Αναφορά στον Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας Γιώργο Σταθάκη και στον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας Φάμελλο Σωκράτη. Στην αναφορά σημειώνει:
“Η Περιμετρική τάφρος 66 είναι τεχνητή τάφρος συλλογής επιφανειακών υδάτων στην Κεντρική Μακεδονία, μήκους περίπου 35 χιλιομέτρων. Κατασκευάστηκε το 1935 με σκοπό τη συλλογή των υδάτων που προέκυψαν από την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Οι απορροές της λεκάνης που δημιουργήθηκε, διοχετεύονται με μια τεχνητή τάφρο που εντοπίζεται στα δυτικά του πεδινού τμήματος, προς τον Αλιάκμονα ποταμό.
Σήμερα εκτός από τον αποστραγγιστικό της χαρακτήρα συμβάλλει στη διοχέτευση των επιφανειακών υδάτων των ποταμών και ρεμάτων της Πέλλας και Ημαθίας , όπως του Αλμωπαίου, του Εδεσσαίου, της Αράπιτσας και του Τριπόταμου, ενώ συμβάλλει και στην άρδευση του καλλιεργημένων πεδινών εκτάσεων των περιφερειακών ενοτήτων Πέλλας και Ημαθίας πλησίον της όδευσης του. Εκβάλλει στον ποταμό Αλιάκμονα αποτελώντας έτσι παραπόταμό του. Τα νερά της Τάφρου 66 χύνονται στον ποταμό Αλιάκμονα και διαμέσου αυτού στο Θερμαϊκό. Το Δέλτα του Αλιάκμονα σχηματίζει μαζί με τα Δέλτα των ποταμών Αξιού και Λουδία σημαντικό υγροβιότοπο, προστατευόμενο από τη σύμβαση Ramsar.
Μέχρι τη δεκαετία του 80 λειτούργησε και σαν τόπος αναψυχής, αφού εκεί έμαθαν να κολυμπούν πολλά παιδιά – κυρίως – από την Ημαθία.
Τις τελευταίες δεκαετίες ωστόσο, το ποτάμι – τάφρος 66 – έχει μετατραπεί σε μόνιμο οικολογικό κίνδυνο, εξαιτίας της σχετικά ανεξέλεγκτης λειτουργίας των μονάδων μεταποίησης και τυποποίησης οπωροκηπευτικών (κονσερβοποιείων). Τα λύματα των εργοστασίων περνούν στην Τάφρο 66 μερικώς επεξεργασμένα ή και τελείως ανεπεξέργαστα, λόγω της ελλιπούς λειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων των εργοστασίων μεταποίησης ή και μειωμένης δυναμικότητας τους.
Το φαινόμενο της «τάφρου 66», περιοδικά επαναλαμβανόμενο επί σειρά ετών, είναι γνωστό στους κατοίκους των δύο νομών ως φαινόμενο ανοχής της πολιτείας στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος, ως υποταγή της πολιτείας στο βωμό του ιδιωτικού κέρδους.
Θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια ανοχής, πρέπει επιτέλους να λειτουργήσουν τα αρμόδια όργανα της πολιτείας επιβάλλοντας το νόμο. Η σοβαρή μεταποίηση της περιοχής πρέπει να βοηθηθεί ( με δεδομένο και τον σοβαρό εξαγωγικό της προσανατολισμό) αλλά όχι σε βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας των πολιτών.
Είναι προφανές ότι, απαιτείται διαρκής έλεγχος, καθώς και παρακολούθηση των ρυπογόνων πηγών που καταλήγουν στην «Τάφρο 66» καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, κατά την περίοδο λειτουργίας των μονάδων μεταποίησης και τυποποίησης οπωροκηπευτικών η περιβαλλοντική παρακολούθηση πρέπει να είναι σε καθημερινή βάση.
Τα προηγούμενα έτη (2015-2016-2017) – για πρώτη φορά – η κατάσταση της «τάφρου 66» ήταν σχετικά ανεκτή λόγω στενής παρακολούθησης και ελέγχου της ποιότητας των εργοστασιακών απόβλητων από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Πολιτείας.
Φέτος για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια παρατηρούνται – ήδη από την αρχή της σεζόν – φαινόμενα του απώτερου κακού παρελθόντος.
Επιβάλλεται, οι αρμόδιες υπηρεσίες να προβούν άμεσα στους απαραίτητους ελέγχους, να πράξουν το καθήκον τους, συνεχίζοντας την θετική αντιμετώπιση του ζητήματος των τριών τελευταίων χρόνων!
Οφείλουμε να σεβαστούμε τη ζωή των συνανθρώπων μας, που κατοικούν σε χωριά κατά μήκος του ποταμού, επιβάλλοντας την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των υπόψη μονάδων, πράττοντας τα νόμιμα και τα αυτονόητα”.
