Από την Αν. Διοικήτρια Γ.Ν. Ημαθίας, Υγειονομική Μονάδα Νάουσας, Ιωάννα Πέρβου ανακοίνωσε τα εξής:
“Μετά λύπης μου διάβασα σε πρωτοσέλιδο τοπικής εφημερίδας της Νάουσας καταγγελίες σχετικά με τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Νάουσας. Πίστευα ανέκαθεν και συνεχίζω να πιστεύω πως η διοίκηση οφείλει να σιωπά και να πράττει μόνο, χωρίς να υπεισέρχεται σε αντιπαραθέσεις και λεονταρισμούς. Οφείλω ωστόσο να παραθέσω πληροφορίες και διευκρινίσεις προς τους πολίτες της Νάουσας και το κοινό της εφημερίδας, καθώς κάποια από τα αναφερόμενα στοιχεία αγγίζουν το όριο της παραπληροφόρησης και της μικροπολιτικής αήθειας. Μετά λύπης μου δε διαπιστώνω πως σε αυτό το γαϊτανάκι δηλώσεων έχει ενεργό συμμετοχή και το Σωματείο Εργαζομένων του Νοσοκομείου, με το οποίο μέχρι πρότινος είχαμε αγαστή συνεργασία και αδιάλειπτη πληροφόρηση με μόνο κοινό τόπο το καλό της νοσοκομειακής μονάδας.
Σημείο πρώτο – η ανεπάρκεια του ιατρικού προσωπικού: μείζον ζήτημα που ταλανίζει το Νοσοκομείο Νάουσας είναι το ελλιπές ιατρικό προσωπικό. Πράγματι, πρόκειται για μιαν αναπόδραστη αλήθεια, στην οποία όμως κάποιος οφείλει να διερευνήσει του λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.
Κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης το Νοσοκομείο Νάουσας βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, καθώς αμφισβητήθηκε ο λόγος ύπαρξής του και εντάχθηκε στη «μαύρη λίστα» με τις νοσοκομειακές μονάδες που θα έκλειναν ή θα υποβαθμίζονταν σε κέντρα υγείας. Δεν είναι μάλιστα λίγες οι φωνές στο Νομό Ημαθίας (εκπροσωπούμενες και εντός του Δ.Σ. του Γενικού Νοσοκομείου Ημαθίας) που ακόμη στηρίζουν την παραπάνω θέση. Όπως γνωρίζετε καλύτερα από εμένα όσοι επί χρόνια παρακολουθείτε την ιστορία του Νοσοκομείου, κάτι τέτοιο ευτυχώς απετράπη κυρίως λόγω των καίριων παρεμβάσεων της τοπικής κοινωνίας. Το κατάλοιπο της προγενέστερης αυτής κατάστασης ήταν η σταδιακή υποστελέχωση του Νοσοκομείου, η οποία επετεύχθη με τη μη επαναπροκήρυξη των θέσεων του αποχωρήσαντος προσωπικού.
Η κατάσταση σήμερα όμως είναι εντελώς διαφορετική, η πολιτική βούληση δε εκ διαμέτρου αντίθετη. Ήδη επί των ημερών μου στο Γενικό Νοσοκομείο Νάουσας (από τις αρχές Απριλίου και έπειτα) έχει γίνει σημαντικός αριθμός προσλήψεων στο Νοσοκομείο. Σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, οφείλω να υπενθυμίσω στο σωματείο εργαζομένων, που φαίνεται να έχει μνήμη χρυσόψαρου, πως έχει ολοκληρωθεί η πρόσληψη μόνιμου ειδικευμένου ιατρικού προσωπικού μεταξύ των οποίων ένας Παιδίατρος, ένας Γυναικολόγος-Μαιευτήρας και μία Βιοπαθολόγος. Περαιτέρω, το Νοσοκομείο έχει επανδρωθεί με επικουρικό ιατρικό προσωπικό: μία Καρδιολόγο και μία Οφθαλμίατρο. Να σημειωθεί δε, για την τήρηση της πλήρους αλήθειας και μόνο πως το Νοσοκομείο Νάουσας είναι ένα από τα ελάχιστα στα οποία εγκρίθηκε ο διορισμός οφθαλμιάτρου, ακριβώς λόγω των πιέσεων που ασκήθηκαν από τη διοίκηση και τους αιρετούς της πόλης και κυρίως όμως εξαιτίας της εξαιρετικής και άρτιας λειτουργίας της οφθαλμολογικής κλινικής.
