Του Γιώργου Ουρσουζίδη
Γνωρίζω καλά, ότι απευθύνομαι σ΄ ένα ακροατήριο, που από καιρό έχει αποφασίσει τι θα κάνει την Κυριακή.
Γνωριζόμαστε επίσης πολύ καλά, για να μιλήσω για τον εαυτό μου. Θα περιοριστώ λοιπόν στην εκτίμησή μου για την κρίση που μαστίζει την χώρα – θέση που δεν άλλαξε από το 2010 – για την προοπτική ανάπτυξης του τόπου, και για την πρόσφατη εμπειρία μου από τις τελευταίες 15 μέρες του προεκλογικού αγώνα, σαν καταστάλαγμα των όσων απαιτούν οι πολίτες από την νέα κυβέρνηση της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, που από Δευτέρα αναλαμβάνει την βαριά ευθύνη της διοίκησης μιας λεηλατημένης χώρας.
Μέσα στο κλίμα ανασφάλειας και σήψης που προκαλεί η πολύπλευρη κρίση, αυτούσιο δημιούργημα γνωστών οικονομικών και πολιτικών κέντρων εξουσίας, προωθείται η άποψη ότι το δικαίωμα στη μνήμη ανθρώπων που θυσιάστηκαν στο βωμό της ελευθερίας και της ανθρώπινης υπόστασης περιττεύει. – Περιττεύει γιατί… «όλοι είναι ίδιοι», γιατί έτσι βολεύει τους υποκριτές του συστήματος που κυβερνά.
Ηρεμία και ομαλότητα – σύνεση και ψυχραιμία, είναι αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία στα χρόνια της πρωτοφανούς κρίσης, που επιβλήθηκε στη χώρα από τη λεγόμενη «νέα τάξη πραγμάτων».
Οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν, επιβλήθηκαν από τους ίδιους κύκλους μετά από ωμό εκβιασμό σε βάρος των ελλήνων πολιτών, η υστερία και η αλαζονική συμπεριφορά από τους λεγόμενους «δανειστές», αναπόφευκτα κυριάρχησε στο υποσυνείδητο των ψηφοφόρων.
Οι εντολοδόχες κυβερνήσεις, ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΑΝ πλήρως στις επιταγές, ψηφίζοντας μια σειρά συμφωνιών που ουδείς μπήκε στον κόπο να μελετήσει, πόσο μάλλον να κατανοήσει.
Το αποτέλεσμα των επιλογών, όταν κυριαρχεί ο φόβος και ο τρόμος – αντί της ελευθερίας και της ψυχραιμίας – δεν μπορεί παρά να είναι η αποτυχία και η υποδούλωση!
«Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά», μας ορμηνεύει ο εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος.
Αποτελεί κοινή πεποίθηση, ότι οι θυσίες στις οποίες υποβλήθηκαν οι έλληνες πολίτες τα τελευταία πέντε χρόνια, όχι μόνο δεν έβγαλαν τη χώρα από την κρίση, αλλά αντίθετα:
● Το χρέος αυξήθηκε κατά 22 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2009 το δημόσιο χρέος ήταν στο 129% του ΑΕΠ και σε απόλυτα μεγέθη 298 δισ. ευρώ. Σήμερα (Προϋπολογισμός 2014, Πίνακας 4.2, σελ 139) μετά από πέντε χρόνια ανελέητης βαρβαρότητας, μετά από δύο Μνημόνια, με τα χαράτσια και τα «κουρέματα» των αποθεματικών των ταμείων, το χρέος εκτινάχτηκε στο 175% του ΑΕΠ και σε απόλυτα μεγέθη πάνω από 320 δις.
● Μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις αποστερώντας την αγορά από χρήμα, οδηγώντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο σφράγισμα και τους εργαζόμενους στην ανεργία.
● υπέθαλψαν την μαύρη εργασία, εκτινάσσοντας την ανεργία σε ποσοστό πολύ πιο πάνω από όσο επίσημα δηλώνεται !
● το σύνολο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων – όσων απέμειναν – με ληξιπρόθεσμες οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορία,
● οι δανειολήπτες σε απόγνωση, οι ιδιοκτησίες των ελλήνων στο σφυρί και στις ορέξεις των αρπακτικών – ντόπιων και ξένων!
