοκινήτου από δεύτερο χέρι και καλωσορίζω το φθινόπωρο πρώτη φορά με αισιοδοξία!
Ο άρθρο είναι μια προσφορά της Εταιρείας Max Parts http://www.maxxparts.gr/