Πού πάσχουμε: ορθώς αναφέρεται στο δημοσίευμα πως ο «μεγάλος ασθενής» του Νοσοκομείου είναι και παραμένει η Παθολογική κλινική, όπου πληρούμενη είναι μόνο μία εκ των οργανικών θέσεων που προβλέπονται.
Τι ενέργειες έχουν γίνει και τι μπορούμε να περιμένουμε: για πρώτη φορά στα χρονικά υπάρχει ταυτόχρονη προκήρυξη για την κάλυψη πέντε συνολικά θέσεων για ειδικό Παθολόγο στο Νοσοκομείο. Για όσους δε γνωρίζουν, αρκούν δύο επισκέψεις στις ιστοσελίδες του Νοσοκομείου Νάουσας και της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας αντίστοιχα όπου θα δουν ιδίοις όμασι πως υφίστανται ενεργές προκηρύξεις και επαναπροκηρύξεις για τρεις θέσεις μόνιμου προσωπικού (θέση Διευθυντή και 2 επιμελητών Β΄) και αντίστοιχα προκήρυξη για την πλήρωση δύο θέσεων επικουρικού προσωπικού (περιττό να αναφέρω πως τα παραπάνω στοιχεία είναι άμεσα προσβάσιμα στο ευρύ κοινό πόσο μάλλον στην ΠΟΕΔΗΝ και στο Σωματείο Εργαζομένων).
Σε αυτό το σημείο, η αλήθεια είναι πως οι παραπάνω θέσεις έχουν όλες προκηρυχθεί για περισσότερες από μία φορές στο παρελθόν και είτε δεν υφίσταται ενδιαφέρον είτε προκύπτουν άγονες. Ο λόγος; Κατά την ταπεινή μου γνώμη διπλός: αφενός η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που καλλιεργείται ότι υφίσταται κρυφή ατζέντα για το προοδευτικό παθητικό κλείσιμο του Νοσοκομείου και αφετέρου η έντονη φημολογία που ξεκινά μέσα από το νοσοκομείο σχετικά με τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει όποιος κληθεί να υπηρετήσει την παθολογική κλινική.
Έχοντας αναφέρει λεπτομερώς κάθε μα κάθε πραγματικό περιστατικό διερωτώμαι: τι άλλο θα μπορούσε να πράξει τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και η διοίκηση του Νοσοκομείου; Διότι ο πονοκέφαλος της διοίκησης κάθε φορά που καλείται να κλείσει ένα κενό στην Παθολογική κλινική και ειδικότερα κάθε φορά που γνωρίζω ότι ένας πολίτης της Νάουσας δε θα έχει πρόσβαση στις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας που δικαιούται, εκτείνεται πέραν οποιασδήποτε πολιτικής και άλλης παραμέτρου.
Σημείο δεύτερο – ποια είναι η κατάσταση σε όμορους νομούς και τι συμβαίνει με το ειδικευόμενο ιατρικό προσωπικό. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι ειδικευόμενοι ιατροί που προσέρχονται στο Νοσοκομείο Νάουσας είναι ελάχιστοι, ενώ σαφώς μεγαλύτερος είναι ο αριθμός στο Νοσοκομείο Βέροιας. Αριθμητικά το παραπάνω είναι αληθές, οφείλουμε όμως να αναλογιστούμε τα κάτωθι: πρώτον ότι η κατάσταση αυτή τυραννά ολόκληρη τη χώρα. Το brain-drain όπου ιατροί και άλλοι πτυχιούχοι παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε τρίτες χώρες είναι πραγματικότητα και φυσικά δεν εξαιρείται το Νοσοκομείο Νάουσας από αυτό. Δεύτερον, ότι παλαιότερα και πριν από την ανάληψη καθηκόντων από εμένα, η Υγειονομική Μονάδα Νάουσας ήταν αυτή που αιτήθηκε να μην υφίσταται κοινή λίστα για την πρόσληψη ειδικευόμενων ιατρών μεταξύ των δύο Νοσοκομείων (Βέροιας και Νάουσας).
