Διπλή θεατρική παράσταση “Μονόλογος για…πέντε” έδωσε ο Π.Γ.Σ. “Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ” Βέροιας, το απόγευμα και το βράδυ του Σαββάτου, στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.
Επρόκειτο για πέντε θεατρικούς μονολόγους Hμαθιωτών συγγραφέων οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μονολόγων που διοργάνωσε η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος.
Το τελευταίο έργο, “Η κλεμμένη πλάτη” Πόπης Φιρτινίδου βραβεύτηκε με πανελλήνια διάκριση στους τελικούς της Αθήνας.
Οι θεατές απόλαυσαν πέντε υπέροχους μονολόγους, που αναδεικνύουν το συγγραφικό ταλέντο των ντόπιων δημιουργών μας.
Παρουσιάστηκαν τα έργα:
1. “ΑΠΟΓΡΑΦΗ 2021”
Συγγραφέας: Μαρία Παπαθωμίδου
Παρουσίαση: Ζωή Δασκαλάκη
Τι ζητάει ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος;
Η Ευτέρπη, πάντως, ζητούσε απλά πράγματα:
Ένα σπίτι, να το καθαρίζει.
Έναν άντρα, να τον φροντίζει.
Ένα μωρό, να το νανουρίζει.
Τι της έδωσε η ζωή; Τι της πήρε; Τι της έδωσε για αντάλλαγμα;
2.”Ο ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ”
Συγγραφέας: Τάσος Κοτσάμπασης
Παρουσίαση: Τάσος Κοτσάμπασης
“Ήξερες ότι μια εκδοχή της καταγωγής του μύϋου του Λυκανθρώπου προέρχεται από ένα παιδεραστή στη μεσαιωνική Γερμανία;”
Όταν μία συνέντευξη μεταμορφώνεται σε προειδοποίηση…
Καμιά φορά τα τέρατα δε βρίσκονται μόνο στα παραμύθια, αλλά και ανάμεσά μας.
3.”ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΣΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑ”
Συγγραφέας: Γιώργος Δουλγέρογλου
Παρουσίαση: Διονύσης Καρολίδης
Ο μονόλογος αυτός αφιερώνεται στην μνήμη των γονιών μου Σωτήρη και Ευαγγελίας. Άλλωστε αυτοί ήταν και η κύρια πηγή έμπνευσης αυτής της μυθοπλασίας.
Η μητέρα μου σε προχωρημένο αλτσχάιμερ, σε βαθμό που να μην μας αναγνωρίζει, κι ο πατέρας μου δίπλα της να της κρατά το χέρι και να της μιλά για «περασμένα μεγαλεία» της προσωπικής τους διαδρομής.
– «Να εδώ καϋόμαστε με την μάνα σου και τα λέμε», ήταν το μότο του σε κάθε επίσκεψη. Διάλογος βέβαια με κάποια ωσεί παρούσα δεν μπορούσε να γίνει. Συναινούσα όμως κι εγώ μαζί του σ’ αυτήν την ουτοπία.
Τι να έκανα; Να του χαλούσα τον μύθο του;
4.”ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΝΤΑ”
Συγγραφέας: Γιώργος Κασαπίδης
Παρουσίαση: Όλγα Παπαδοπούλου
Δεν έχει, τελικά, όρια ο έρωτας και η αγάπη, κι αν είχε αλλιώς θα τα ονομάτιζαν…
«Δεύτερη πάντα». Ανάμεσα στον παραλογισμό και στον λυρισμό. Στον ρομαντισμό και στο απόλυτο πάθος.
Ίσως αυτό να λέγεται ζωή!
5.”Η ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΠΛΑΤΗ”
Συγγραφέας: Πόπη Φιρτινίδου
Παρουσίαση: Γιώτα Κασιμιάδου
«Δε με πιστεύετε, το βλέπω στα μάτια σας. Μία κλεμμένη πλάτη;
Κανείς δε γίνεται να ζεί έτσι! Μα αλήϋεια, δεν σας αγάπησαν ποτέ»;
Η κλεμμένη πλάτη είναι ένας ύμνος στη χαρά, την κατάφαση και την εμπιστοσύνη που ενώνουν τους ανθρώπους που αγαπιούνται.
