Υπάρχουν πλέον πολλοί διαφορετικοί τύποι οδοντικών εμφυτευμάτων. Μπορούμε να διαχωρίσουμε τα εμφυτεύματα δοντιών ανάλογα με το σχήμα , το υλικό, την τεχνική εμφύτευσης ή ακόμα και την θέση τοποθέτησης στη σιαγόνα.
Ανάλογα με τον τρόπο αποκατάστασης και τις ανατομικές συνθήκες της γνάθου, ο οδοντίατρος επιλέγει το κατάλληλο εμφύτευμα και την κατάλληλη τεχνική εμφύτευσης.
Εμφυτεύματα ενός ή δύο τεμαχίων
Ένα κλασικό εμφύτευμα αποτελείται από το ενδοστικό μέρος (συνήθως με τη μορφή βίδας), το οποίο είναι ενσωματωμένο στο οστό και αναλαμβάνει τη λειτουργία της ρίζας των δοντιών. Ο υπερουλικός σύνδεσμος (το στήριγμα) εξασφαλίζει τη σταθερή στήριξη των τεχνητών δοντιών (της υπερκατασκευής) στο εμφύτευμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το εμφύτευμα και η στήριξη είναι ξεχωριστά μεταξύ τους, αλλά μπορούν επίσης να κατασκευαστούν σε ένα τεμάχιο (εμφύτευμα ενός τεμαχίου).
Οδοντικά εμφυτεύματα ενός τεμαχίου
Αυτά συνδυάζουν το σώμα του εμφυτεύματος και τον προσθετικό σύνδεσμο (κολόβωμα) σε ένα. Ως αποτέλεσμα, μετά την εμφύτευση η κεφαλή του εμφυτεύματος προεξέχει πάνω από τα ούλα καθ όλη τη φάση επούλωσης. Η μεταφορά πιέσεων και μια πρόωρη φόρτιση του εμφυτεύματος δεν μπορούν πάντα να αποφευχθούν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές κατά την επούλωση ή να απειλήσει την οστεοενσωμάτωση και την επιτυχία της εμφύτευσης. Γι’ αυτό το λόγο τα εμφυτεύματα αυτά χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά απ’ ότι τα εμφυτεύματα δύο τεμαχίων.
Παρ’ όλα αυτά έχουν και κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα: είναι πιο ανθεκτικά στις πιέσεις, δεν έχουν αρμό στην ένωση ανάμεσα στο κολόβωμα και το εμφύτευμα ( συχνή πηγή μικροβίων και ερεθισμών) και ενδείκνυνται όταν το εμφύτευμα πρέπει να φορτιστεί αμέσως μετά την τοποθέτηση, για παράδειγμα κάτω από ήδη υπάρχουσες οδοντοστοιχίες.
Οδοντικά εμφυτεύματα δύο τεμαχίων
Σε αυτό τον τύπο εμφυτευμάτων το ενδοστικό μέρος του εμφυτεύματος και το κολόβωμα είναι ξεχωριστά.
Αυτά προσφέρουν μεγαλύτερη ευελιξία και συνεπώς χρησιμοποιούνται συχνότερα από τα εμφυτεύματα ενός τεμαχίου. Καθώς είναι δυνατοί διάφοροι συνδυασμοί εμφυτεύματος και κολοβώματος, υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στην κατασκευή της προσθετικής υπερκατασκευής.
Στα εμφυτεύματα δύο τεμαχίων, το κοχλιωτό τμήμα τοποθετείται αρχικά στην γνάθο και παραμένει κάτω από τα ούλα ώσπου να ενσωματωθεί. Έτσι προστατεύεται από μηχανική καταπόνηση και αποικισμό βακτηρίων. Μετά την ολοκλήρωση της οστεοενσωμάτωσης, τοποθετούνται το κολόβωμα και η προσθετική αποκατάσταση.
Η σύγχρονη οδοντιατρική και ο τομέας των οδοντικών εμφυτευμάτων έχουν παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια σημαντικά βήματα προόδου. Πλέον έχουμε στη διάθεσή μας πολλά διαφορετικά είδη εμφυτευμάτων, έτσι ώστε να μπορούμε να δώσουμε λύση ακόμα και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις. Μπορεί κανένα τεχνητό μέσο να μπορεί να υποκαταστήσει τα φυσικά μας δόντια, όμως σήμερα τα σύγχρονα εμφυτεύματα είναι ότι καλύτερο και ότι πιο φυσικό υπάρχει για να αναπληρώσουμε τα δόντια που λείπουν.
