Του Θεοχάρη Καφτεράνη
Φοβάμαι ότι για μια ακόμη φορά η θεωρητική ανάλυση της Αριστεράς υποτάσσεται στην κυνική διεκδίκηση της Δεξιάς.
Τα δεδομένα είναι:
Οι πολίτες με συντριπτικό ποσοστό για τις ημέρες μας και την πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού, επέλεξαν την Αριστερά για το τιμόνι της χώρας.
Οι δημοσκοπικές αναλύσεις μάλιστα, φέρουν τους πολίτες να εγκρίνουν με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά την εφαρμογή της πολιτικής που προεκλογικά παρουσίασε η Αριστερά, προχωρώντας μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, αποδεχόμενοι, σε στιγμές πατριωτικής έξαρσης ίσως ακόμη και την αποχώρηση από το ευρώ.
Οι εκφραστές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σκέψης μόλις και μετά βίας καταφέρνουν να κυκλοφορούν στους δρόμους, φοβούμενοι τα εκατομμύρια των θυμάτων της πολιτικής αυτής, απολογούνται για τα πιστεύω τους και ευρίσκονται σε καθεστώς απόλυτης πολιτικής απαξίωσης.
Με αυτά τα δεδομένα, η Αριστερά επέλεξε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν γνήσιο εκπρόσωπο της αποτυχημένης αυτής πολιτικής. Εμβρόντητοι ακούσαμε να προτείνεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το επί χρόνια στέλεχος της ΝΔ, υπουργός, , κος Προκόπης Παυλόπουλος.
Αλήθεια ποια πολιτική απρέπεια θα είχε συμβεί, αν η Αριστερά ευθυγραμμιζόμενη με την πολιτική επιλογή του λαού, επέλεγε για τη θέση αυτή ένα πολιτικό πρόσωπο της Αριστεράς, σηματοδοτώντας την αποφασιστικότητα εφαρμογής σε όλα τα επίπεδα της νέας άποψης, της αριστερής πολιτικής που χρόνια τώρα επιδιώκει να της δοθεί η ευκαιρία να εφαρμόσει;
Αντιπαρέρχομαι ως γελοιότητα τη θεωρία περί ενότητας προς τα έξω, καθ΄ότι οι «εταίροι» μας έχουν ως πρώτο στόχο το να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, υποθηκεύοντας τη χώρα για όσα περισσότερα χρόνια μπορούν , γεγονός λογικό και αναμενόμενο αν αναλογιστούμε την εικόνα της Ευρώπης του σήμερα . Έχω την αίσθηση ότι τους ενδιαφέρει μάλλον περισσότερο το ποιος θα είναι Πρόεδρος στον Άρη παρά Πρόεδρος Δημοκρατίας στη χώρα μας.
Αντιπαρέρχομαι επίσης και το ότι η επιλογή αυτή έγινε για να ομονοήσουμε εσωτερικά , διότι είναι πασιφανής η προσδοκία της ΝΔ, να προσχωρήσει η Αριστερά στη θέση της περί μνημονίων, για να έχει την ευκαιρία να τη διαπομπεύσει ως αναξιόπιστη, υποκριτική και αερολογούσα, όχι αδίκως βεβαίως, αν συμβεί. Διότι στην περίπτωση αυτή, η προέκταση του ανωτέρω σκεπτικού θα επέβαλε και την τοποθέτηση του «εθνοσωτήρα» κου Κώστα Καραμανλή στη θέση του πρωθυπουργού και του κου Βενιζέλου στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ώστε σε ένα κλίμα ομοψυχίας και ενότητας η χώρα να ατενίσει με αισιοδοξία το μέλλον.
Φυσικά δεν αντέχει στην κριτική και η θέση των στελεχών της αριστερής πλατφόρμας, η οποία μετετράπη εν μία νυκτί σε αριστερή καρότσα επικινδύνως παραπαίουσα, όταν μιλώντας για τη διαφορετικότητα της άποψης ψήφισαν αυτό που θεωρητικώς αρνήθηκαν χάριν της ενότητας. Είμαστε τελικά μικρή κοινωνία, μικροί σε πολιτικό ανάστημα και τόσο ρηχοί που αδυνατούμε να βρούμε μια νέα υπερασπιστική γραμμή, αναμασώντας τα όσα οι αντίπαλοι πριν από αυτούς , ευρισκόμενοι στην ίδια θέση, χρησιμοποιούσαν ως επιχειρήματα. Δε σκέφτηκε κανείς ότι εφαρμογή αριστερής πολιτικής με δεξιούς πολιτικούς σε καίριες θέσεις συνιστά πολιτική ανωμαλία!
Προτροπή ενός απλού πολίτη, που κάνει χρήση ευρέως της απλής λογικής: Εφαρμόστε αυτά που εξαγγείλατε, χρησιμοποιήστε σε πολιτικές θέσεις πολιτικά υποκείμενα που έχουν την ίδια φιλοσοφική θεώρηση για λόγους αποτελεσματικότητας, συνδιαλεγείτε με τους εταίρους έχοντας κατά νου, ότι στην περίπτωση που η τελική πρότασή τους είναι ο παρατεταμένος επιθανάτιος ρόγχος ημών και των παιδιών μας, τουλάχιστον δώστε μας το δικαίωμα να εκφράσουμε τη βούληση για καινοτόμες προτάσεις, όπως της αποχώρησης από το ευρώ και όχι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας ούτως ή άλλως είμαστε αναπόσπαστο τμήμα. Η Αριστερά σήμερα ανέλαβε να αποδείξει ότι τα όσα πρεσβεύει είναι εφαρμόσιμα και κυρίως αποπνέουν κοινωνική ευαισθησία και δικαιοσύνη. Αν αποτύχει δε θα χάσει η Ελλάδα ή ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα καταστραφεί για δεκαετίες το όραμα της Αριστεράς. Φυσικά έχετε το δικαίωμα να θέσετε με τις επιλογές σας σε κίνδυνο το πολιτικό δημιούργημα που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχετε όμως το δικαίωμα να καταστρέψετε το όραμα της Αριστεράς.
