Από τον Αγροτικό Σύλλογο Νάουσας “Μαρίνος Αντύπας” ανακοινώθηκαν τα εξής:
“Σε απόγνωση βρίσκονται πολλοί παραγωγοί δενδρωδών καλλιεργειών κυρίως ροδάκινων καθώς διαπίστωσαν ότι έχουν τεράστιες απώλειες στην παραγωγή. Το πρόβλημα προέκυψε από τους ισχυρούς και παρατεταμένους παγετούς του Μάρτη που είχαν ως αποτέλεσμα να υπάρχει χαμηλή παραγωγή η και καθόλου σε αρκετές περιπτώσεις.
Ενώ το πρόβλημα είναι γνωστό ο ΕΛΓΑ αρνείται να συμπεριλάβει στην αναγγελία ζημιάς πολλές ποικιλίες ροδάκινων, νεκταρινιών κα επικαλούμενος τον αναχρονιστικό και άδικο κανονισμό του.
Για πολλοστή φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την καταστροφή της σοδειάς μας, χωρίς την πλήρη κάλυψη από τον κανονισμό του ΕΛΓΑ, που δεν αναγνωρίζει την ζημιά σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας και δεν αποζημιώνεται 100%.
Όλα αυτά ενώ η παραγωγ όλο αυτό το διάστημα αντιμετώπισαν και το μεγάλο κόστος παραγωγής, πανάκριβα μέσα και εφόδια, υψηλό αγροτικό ρεύμα και πετρέλαιο, υψηλές ασφαλιστικές εισφορές σε ΕΦΚΑ, ΕΛΓΑ, τα χαράτσια του ΕΝΦΙΑ κα.
Για όλο αυτό τον κόσμο που ζει στο δήμο μας αλλά και γενικότερα στον νομό η δενδροκαλλιέργεια και κυρίως η ροδακινοκαλλιέργεια αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος και παραμένει ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης της οικογένειας για όλη την χρονιά
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες δίνει ψίχουλα για την προστασία της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής μοιράζει εκατομμύρια ευρώ σε βιομήχανους, εφοπλιστές, κλινικάρχες αεροπορικές εταιρείες μπουκώνοντας τους με πακτωλό χρημάτων, δίνει δισεκατομμύρια ευρώ στο ΝΑΤΟ για πολεμικούς εξοπλισμούς συμμετέχοντας στα δολοφονικά σχέδια του στην περιοχή.
Καλούμε τον ΕΛΓΑ να προχωρήσει στην παράταση των δηλώσεων ζημιάς ώστε να συμπεριληφθούν όλες οι ποικιλίες που υπέστησαν ζημιά.
Να αλλάξει ο αναχρονιστικός και άδικος κανονισμός, ώστε να καλύπτεται το σύνολο των ζημιών στο 100%, από όλους του φυσικούς κινδύνους και τις αρρώστιες με επαρκή κρατική χρηματοδότηση και την ταυτόχρονη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους βιοπαλαιστές αγρότες.
Να εξασφαλιστούν κατώτερες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν εισόδημα επιβίωσης στους παραγωγούς και ταυτόχρονά εξασφάλιση φτηνών προϊόντων για την λαϊκή κατανάλωση”.
