Του Τάσου Τασιόπουλου
Σήμερα παρά ποτέ είναι βέβαιο ότι οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι διότι έχουν αυξηθεί οι αλληλεπιδράσεις στην περιοχή τόσο του Αιγαίου όσο και της Ανατολικής Μεσογείου.
Υπάρχουν στις θάλασσες αυτές περισσότερες δραστηριότητες από διαφορετικούς παίχτες και όλοι βρίσκονται σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο, οπότε ο κίνδυνος επεισοδίων ή ατυχημάτων και ο κίνδυνος αυτά να μετατραπούν σε συγκρούσεις έχει μεγαλώσει τόσο, ώστε θα πρέπει να ανησυχεί όλους τους εμπλεκόμενους και πρωτίστως τους Έλληνες.
Είναι λοιπόν μεγάλη ανάγκη η Ελληνική πολιτική τάξη πρώτα να συμφωνήσει σε κοινές εθνικές θέσεις που δεν θα επιδέχονται αμφισβήτηση, για να υπάρξει μια ενιαία γραμμή αντιμετώπισης του επιθετικού γείτονα και για να εμπεδωθεί και από τον γείτονα ότι η μετριοπάθεια γίνεται προνόμιο όταν οι άλλοι αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές.
Σήμερα ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε η διαπάλη ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά να έχουν πλέον εκλείψει και είναι ανάγκη οι νέες ιδεολογικές αφορμές που είναι ικανές να προκαλέσουν νέες κοινωνικές ζυμώσεις να είναι αυτές που μπροστά στο ζόρι του εθνικού ζητήματος να αποτελέσουν αφετηρία εξελίξεων οι οποίες εξελίξεις θα οδηγούν σε μια ομοφωνία εθνικής αυτοπεποίθησης.
Ευτυχώς που οι λέξεις Αριστερά και Δεξιά σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από ξεχασμένες κρεμάστρες για να κρεμάει ο καθένας όποιο ρούχο θέλει.
Σήμερα στην γείτονα υπάρχουν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια πολιτών που είναι φυλακισμένοι από το καθεστώς του Ερντογάν αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας ακόμα και από αυτούς, που στα όσα διαδραματίζονται σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο που να μην ορκίζεται στο όνομα του Ερντογάν.
Ο χρηματισμός, η ψευδολογία, ο σφετερισμός του δημοσίου χρήματος, ο εγωισμός της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, η αδιαντροπιά της απάτης και η αυτονόητη ασυνέπεια πρέπει να κρεμαστούν στις ίδιες ξεχασμένες κρεμάστρες της ντουλάπας του παρελθόντος με την ταμπέλα της αποϊέρωσης της πολιτικής.
Σήμερα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι εμείς οι ίδιοι να υπερασπιστούμε την επικράτεια, τα σύνορα, τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας και αυτό απαιτεί εκτός από στρατηγική επάρκεια και αποφασιστικότητα και τη σύναψη πραγματικών συμμαχιών με κράτη που έχουν δικούς τους λόγους να εμπλακούν σε πραγματικό χρόνο και να μην αρκεστούμε σε διακηρύξεις διαφόρων αδιάφορων οργανισμών.
Γιατί οι οργανισμοί (διάφοροι ΟΗΕΔΕΣ και ΕΥΡΩΕΝΩΣΕΙΣ) δεν είναι φίλοι και σε έναν κόσμο χωρίς φίλους, ό,τι και αν είναι αυτό που ονομάζουμε πολιτική, χάνει και τα όρια και το σκοπό του και γιατί σ’αυτούς τους οργανισμούς η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν ήρθε ακόμα και μπορεί να μην έρθει ΠΟΤΕ.
Και βέβαια δεν είναι η ώρα για την αναζήτηση ευθυνών γιατί δεν υπάρχει τέτοια πολυτέλεια. Αντίθετα είναι η ώρα για αναζήτηση και υλοποίηση αποτρεπτικής στρατηγικής, αποστολή εξαιρετικά δύσκολη, γιατί αυτό πρωτίστως απαιτεί εθνική ομοφωνία.
Δημοκρατία σημαίνει εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία η οποία απαγορεύει παγίωση μονοκομματικής νοοτροπίας. Εξαιτίας αυτής της εναλλαγής σήμερα η βουλή έχει την συγκεκριμένη σύνθεση και αυτή η σύνθεση την υποχρέωση να πορευτεί ως συμπολίτευση στο εθνικό ζήτημα και καλόπιστα και αμερόληπτα να δημιουργήσει συνθήκες εθνικής αυτοπεποίθησης.
ΥΓ1. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το ότι συνήθως όταν το κράτος έχει ανάγκη τους πολίτες, τότε βρίσκει λιγοστούς.
ΥΓ2. Το άλλο πρόβλημα μπορεί να είναι ότι ο αρχηγός — ο όποιος αρχηγός — προτιμάει να χάσει με τους δικούς του παρά να νικήσει με τους άλλους.
ΥΓ3. Υπάρχουν δυο τρόποι να πολεμάς. Ένας είναι με τους νόμους και ο άλλος με τη βία.
Ο πρώτος είναι ίδιον του ανθρώπου ο δεύτερος των ζώων.
Άρα μπλέξαμε με κακό γείτονα.
ΥΓ4. Η θεωρία ότι ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ είναι απομονωμένος μάλλον βρίσκεται μακριά από την πραγματικότητα αν δει κάποιος ΤΡΑΜΠ και ΠΟΥΤΙΝ και ποιος κερδίζει σε τετελεσμένα.
Άρα η απάντηση μπορεί να είναι αυτή που έδωσε στο παρελθόν ο γέρος της δημοκρατίας πως «αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου εμείς θα τους ακολουθήσουμε» και τότε η πόρτα ΔΕΝ άνοιξε.
ΥΓ5. Εκτός νόμου υπάρχει η ανομία και αντίθετο της τάξης, είναι η αταξία.
Είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος με δυο δράμια μυαλό να είναι με την ανομία και την αταξία;
Και όμως στην Ελλάδα της παράκρουσης δυστυχώς υπάρχουν κόμματα που εκτός των άλλων, αμφισβητούν δια μέσου κομματικών γυρολόγων τις πανθομολογούμενες δυο προηγούμενες επιτυχείς θητείες αρμόδιου υπουργού.
ΥΓ6. Είναι γνωστό ότι από ετών η Σουηδία και άλλες χώρες αξιοποιούν τα σκουπίδια σε παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και όχι μόνον.
Το δυστύχημα γι’αυτούς είναι ότι τους τελείωσαν τα δικά τους και βγήκαν στην αγορά.
Ας τους πει κάποιος ότι σε μας υπάρχουν βουνά σκουπιδιών και ας θυμίσει τους δικούς μας ότι υπάρχει απαγόρευση υγειονομικής ταφής στις χώρες της Ε.Ε. αφού προβλέπονται και χοντρά πρόστιμα.
Άσχετα με το ότι δεν βρέθηκε ακόμα να καταγγείλει εκεί που πρέπει κανένας κακός την κατάντια.
