Εκδήλωση προς τιμήν της ευεργέτιδας της Βέροιας Θεανώς Ζωγιοπούλου πραγματοποίησε το Κέντρο Τοπικής Ιστορίας και Πολιτισμού της Κ.Ε.Π.Α. Δ. Βέροιας. Στην εκδήλωση έγινε αναφορά στο πρόσωπο της ευεργέτιδας καθώς επίσης και στις δωρεές της στην Βέροια.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο δήμαρχος Κώστας Βοργιαζίδης, ο πρόεδρος της ΚΕΠΑ Γιώργος Σοφιανίδης, οι δημοτικοί σύμβουλοι Χρήστος Κούτρας, Μαρία Παπαϊωάννου, Χριστίνα Γαϊτάνου και η πρώην δήμαρχος Χαρούλα Ουσουλτζόγλου.
Στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Κώστας Βοργιαζίδης είπε ότι «είναι ιδιαίτερα σημαντικό η τοπική κοινωνία να θυμάται και να τιμά τους ευεργέτες της. Η Θεανώ Ζωγιοπούλου αφιέρωσε την ζωή της στις φιλανθρωπίες και στα παιδιά, παρότι δεν έκανε δικά της παιδιά. Έλεγε ότι αγαπά τον τόπο της και ότι κάνει είναι γι αυτό. Δώρισε την περιουσία της στον δήμο, είναι από τους μεγαλύτερους δωρητές και από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες. Μακάρι το παράδειγμά της να βρει μιμητές».
Για τον χαρακτήρα της Θεανώς Ζωγιοπούλου μίλησαν η πρώην δήμαρχος Χαρούλα Ουσουλτζόγλου και ο δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Κούτρας. Η κ. Ουσουλτζόγλου γνώρισε κι έζησε από κοντά την Θεανώ Ζωγιοπούλου και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της διαθήκης. Μίλησε για μια σχέση μάνας με κόρη παρότι δεν υπήρχε συγγενικός δεσμός και περιέγραψε την Θεανώ Ζωγιοπούλου ως μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα και κριτική διάθεση για τους ανθρώπους, με παραξενιές αλλά και με μεγάλη αγάπη για την πατρίδα και τα παιδιά. «Ήταν δύσκολος άνθρωπος με βελούδινη ψυχή. Εκτιμούσε ελάχιστους ανθρώπους στην πόλη. Χάρισε τα πάντα στην πόλη που λάτρευε» είπε η κ. Ουσουλτζόγλου και εξιστόρησε συμβάντα από την πρώτη της δωρεά αλλά και την υπογραφή της διαθήκης της που άφηνε τα πάντα στον δήμο. «Εκείνο που ήθελε πάνω από όλα η Νανώ ήταν να μην ξεχαστεί» είπε η κ. Ουσουλτζόγλου κλείνοντας.
Για την Θεανώ Ζωγιοπούλου μίλησε και ο Χρήστος Κούτρας ο οποίος την γνώρισε ως γιατρός. «Έλεγε ότι τα παιδιά πρέπει να υπεύθυνα και να υπάρχει τιμωρούνται όταν ξεφεύγουν. Δεν ήταν ποτέ απογοητευμένη κι ένιωθε ότι έχει καθήκον απέναντι στα παιδιά» σημείωσε ο κ. Κούτρας.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και δυο ανιψιές της Θεανώς Ζωγιοπούλου και δήλωσαν υπερήφανες για την δράση της.
Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο Δρ. Εμμανουήλ Γ. Ξυνάδας, ο οποίος αναφέρθηκε στην ζωή αλλά και στις δωρεές της Θεανώς Ζωγιοπούλου.
Σύμφωνα με την παρουσίαση του Ξυνάδα, η Θεανώ Ζωγιοπούλου υπήρξε γόνος της πολύτεκνης οικογένειας των Δημητρίου Ζωγιόπουλου και της Μαργιορίτσας, το γένος Ρεπανά. Σύμφωνα με μέρος του αρχειακού υλικού που ερευνήθηκε τίθεται ισχυρή πιθανότητα, το όνομα Ζωγιοπούλου να είναι νεώτερο και η οικογένεια να ήταν γνωστή με την επωνυμία «Ζωγιού». Με αυτό το όνομα εμφανίζεται, τουλάχιστον, η Θεανώ σε σχολικά αρχεία του Γ’ Δημοτικού Σχολείου Βέροιας.