Τέλος, εκτενής αναφορά γίνεται σχετικά με την κατάσταση στο νομό Πέλλας, τη σχέση λειτουργίας μεταξύ των Νοσοκομείων Έδεσσας και Γιαννιτσών. Σε αυτό το σημείο, οφείλω να ξεκαθαρίσω πως δεν επιθυμώ να αναφερθώ στο έργο διοικητών άλλων Νοσοκομείων, ωστόσο, η σύντομη αναφορά μου έχει ως στόχο να αποκαταστήσει την αλήθεια, καθώς τα όσα έχουν γραφτεί αποτελούν ευθεία ψεύδη. Πρώτον, οι γράφοντες όφειλαν να γνωρίζουν πως οι παθολογικές κλινικές των ανωτέρω αναφερόμενων νοσοκομείων αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα με αυτά της Νάουσας, ενώ όπως προκύπτει από τα επίσημα σχετικά έγγραφα υφίστανται αντίστοιχες δυσχέρειες ως προς την συνεχή και πλήρη εφημέρευση των εκεί παθολογικών κλινικών. Δεύτερον και κυριότερο, μια βόλτα στα αντίστοιχα τοπικά μέσα ενημέρωσης του Νομού Πέλλας καταδεικνύει πως και στο νομό Πέλλας προκύπτουν ζητήματα από τη διασύνδεση των δύο νοσοκομείων, τα οποία πάντα προκύπτουν στην πράξη, παρά την αγαστή σχέση τόσο των εκεί Διοικητή και Αναπληρωτή Διοικητή, όσο και στην περίπτωση εμού και του Διοικητή κ. Μαυρογιώργου.
Σημείο τρίτο – «το σίριαλ» του αξονικού τομογράφου. Εδώ το σχόλιό μου θα είναι λακωνικό, καθώς πραγματικά δεν επιθυμώ να αναλώνομαι σε πράγματα τα οποία έχω πολλάκις επαναλάβει: ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη. Για όσους χρησιμοποιούν τον αξονικό τομογράφο ως λάβαρο για να μιλήσουν για την πιθανή αναβάθμιση ή μη του νοσοκομείου, να τους ενημερώσω πως πρόκειται για ένα μεγάλο εγχείρημα, το οποίο όλοι ξέρουν πια πού κόλλησε την προηγούμενη φορά. Είναι δε πολύ κρίμα, να μην γίνεται καμιά αναφορά σε όλον τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό που έχει έρθει στο Νοσοκομείο κατά τους τελευταίους μήνες και στον οποίο δίνεται η απόλυτη έμφαση από τη διοίκηση.
Ολοκληρώνοντας, δύο καταληκτικά σχόλια. Είναι εξαιρετικό να έχει κάποιος τη δυνατότητα να ασκεί καταγγελτικό αντιπολιτευτικό λόγο. Το «καταγγέλλω άρα υπάρχω» είναι εξαιρετικά εύκολο, άκοπο και ανέξοδο. Το δύσκολο θα ήταν «καταγγέλλω, ψέγω και προτείνω». Εκεί ναι πραγματικά θα δε θα υπήρχε χώρος για δελτία τύπου, παρά μόνο ευήκοα ώτα από τη διοίκηση. Κατά δε την πρόσφορή μου συνήθεια, όταν μου ζητάται κάτι εφικτό και δίκαιο στο οποίο χωρεί προσπάθεια, καλώ αυτόν που το αιτείται να είναι παρών στις προσπάθειες για την επίτευξή του. Δεύτερον, εδώ και καιρό η ΠΟΕΔΗΝ έχει επιλέξει να κινείται στο χώρο της «πολιτικής ουτοπίας»: οι απαιτήσεις και τα αιτήματα κάθε φορέα οφείλουν να κινούνται στο χώρο της πολιτικής πραγματικότητας κάθε χώρας. Τα εργαλεία που έχουμε για να πετύχουμε το κάτι παραπάνω είναι συγκεκριμένα και γνωστά, εάν η ουτοπία είναι ο στόχος τότε λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να λάβω μέρος σε πολιτικό διάλογο εκτός τόπου και χρόνου. Η δική μας βούληση είναι πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο, τηρουμένων των αναλογιών, της πραγματικότητας και των μέσων που διαθέτουμε. Εάν η βούληση της διοίκησης και η αποτελεσματικότητα επ’ αυτής είναι στα μείον που μας προσάπτονται, τότε θα είμαι παρούσα για να ακούσω κάθε ένα σημείο ψόγου και κάθε παρατήρηση”.
