Την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Σεπτεμβρίου, τίμησαν οι μαθητές του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Βέροιας. Πιο συγκεκριμένα, η νηπιαγωγός των Ι.Ε.Β, κ. Μαρία Σταυριανίδου, φρόντισε να φέρει τους μικρούς μαθητές σε “δημιουργική” επαφή με τη λέξη “ΕΙΡΗΝΗ”, και κυρίως με το νόημά της, μέσω μιας κατασκευής, δεδομένου ότι οι μικροί μας φίλοι δεν μπορούν ακόμη να γράψουν.
Τα παιδιά ζωγράφισαν και στη συνέχεια στόλισαν με κομματάκια από χαρτόνι την “ΕΙΡΗΝΗ”, προσδίδοντάς της τη βαρύτητα και τη σημασία που της πρέπει, με χαρούμενες και χρωματιστές νότες -όπως ακριβώς της αρμόζει. Αφού ολοκλήρωσαν την κατασκευή τους, δημιούργησαν έναν κύκλο, και μίλησαν για το άδικο του πολέμου, για την αξία της ΕΙΡΗΝΗΣ, και για το πόσο τυχεροί είμαστε εμείς, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου η ΕΙΡΗΝΗ είναι απλά ένα λήμμα σε λεξικό.
Ταυτόχρονα, η κ. Ελευθερία-Χαρά Ζέρβα και η κ. Μαρίνα Βράνα, καθηγήτριες Αγγλικών στα Ι.Ε.Β., προσέγγισαν το θέμα διαφορετικά. Ενώνοντας τα “χεράκια” των παιδιών, που είχαν σχεδιαστεί και χρωματιστεί εκ των προτέρων, σχημάτισαν με τη βοήθεια των παιδιά το σήμα της ΕΙΡΗΝΗΣ, το οποίο πλέον κοσμεί έναν από τους διαδρόμους του σχολείου, θυμίζοντας σε όλους ότι πιάνοντας τα χέρια, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά.
Ρωτώντας στη συνέχεια τα παιδιά τι σημαίνει “ΕΙΡΗΝΗ”, και πώς αυτά τη βιώνουν, έλαβαν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις, οι οποίες αποδεικνύουν ότι -όντως- από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια. Αν οι μεγάλοι και οι ιθύνοντες του πλανήτη, είχαν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την αθωότητα, την ειλικρίνεια, και την ευγένεια που χαρακτηρίζουν τα παιδιά, ο κόσμος μας θα ήταν σίγουρα ένα πιο φιλόξενο μέρος. Κάτι ήξερε ο Ρίτσος.
“Αν όλα τα παιδιά της γης
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους
και μπαίναν στο χορό
ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.”
