Μια ιδιαίτερη παρουσίαση του βιβλίου “Ο Γέρος του Πόντου” πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου Τριποτάμου.
Στον Τριπόταμο, ένα χωριό – κλειδί, που διαδραματίστηκαν πολλές ιστορίες του βιβλίου, καθώς αυτό αποτελεί την επίσημη καταγραφή των γεγονότων της πορείας της ζωής του μπαρμπα Ανέστη.
Προλόγισε ο γιος του συγγραφέα κι απόγονος του Ανέστη, Βαγγέλης Ιντζεβίδης, ο οποίος μίλησε για την ιστορία του βιβλίου, το οποίο αναλύει τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του παππού Ανέστη. Αναφέρθηκε πως ο ίδιος και ο αδερφός του βοήθησαν τον πατέρα τους Γιάννη, να μεταφέρουν σε ηλεκτρονική μορφή όλες αυτές τις καταγραφές και μαρτυρίες της οικογένειάς τους. Καθώς επίσης και στην προσπάθειά τους να εκδοθεί το βιβλίο, το οποίο είναι ένας οικογενειακός θησαυρός.
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε η Φιλόλογος, Γλωσσολόγος – Εκπαιδεύτρια Ποντιακής Διαλέκτου, Αναστασία Μαχαιρίδου, η οποία στο πρώτο μέρος αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα της εποχής, κι έπειτα στο βιβλίο.
Μιλώντας ακαδημαϊκά, η κα Μαχαιρίδου είπε ότι το γραπτό ήταν καλά δομημένο και οργανωμένο, αποδομένο σε λιτή νεοελληνική γλώσσα διανθισμένη με το προσωπικό ύφος του κεντρικού ήρωα και εμπλουτισμένο με εκφράσεις της ποντιακής διαλέκτου. «Ο συναισθηματικός και λυρισμός είναι στοιχεία διάχυτα μέσα στο κείμενο. Χρησιμοποιούνται συγγραφικές τεχνικές ανεπιτήδευτα με εναλλαγές αφηγήσεων, περιγραφών, διαλόγων, προσώπων κ.α… Είναι σαν να βουτούσε ο συγγραφέας την πένα του στις αναμνήσεις του και στην καρδιά του κάθε φορά που έγραφε. Οι ήρωες είναι υπαρκτά πρόσωπα που έζησαν σε συγκεκριμένο χωροχρόνο. Κι αυτό ακριβώς περιγράφεται. Η ζωή τους…»
Το βιβλίο την συγκίνησε. «Είναι ξεχωριστό, γιατί περιγράφει τι συνέβη στα χώματα της μητέρας πατρίδας… Περιγράφεται η ζωή ενός ανθρώπου τίμιου, αληθινού, φιλότιμου, φιλόπατρι, αγωνιστή, που ξεκίνησε από το μηδέν…».
Παράλληλα η Εκπαιδευτικός γενικής και ειδικής εκπαίδευσης, Ψυχολόγος, Θεολόγος με εξειδίκευση στην ερμηνεία κειμένων, Δέσποινα Χρυσοβαλάντου Γερουλίδου, διάβασε αποσπάσματα του βιβλίου.
Όσον αφορά το βιβλίο, η κα Γερουλίδου μίλησε όπως το είδε αυτή με τα δικά της μάτια, όπως το βίωσε. «Ο συγγραφέας αποτύπωσε εικόνες και τα συναισθήματα που το προσέφερε απλόχερα ο παππούς του. Είδε στοιχεία που αρμόζουν σε έμπειρους συγγραφείς. Διαχειρίζεται τον τόπο και χρόνο σωστά χωρίς να μπερδεύεται ο αναγνώστης… Βασικό στοιχείο αποτελεί ο συναισθηματικός πλούτος του συγγραφέα που δείχνεται από τον τρόπο που σκιαγραφεί τα πρόσωπα και οι εικόνες βοηθούν τον αναγνώστη στην νοερή αναπαράσταση των καταστάσεων, που εμπεριέχονται στο έργο… Τα συναισθήματα είναι καθαρά. Οι ιστορίες των ανθρώπων μπλέκονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ψηφιδωτό θέσεων, απόψεων και αντιλήψεων. Οι ιστορίες μεστές, ο λόγος κατανοητός, το στυλ ιδιαίτερα προσωπικό… Το βιβλίο θα σας κάνει να εντυπωσιαστείτε, να χαρείτε, να συγκινηθείτε, να γνωρίσετε τον πόνο που έζησαν οι Έλληνες του Πόντου και να κατά την μετάβασή τους στην Ελλάδα…».
Ανάμεσα στις ομιλίες ο Γιώργος Χατζηκυριακίδης με την λύρα του ερμήνευσε δύο ποντιακά τραγούδια, το ένα από αυτά αναφερόταν στο Βατούμ, κι όσα βίωσαν εκεί οι Έλληνες του Πόντου.
