Κατά το τριήμερο 20 μέχρι και 22 Νοεμβρίου ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας πραγματοποίησε προσκυνηματική επίσκεψη στην ιερά μονή αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα και είχε την ευκαιρία να λειτουργήσει στην αγρυπνία που τελέστηκε για την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Την επόμενη ημέρα είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον γέροντα Εφραίμ και να συνομιλήσει μαζί του για πνευματικά θέματα που αφορούν την μοναχική ζωή.
Επίσης είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί από τους Πατέρες της Μονής στις εγκαταστάσεις της και τα διάφορα παρεκκλήσια που βρίσκονται πέριξ αυτής.
Στην ομιλία του κατά την διάρκεια της αγρυπνίας ο σεβασμιώτατος τόνισε:
«Ἄγγελοι τήν εἴσοδον τῆς Παρθένου ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο».
Καί δέν εἶναι μόνο οἱ ἄγγελοι πού ἐκπλήττονται γιά τήν εἴσοδο τῆς Παρθένου στά Ἅγια τῶν Ἁγίων. Δέν εἶναι μόνο αὐτοί πού ἀποροῦν, γιατί δέν γνωρίζουν ποιά εἶναι ἡ τριετίζουσα κόρη. Δέν εἶναι ὅμως μόνο αὐτοί πού ἀποροῦν, γιατί δέν μποροῦν νά φαντασθοῦν τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πού ἀρχίζει νά ἐκτυλίσσεται.
Μαζί τους εἴμαστε καί ὅλοι ἐμεῖς, πού παρότι γνωρίζουμε τήν ἐξέλιξη τῶν γεγονότων, πού παρότι γνωρίζουμε γιά ποιόν λόγο εἰσῆλθε ἡ Παρθένος στά Ἅγια τῶν Ἁγίων ἀποροῦμε γιά τό μέγα θαῦμα, γιά τό μέγα μυστήριο τῆς τοῦ Θεοῦ πού μέ τόση σοφία οἰκονομεῖ τό μυστήριο τῆς σωτηρίας. Γιατί σχέδιο τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτό πού εἰσάγει τήν Παρθένο στόν ναό, γιά νά μείνει ἐκεῖ καί νά προετοιμασθεῖ κατάλληλα γιά τή μεγάλη ἀποστολή πού ἐπρόκειτο νά ἀναλάβει. Εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ πού καθιστᾶ ἔνοικο τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ τήν Παρθένο Μαρία, στήν ἁγνή κοιλία τῆς ὁποίας ἐπρόκειτο νά ἐνοικήσει ὁ ἀχώρητος Θεός-Λόγος καί νά τήν καταστήσει «χώρα τοῦ Ἀχωρήτου», ναό τοῦ ζῶντος Θεοῦ.
«Ἄγγελοι τήν εἴσοδον τῆς Παρθένου ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο».
Καί δέν εἶναι μόνο τό σχέδιο τῆς εἰσόδου καί παραμονῆς τῆς Θεοτόκου στόν ναό τοῦ Θεοῦ αὐτό πού ἐκπλήττει καί τούς ἀγγέλους καί τούς ἀνθρώπους. Ὅλα τά σχέδια τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀκατάληπτα γιά τόν πεπερασμένο ἀνθρώπινο νοῦ, γι᾽ αὐτό καί τόν ἐκπλήττουν, καθώς δέν μπορεῖ νά συλλάβει πῶς ὁ Θεός οἰκονομεῖ τά πάντα γιά τήν ἀνθρώπινη σωτηρία.
Γιατί τίποτε δέν εἶναι στή ζωή μας τυχαῖο· διότι εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ πού ὁδηγεῖ τά βήματα κάθε ἀνθρώπου πού ἐμπιστεύεται τή ζωή του στά χέρια του, σέ τόπους, σέ χώρους καί σέ καταστάσεις πού τόν βοηθοῦν νά πλησιάσει καί νά γνωρίσει τόν Θεό· πού τόν βοηθοῦν νά τόν προσεγγίσει καί νά παραμείνει κοντά του· πού τόν βοηθοῦν νά ζήσει τήν ἕνωση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς του μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί νά ἐπαναλαμβάνει τούς λόγους τῆς νύμφης τοῦ Ἄσματος τῶν ἀσμάτων: «τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ».
Εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ πού ὁδηγεῖ κάποιους ἀνθρώπους νά βαδίσουν στά ἴχνη τῆς Παναγίας Παρθένου, νά ἀγαπήσουν τόν βίο τῆς ἀφιερώσεως στόν Θεό καί τῆς παρθενίας καί ἐγκαταλείποντας τόν κόσμο καί τά τοῦ κόσμου, νά ὁδηγηθοῦν στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, στά ἱερά κοινόβια καί τά ἀσκητήρια, νά ὁδηγηθοῦν ἐκεῖ πού ὑμνεῖται καί δοξολογεῖται διαρκῶς ὁ Θεός, ἐκεῖ πού ἡ ἀδιάλειπτος προσευχή καί ἡ ἄσκηση καθαίρει τόν ἄνθρωπο καί τόν ἑνώνει μέ τόν Θεό.
