Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΥΜΕΝΟΣ
Ονειρικό είναι το ξεκίνημα της Βέροιας. Με το απόλυτο (3Χ3) και αποδίδοντας παράλληλα καλό ποδόσφαιρο, θέτει από νωρίς τις βάσεις για την παραμονή της, κάνοντας παράλληλα την καλύτερη εκκίνηση της ιστορίας της στη μεγάλη κατηγορία. Βασικά, με ανάλογη συνέχεια, στην Ημαθία έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν βλέψεις για το κάτι παραπάνω.
Στην άκρη του πάγκου της ομάδας είναι ο Χοσέ Γκρανέρο. Ονομα άγνωστο και θεωρητικά «αντι-εμπορικό» για τα ελληνικά δεδομένα. Βασικά ας μην κρυβόμαστε. Ο Ισπανός -ρίχνοντας μία πρόχειρη ματιά στα κασέ της Super League- είναι ο πιο χαμηλόμισθος τεχνικός της κατηγορίας. Ομως πίσω στη χώρα του είναι αρκετά γνωστός. Θεωρείται ο «Μίστερ άνοδος» στις μικρές κατηγορίες της Ισπανίας, καθώς έχει κοουτσάρει με επιτυχία πολλές ομάδες στη τρίτη και δεύτερη κατηγορία της χώρας του.
Σε αυτές θεωρείται ένα «βαρύ» όνομα. Μάλιστα όταν ένας Μεξικανός μεγιστάνας πήρε την Οβιέδο, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να φέρει τον Γκρανέρο στον πάγκο του. Ποδοσφαιρικά ανδρώθηκε στο «Μεστάγια», όπου έμεινε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μεταξύ άλλων είχε για προπονητή και τον Αλφρέδο ντι Στέφανο. «Κρέμασε» τα παπούτσια του αρκετά μικρός, μόλις στα 30 του και έκτοτε ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα. Πάντα στα χαμηλά της χώρας του.
Πλέον μας συστήνεται. Λιγομίλητος τύπος και κολλητός του Κίκε Ερνάντεθ. Ετσι έγινε το «κονέ» με τη Βέροια. Αμφότεροι έχουν τον ίδιο μάνατζερ και το νερό μπήκε στο αυλάκι. Λάτρης του 4-2-3-1, αλλά χωρίς να είναι «κολλημένος», ξέρει να προσαρμόζει τον τρόπο σκέψης του. Του αρέσει η τακτική και έχει κόλλημα με αυτή. Και να παίζει με την μπάλα κάτω. Κάτι που δείχνει και στη «βασίλισσα».
πηγή: www.sporday.gr