Η Θεανώ ήταν το 13ο τέκνο της οικογένειας. Γεννήθηκε στη Βέροια στα τέλη των οθωμανικών χρόνων, το έτος 1909. Τα εγκύκλια γράμματα σπούδασε στη Βέροια και ακολούθως βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, απ’ όπου αποφοίτησε από σχολή νηπιαγωγών, την εποχή του Μεσοπολέμου. Από τη Θεσσαλονίκη επέστρεψε στη Βέροια όπου δίδαξε στο 30 δημοτικό σχολείο Βέροιας για τριάντα πέντε έτη. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στον κοινωνικό και πολιτιστικό χώρο.
Υπήρξε μέλος διαφόρων οργανώσεων, ενώ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμα στον Ερυθρό Σταυρό.
Επίσης, υπήρξε ενεργό μέλος του τοπικού παραρτήματος «Η φανέλα του στρατιώτη» μιας κίνησης που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930, η οποία σύντομα τέθηκε υπό τη σκέπη της Βασίλισσας Φρειδερίκης, με σκοπό τη συγκέντρωση και αποστολή στρατιωτικού και επισιτιστικού υλικού στους στρατιώτες που υπηρετούσαν στα σύνορα και αργότερα στο μέτωπο. Η δράση του συλλόγου ανακόπηκε για να ξαναλειτουργήσει, αργότερα, στα χρόνια του Εμφυλίου υπέρ των στρατιωτών του Εθνικού Στρατού. Σε φωτογραφικό υλικό που διασώζεται απεικονίζεται η Θεανώ Ζωγιοπούλου να συμμετέχει στη διανομή στρατιωτικού υλικού παρουσία του Βασιλιά Παύλου.
Τέλος, στον πολιτισμικό τομέα, η Θεανώ Ζωγιόπουλου καταγράφεται στην τοπική ιστορία της πόλης, ως μία από τις κυρίες και δεσποινίδες που πρωτοστάτησαν στην ίδρυση του παραρτήματος Λυκείου των Ελληνίδων στην πόλη τόσο το έτος 1950, όσο και στην επανίδρυσή του, το έτος 1980.
Εκτός από τα παραπάνω η Θεανώ Ζωγιοπούλου υποστήριξε με διάφορους τρόπους, ηθικά και οικονομικά προσπάθειες διαφόρων συλλόγων και φορέων της πόλης. Παράλληλα, δε θα πρέπει να παραληφθεί η αναφορά στην αγάπη που έτρεφε για τον παρακείμενο στην πατρική της οικία ναό του Σωτήρος Χριστού, του Αντιφωνητή, για τον οποίο αφιέρωσε χρηματικό ποσό για ανασκευαστικές εργασίες.
Η Θεανώ Ζωγιοπούλου απεβίωσε το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 1996, σε ηλικία 87 ετών και η κηδεία της έγινε δημοτική δαπάνη, την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου στον ιερό μητροπολιτικό ναό της Βέροιας.
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω η Θεανώ Ζωγιοπούλου μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο της Βέροιας βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για παιδαγωγικές σπουδές. Πιθανότατα φοίτησε στο Διδασκαλείο Θηλέων Θεσσαλονίκης, απ’ όπου αποφοίτησε, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, με δεδομένο ότι το διδασκαλείο λειτούργησε ως εξατάξιο από το έτος 1925 ως το έτος 1929 και έπειτα ως πεντατάξιο.