Ἀπορεῖ καί ἐκπλήσσεται ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ὅταν βλέπει ψυχές νά ἀκολουθοῦν τόν Θεό. Ὅταν βλέπει ἀνθρώπους νά ἀδιαφοροῦν γιά τίς ἀνέσεις τοῦ κόσμου, γιά τίς τιμές καί τή δόξα τῶν ἀνθρώπων καί νά ἐπιλέγουν ἀντί τῆς προβολῆς τήν ταπείνωση· ἀντί τοῦ θορύβου τήν ἡσυχία· ἀντί τῆς πολυκοσμίας τή μόνωση· ἀντί τῆς ἀναπαύσεως τόν πνευματικό ἀγώνα· ἀντί τῆς φλυαρίας τήν ἀδολεσχία· ἀντί τῆς πρωτοκαθεδρίας τήν ἐκκοπή τοῦ ἰδίου θελήματος· ἀντί τῆς λαμπρότητος τῶν τεχνητῶν φώτων τήν ἔλλαμψη τῆς θείας Χάριτος.
Ἀπορεῖ καί ἐκπλήττεται καί ὁ προσκυνητής αὐτῆς τῆς ἱερᾶς Μονῆς, ὅταν βλέπει νά ἀνθεῖ στό κέντρο τῆς μεγάλης αὐτῆς καί προηγμένης χώρας ἡ ἔρημος. Νά ἀνθεῖ ἡ ἱερά αὐτή Μονή τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου πού συγκεντρώνει τόσες εὐλαβεῖς ψυχές πού θέλησαν νά ἀκολουθήσουν στή ζωή τους τά ἴχνη τῆς Παναγίας Παρθένου καί νά εἰσέλθουν καί αὐτοί στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, καί νά μιμηθοῦν τή ζωή της, ζωή μελέτης τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καί προσευχῆς, ἀγῶνος καί προσπαθείας πνευματικῆς.
Ἀπορεῖ καί ἐκπλήττεται κανείς πού βλέπει τόσους εὐσεβεῖς προσκυνητές νά καταφεύγουν στό ἱερό αὐτό κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ γιά νά ἀναπαυθοῦν καί νά ἀντλήσουν δυνάμεις πνευματικές γιά νά συνεχίσουν τόν ἀγώνα τους στόν κόσμο. Ὅμως ὅσο καί ἄν μᾶς φαίνεται ἀκατανόητο ὅτι μπορεῖ νά συμβαίνουν αὐτά τά πράγματα, συμβαίνουν ὄντως, διότι αὐτό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ, πού οἰκονομεῖ τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ κάθε ἀνθρώπου, μέ τόν τρόπο πού Ἐκεῖνος γνωρίζει, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά τόν ἀφήνουμε νά ὁδηγεῖ τή ζωή μας, ὅπως ἔκανε καί ἡ Παναγία μας.
Δέν ρώτησε ποῦ τήν ὁδηγοῦσαν οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς της, ὅταν τήν ἔφεραν στόν ναό. Δέν ρώτησε τί θά κάνει ἐκεῖ μόνη της, οὔτε πόσο καιρό θά μείνει, γιατί ὁ Θεός εἶχε πληροφορήσει μυστικά τήν ψυχή της· γιατί ἡ ἀγάπη του τήν εἶχε ἑλκύσει· γιατί ἡ χάρη του εἶχε σκηνώσει μέσα της καί τήν ἔκανε νά ἀναζητεῖ τόν Θεό καί νά ἐπιποθεῖ τήν παρουσία του στή ζωή της.
Γι᾽ αὐτό, ἄς ἀφήσουμε καί ἐμεῖς τόν Θεό νά μιλήσει στήν ψυχή μας, καί νά τήν ὁδηγήσει ὅπου ἐκεῖνος γνωρίζει, χωρίς νά ἀποροῦμε καί νά ἐκπληττόμεθα· καί νά εἴμαστε βέβαιοι ὅτι διά πρεσβειῶν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τά Εἰσόδια τῆς ὁποίας ἑορτάζουμε, θά μᾶς ὁδηγήσει καί ἐμᾶς στή σωτηρία.
Κλείνοντας αὐτές τίς ἁπλές γιά τή μεγάλη ἑορτή τῆς Παναγίας μας, θά ἤθελα νά ἐκφράσω τή χαρά μου καί τίς εὐχαριστίες μου γιά τήν εὐλογία νά βρεθῶ ὡς προσκυνητής καί ἐγώ στήν Ἱερά Μονή σας καί νά συμπροσευχηθῶ μαζί σας, μαζί μέ τόν Γέροντα Ἐφραίμ καί ὅλους τούς πατέρες καί τούς προσκυνητές στήν ἀποψινή κατανυκτική ἀγρυπνία σέ ἕνα τόπο ἀσκήσεως καί καρδιακῆς προσευχῆς, καί νά πάρουμε τήν εὐχή τοῦ σεβαστοῦ Γέροντος Ἐφραίμ»