● η δημόσια υγεία εναπόκειται στο φιλότιμο των λειτουργών της, που καταβάλουν προσπάθειες να κρατήσουν ένα ελάχιστο επίπεδο, κόντρα στη λογική της ιδιωτικοποίησης, που επιβάλλουν οι «σωτήρες μας» !
Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα μετά από πέντε χρόνια αυστηρής εφαρμογής των μέτρων – που πρότειναν οι «ειδικοί» – προκειμένου να ορθοποδήσει η χώρα.
Οι «δανειστές» απαιτούν κυριολεκτικά «γη και ύδωρ», μια χώρα υπό κατοχή, όλα στο σφυρί από τις παραλίες μέχρι τα κορφοβούνια. Το ΤΑΥΠΕΔ «εκτελεί» τη δημόσια περιουσία σε τιμές υποπολλαπλάσιες των πραγματικών, η περίπτωση του «Ελληνικού» είναι χαρακτηριστική της αντίληψης που κυριαρχεί- η τιμή πώλησης τρεις φορές κάτω από την εκτίμηση του Τ.Ε.Ε.
Δεν αντέχει να περιγράψει κανείς, το πλιάτσικο που επέβαλαν στη χώρα οι «δανειστές»!
Το «χρέος» που φορτώθηκε στους έλληνες πολίτες – σχεδιάστηκε έτσι – ώστε ποτέ να μην καταστεί βιώσιμο, προκειμένου να περάσουν τα πάντα στα χέρια ή στο έλεος των «δανειστών» – αυτό αναντίρρητα πρέπει να αλλάξει!
Το έγκλημα που έχει συντελεσθεί σε βάρος ανυποψίαστων πολιτών στην Ελλάδα, με τέτοιο απάνθρωπο τρόπο και με τέτοια απρόκλητη καταστροφική μανία, εάν περάσει απαρατήρητο και αν δεν αποκαλυφθούν οι εμπνευστές και οι συνεργοί τους, η Ευρώπη κινδυνεύει να πάθει πολύ μεγαλύτερες καταστροφές.
Χρέος μας να απαλλαγούμε από αυτή την αρρωστημένη κατάσταση, στέλνοντας μήνυμα ανατροπής σ΄ όλη την Ευρώπη και σε όλους τους ανθρώπους που στενάζουν κάτω απ΄την μπότα των τραπεζιτών – καταχραστών.
Λύσεις μαγικές δεν υπάρχουν, όμως μπορούμε να αντιδράσουμε:
▲ ο περιορισμός των δημόσιων δαπανών δεν σημαίνει απαραίτητα και υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, το αντίθετο:
● η αναζήτηση ανταγωνιστικού περιβάλλοντος στις προμήθειες του δημόσιου τομέα, δεν πρόκειται να βλάψει κανέναν – παρά μόνο τα συμφέροντα των μεσαζόντων και των πολυεθνικών κολοσσών.
● η αναζήτηση υγιούς ανταγωνιστικού περιβάλλοντος στα δημόσια έργα και ο αυστηρός ποιοτικός έλεγχος, σημαίνει καλύτερο και φτηνότερο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη.
● η θέσπιση κινήτρων στην μείωση του υπερκαταναλωτισμού, σημαίνει λιγότερες δημόσιες δαπάνες, αλλά και μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος.
● η κατάργηση των αδρά αμειβόμενων θέσεων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, διοικητικών συμβουλίων, προέδρων και διοικητών υγειονομικών μονάδων της χώρας, δεν πρόκειται να βλάψει κανένα πολίτη – αντίθετα θα δώσει ένα γερό χαστούκι στην δουλοπρέπεια και τον ραγιαδισμό του κομματικού στρατού, που θρέφεται από τις αιματηρές θυσίες του λαού μας.
Αλήθεια περιμένει κάνεις, από εκείνους που δημιούργησαν αυτό το τέρας του δημόσιου εκτρώματος, να το ακουμπήσουν καν’; Το πολύ – πολύ να το διογκώσουν στο βωμό της πολιτικής τους επιβίωσης.
Το εκπληκτικό είναι, ότι ακόμη και αυτή, η περίφημη τρόικα, ουδέποτε απέτισε την κατάργηση αυτών των δαπανηρών θέσεων των «ημετέρων» – που δρα παρασιτικά – σε βάρος της κοινωνίας του μόχθου και της παραγωγής!
