Την έντονη δυσφορία των πρώην εργαζομένων της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας έχει προκαλέσει η χαρακτηριστική καθυστέρηση που παρατηρείται στην εξέταση της πρότασης του ιδιώτη επενδυτή για εξαγορά του ενεργητικού της πρώην εισηγμένης και την επαναλειτουργία τριών μονάδων της σε Ροδόπη, Ημαθία και Φθιώτιδα.
Το οξύμωρο είναι πως το επενδυτικό αυτό ενδιαφέρον έχει τη στήριξη όχι μόνο των πρώην εργαζομένων του ομίλου (συμμετέχουν στην εταιρεία που θα διεκδικήσει τα assets της ΕΝΚΛΩ με 20%), αλλά επίσης των τοπικών φορέων, των πολιτικών κομμάτων και της κυβέρνησης.
Το πρόβλημα έγκειται στη διαφαινόμενη αδυναμία «συνεννόησης» μεταξύ του επενδυτικού σχήματος (ελληνικών συμφερόντων ξένο fund με ποσοστό 80% και πρώην εργαζόμενοι με ποσοστό 20%) και του σύνδικου πτώχευσης, εξέλιξη που φαίνεται πως έχει αρχίζει να κουράζει και τον βασικό ενδιαφερόμενο, αγοραστή, καθώς:
Πρώτον, ακόμη και σήμερα, δεν έχει λάβει έναν «οδικό χάρτη» για την διαδικασία διεκδίκησης της πρώην Ενωμένης Κλωστουφαντουργίας και κανείς δεν μπορεί να τον διαβεβαιώσει για το αν και το πότε θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο!
Δεύτερον, με την πάροδο του χρόνου ο εξοπλισμός του άλλοτε ισχυρού κλωστοϋφαντουργικού ομίλου απαξιώνεται, το εξειδικευμένο προσωπικό συνταξιοδοτείται και το όλο εγχείρημα καθίσταται δυσκολότερο.
Και τρίτον, οι συνεχείς καθυστερήσεις κάποια στιγμή θα τον οδηγήσουν να στρέψει προς άλλες κατευθύνσεις το επενδυτικό του ενδιαφέρον, είτε εντός, είτε εκτός Ελλάδας.
Οι πρώην εργαζόμενοι της ΕΝΛΚΩ θυμούνται μάλιστα πως και κατά το παρελθόν, η όλη διαδικασία των καθυστερήσεων και της γραφειοκρατίας είχε διώξει και άλλον υποψήφιο επενδυτή.
Ήταν στις αρχές της παρούσας δεκαετίας όταν προσφερόταν από αμερικανικό fund τίμημα λίγων δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ με προϋποθέσεις κουρέματα δανείων. Τότε, η αδυναμία ορισμένων εκ των πιστωτριών τραπεζών να συνεννοηθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα οδήγησε τον επενδυτή στο να εγκαταλείψει το project, ιδίως όταν καθημερινά πληροφορείτο για ολοένα και μεγαλύτερη επιδείνωση των οικονομικών εξελίξεων στη χώρα. Ουσιαστικά δηλαδή, η όλη κωλυσιεργία οδήγησε την εισηγμένη σε πτώχευση, τους εργαζόμενους στην ανεργία, με τις τράπεζες να μην εισπράττουν τελικά ούτε ένα ευρώ…
Το οξύμωρο είναι ότι το ζήτημα της επαναλειτουργίας των τριών μονάδων της ΕΝΚΛΩ σε Ροδόπη, Ημαθία και Φθιώτιδα έχει λάβει αυτή τη φορά σαφή πολιτική στήριξη, καθώς -εκτός των άλλων- στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, της ΛΑΕ και άλλων δυνάμεων το έχουν «κάνει σημαία» στις ενδιαφερόμενες περιοχές. Χαρακτηριστικά άλλωστε είναι τα πολλά σχετικά δημοσιεύματα τόσο στην «Αυγή», όσο και σε άλλα media, φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση.
Επιβοηθητική επίσης για την επαναλειτουργία της ΕΝΚΛΩ ήταν και η πρόσφατη αλλαγή του Πτωχευτικού Κώδικα που δίνει τη δυνατότητα για σύγκληση της γενικής συνέλευσης των πιστωτών, αρκεί σχετικό αίτημα να τεθεί από το 20% αυτών. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αλλάξει προηγούμενη απόφαση της συνέλευσης για κατακερματισμένη εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας.
Εκτιμάται λοιπόν, πως αν το εγχείρημα για την επαναλειτουργία της ΕΝΚΛΩ ναυαγήσει, δεν θα πρόκειται μόνο για μια ακόμη αρνητική εξέλιξη στην οικονομία, αλλά και για μια κυβερνητική αδυναμία να «υλοποιήσει στην πράξη την πολιτική της», με όποιο ενδεχόμενο πολιτικό κόστος σημάνει κάτι τέτοιο σε τρεις νομούς της ελληνικής περιφέρειας.