Με την επιστροφή της στη Βέροια, η Θεανώ τοποθετήθηκε στο 3ο Δημοτικό Σχολείο. Η έναρξη της εκπαιδευτικής της δραστηριότητα πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ των ετών 1934 και 1936. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούμαστε από την παρουσία της Θεανώς μεταξύ των ιδρυτικών μελών του «Συλλόγου Διδασκάλων και Νηπιαγωγών Περιφερείας Βερροίας» στο καταστατικό του οποίου υπογράφει ως «Θεανώ Ζωγιού, Βέροια».
Από το αρχειακό υλικό και συγκεκριμένα από τα πρακτικά συνεδριάσεων του διδακτικού προσωπικού του ίδιου σχολείου, φαίνεται ότι η Θεανώ Ζωγιοπούλου, εκτός από το νηπιαγωγείο, δίδαξε και στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Τούτο συνέβη με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου κατόπιν πρότασης του διευθυντή, ο οποίος προέβη στη συγκεκριμένη πρόταση εκτιμώντας, αφενός την αύξηση του μαθητικού δυναμικού και αφετέρου την έλλειψη διδακτικού προσωπικού. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο διευθυντής συνεκτίμησε στην απόφασή του την ήδη επιτυχημένη ανάληψη της Γ’ τάξης δημοτικού από τη Θεανώ σε προηγούμενο χρόνο. Σύμφωνα με τα πρακτικά, η Θεανώ από μετριοφροσύνη εξέφρασε ενδοιασμούς για την ανάληψη της συγκεκριμένης τάξης και ζήτησε να της ανατεθεί μικρότερη. Τελικά, ο σύλλογος διδασκόντων επέμεινε και ενέκρινε την πρόταση του διευθυντή με δεδομένο ότι την πρώτη τάξη απαγορευόταν να αναλάβει νηπιαγωγός και ότι η δευτέρα τάξη διοικούνταν επιτυχώς από την άλλη νηπιαγωγό του σχολείου κα Αφροδίτη Βαϊνά.
Παραπάνω, αναφέρθηκε ότι η Θεανώ Ζωγιοπούλου υπήρξε και μέλος του Ερυθρού Σταυρού. Από τα πρακτικά συνεδριάσεων φαίνεται πως τις γνώσεις που αποκόμισε από τις σχολές του Ερυθρού Σταυρού στις οποίες φοίτησε τις αξιοποίησε και στον εκπαιδευτικό χώρο. Με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου της η Θεανώ ορίστηκε υπεύθυνη του σχολικού φαρμακείου λόγων των «νοσοκομειακών» γνώσεων τις οποίες κατείχε.
Οι δωρεές
Η Θεανώ Ζωγιοπούλου δώρισε στον δήμο το 1981 ένα ολόκληρο όροφο στην οδό Αριστοφάνους για να γίνει βρεφονηπιακός σταθμός (σήμερα στεγάζεται εκεί η Πρωτοβουλία για το Παιδί). Στην ίδια οδό, το 1986 δώρισε ισόγειο κατάστημα για να λειτουργήσει εκεί νηπιαγωγείο. Την ίδια χρονιά, δώρισε τον 2ο όροφο οικοδομής (4 διαμερίσματα) στην σημερινή οδό Θεανώς Ζωγιοπούλου για να λειτουργήσει εκεί Δημοτική Βιβλιοθήκη. Λίγα χρόνια αργότερα με την διαθήκη της δώρισε στον δήμο το ισόγειο κατάστημα στην ίδια οικοδομή και τον 3ο όροφο (εκεί στεγάζεται σήμερα το ΚΑΠΑ). Επίσης στην οδό Κεντρικής και Αριστοφάνους δώρισε δυο διαμερίσματα και ένα ισόγειο κατάστημα (φιλοξενούσε την Δημοτική Αστυνομία πριν καταργηθεί). Επίσης δώρισε 25 εκατομμύρια δρχ.
Ο κ. Ξυνάδας παρουσίασε φωτογραφίες από την ζωή της Θεανώς Ζωγιοπούλου και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με παράσταση από την Σχολή Χορού της ΚΕΠΑ, τις χορογραφίες της οποίας επιμελήθηκαν οι Μαυρέτα Λενικάκη, Ειρήνη Θανασούλη