▲ Ο νομός Ημαθίας στηρίζετε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην αγροτική δραστηριότητα και στην τυποποίηση των οπωροκηπευτικών, όπως και στην κτηνοτροφική δραστηριότητα, συνεπώς πρώτη προτεραιότητα η στήριξη της αγροτικής παραγωγής, και συγκεκριμένα:
● εξαγωγές – διεύρυνση των αγορών,
● μείωση του κόστους παραγωγής προστασία από το καρτέλ των εφοδίων (φάρμακα λιπάσματα σπόροι μηχανήματα κλπ.)
● φορολογία του αγροτικού εισοδήματος με κριτήριο την πραγματικότητα και όχι τα τεκμήρια.
● Φυσικά η στήριξη της προστιθέμενης αξίας της αγροτικής παραγωγής αποτελεί επίσης πρώτη προτεραιότητα.
▲ Ο άλλος πυλώνας της οικονομίας του νομού αφορά στον τουρισμό και στον πολιτισμό, στους αρχαιολογικούς θησαυρούς του τόπου, η περαιτέρω ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου του νομού αποτελεί μοχλό ανάπτυξης και ευημερίας. Δεν είναι τυχαίο ότι το σύνολο των δημόσιων έργων του νομού αφορά :
● στην ανάδειξη της Αρχαίας νεκρόπολης των Αιγών στη Βεργίνα,
● στην κατασκευή του νέου μουσείου των Αιγών επίσης στη Βεργίνα,
● στην αποκατάσταση της παλαιάς Μητρόπολης της Βέροιας, που κυριολεκτικά θα αλλάξει την όψη της πόλης.
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες όργωσα τα χωριά της Ημαθίας, και ιδιαίτερα αυτά του κάμπου, είδα απεγνωσμένους ανθρώπους, συζήτησα μαζί τους και με χαρά διαπίστωσα, ότι από τον ερχομό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς, η ελπίδα γεννιέται στα μάτια τους, οι απαιτήσεις τους λίγες και συγκεκριμένες:
▲ Πρόσβαση στην ΥΓΕΙΑ για όλους τους έλληνες πολίτες, χωρίς τις υπερβολές του παρελθόντος προς όφελος των παρείσακτων του συστήματος.
▲ Αύξηση των χαμηλών ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ στα όρια της επιβίωσης, ιδιαίτερα του ΟΓΑ με κατώτατο όριο τα 500€.
▲ Η υπερφορολόγηση και τα χαράτσια – τύπου ΕΝΦΙΑ, οδήγησε την πλειοψηφία των πολιτών σε ληξιπρόθεσμες οφειλές, καθολική είναι η απαίτηση κατάργησης της διαδικασίας του ΑΥΤΟΦΟΡΟΥ.
▲ Επαφή του βουλευτή με την κοινωνία και τα προβλήματα των ανθρώπων, των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που αφορούν στην πρώτη κατοικία, καθώς και ζητημάτων που αφορούν στα αγροτικά προβλήματα.
Αν τα παραπάνω αποτελούν υπερβολές και λαϊκισμό, τότε η ΠΑΣΟΚΟ – ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία. Άλλωστε ήρθε η ώρα να περάσει στις μαύρες σελίδες της ΙΣΤΟΡΙΑΣ του τόπου, και μάλιστα σε θέση περίοπτη.
Δημιούργησαν έναν κόσμο, όπου ο σεβασμός μας απαιτείται από τυράννους, δυνάστες και καταχραστές. Και το πιο παράλογο είναι, ότι οι άνθρωποι παροτρύνονται να τους συγχωρούν, να τους ανέχονται και να τους υπηρετούν!
Όμως υπάρχει ένας άλλος κόσμος στον οποίο θέλω να ζήσω – στον οποίο όλοι οι άνθρωποι της γης θα θέλαμε να ζήσουμε – έναν κόσμο που η ανεξάρτητη σκέψη δεν απαγορεύεται και η αξιοπρέπεια δεν καταδικάζεται ως αμαρτία.
Το μέλλον…ξεκίνησε, ολόκληρη η ΕΥΡΩΠΗ περιμένει από εμάς το σύνθημα της ΝΙΚΗΣ και της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
Ας εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία, με τρόπο ωφέλιμο και αντάξιο της ιστορίας της χώρας, στην οποία έχουμε την τύχη και την τιμή να ζούμε.