Στο τέλος της εκδήλωσης το χορευτικό τμήμα της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας χόρεψε Σέρρα, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων.
Στο τέλος, παρατέθηκε μπουφές με εκλεκτά εδέσματα που ετοίμασαν οι γυναίκες του συλλόγου – χωριού.
Το βιβλίο διατίθεται από το βιβλιοπωλείο ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ στην Βέροια.
Δύο λόγια για το Βιβλίο…
Αυτό το βιβλίο, είναι ένας φόρος τιμής για έναν άνθρωπο, που εκπροσώπησε επάξια σ’ όλη του την ζωή τις έννοιες των λέξεων “άνθρωπος” και “ανθρωπιά”. Όσο ζούσε, ποτέ του δεν αδίκησε, δεν δίκασε, δεν επιτέθηκε, δεν έβρισε και δεν υποτίμησε κανέναν. Ταυτόχρονα, υπερασπίσθηκε ό,τι θεωρούσε δίκαιο και τίμιο μ’ όλες του τις δυνάμεις κι έδωσε και την ψυχή του για όποιον ή ό,τι άπορο, άρρωστο ή ανήμπορο βρέθηκε στο δρόμο του. Ποτέ του δεν έκρυψε από κανέναν τις ιδέες του και κανένας ποτέ δεν τόλμησε να τον κατατρέξει γι’ αυτές. Ακόμη και τώρα, 30 χρόνια μετά τον θάνατό του, δεν γνώρισα ούτε άκουσα άνθρωπο που να μπόρεσε να βρει ένα ψεγάδι στη ζωή ή στη συμπεριφορά του, εκτός απ’ το ότι ήταν λιγομίλητος… για τους περισσότερους.
Για μένα που, όταν ήμουν μικρό παιδί, μου άνοιξε διάπλατα τον ψυχικό του κόσμο, ήταν μια ήπια πηγή δύναμης, αποφασιστικότητας, ενέργειας, δικαιοσύνης και αγάπης. Ήταν, επιπλέον, ένας εκπληκτικός αφηγητής, που μέσα απ’ τις διηγήσεις του, άφησε ανεξίτηλα γραμμένη στην ψυχή μου την έννοια της καταγωγής μου. Τι θα πει να είσαι Πόντιος και πόσο μεγάλη τιμή είναι αυτό για κάποιον!
Ο μπαρμπα-Ανέστης – όπως τον αποκαλούσαν- δεν ήταν η μοναδική περίπτωση βασανισμένου και κυνηγημένου πρόσφυγα που έφθασε στην Ελλάδα και πρόκοψε. Όμως, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον Πόντο, χρειάζονται πολλές ιστορίες πολλών ανθρώπων για να φτιάξουν, όλες μαζί, τη δική του ιστορία. Αυτό, μαζί με το γεγονός της καταξίωσής του στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης, καθώς και το ότι έζησε στον Πόντο στις χειρότερες εποχές για τους Έλληνες, τον κάνουν ένα αξιομνημόνευτο κομμάτι του Ελληνισμού του Πόντου.
Σ’ αυτό το πρώτο βιβλίο, περιγράφεται η ζωή ενός μικρού κομματιού της οικογένειας του Ουζού-Γιαννη του Ασλάν. Είναι το κομμάτι που κατάφερε να επιζήσει και να φθάσει στην Ελλάδα. Παράλληλα κυλάει αποσπασματικά κι η ιστορία μιας άλλης μεγάλης Ποντιακής οικογένειας, που κατάφερε να φθάσει άρτια στην Ελλάδα, αλλά αποδεκατίσθηκε και στο τέλος, τα απομεινάρια της κατάφεραν να επιζήσουν μέσα απ’ την ζωή του Ανέστη.
Τέλος, ο λόγος που έκανε αδύνατο το βιβλίο για την ζωή του Ανέστη να γραφτεί σαν ενιαίο ιστόρημα, είναι γιατί η ζωή του στην Ελλάδα, σε σύγκριση μ’ αυτή στον Πόντο, παρουσιάζει τεράστια διαφορετικότητα σε πρόσωπα, καταστάσεις και γεγονότα. Ο λόγος, επίσης, που ακολουθείται αντίθετη πορεία, δηλαδή απ’ το τέλος της ζωής του προς την αρχή, είναι το γεγονός ότι όσο προχωράς ανάποδα συναντάς πιο όμορφα, πιο συναρπαστικά και πιο αυθεντικά στοιχεία των Ελλήνων, που ήρθαν απ’ την άλλη άκρη του Αιγαίου. Είναι σαν την απόλαυση της γεύσης ενός πολύ νόστιμου φρούτου, που σε οδηγεί στην επιθυμία να μάθεις από πού προήλθε…
Ιωάννης Ε. Ιντζεβίδης
