Α1. Μετάφραση
«…Τόσο κοντά στα τείχη έχουµε τον εχθρό! Φυλαχθείτε από τον κίνδυνο, προστατεύστε την πατρίδα. Μην έχετε εµπιστοσύνη στις δυνάµεις της πόλης. Να αποβάλετε την υπερβολική σας αυτοπεποίθηση. Κανένας µην πιστέψετε ότι θα ενδιαφερθεί για την πατρίδα, εάν εσείς οι ίδιοι δεν φροντίσετε για αυτήν. Θυµηθείτε πως κάποτε η πολιτεία βρέθηκε στον έσχατο κίνδυνο».
Στον Λατινικό πόλεµο (κατά τη διάρκεια του Λατινικού πολέµου), οΤίτος Μάνλιος o ύπατος, ο οποίος καταγόταν από αριστοκρατική γενιά είχε την αρχηγία του στρατού των Ρωµαίων. Αυτός, όταν κάποτε έφευγε από το στρατόπεδο, διέταξε να απέχουν όλοι από τη µάχη.
Τότε ρώτησε την κόρη (του) τι από τα δύο θα προτιµούσε να είναι µετά από µερικά χρόνια, ασπροµάλλα ή φαλακρή. Όταν εκείνη απάντησε: «Εγώ, πατέρα, προτιµώ να είµαι ασπροµάλλα», ο πατέρας πρόβαλλε σ’ εκείνη ψεύτικο επιχείρηµα: «∆εν αµφιβάλλω ότι δεν θέλεις να είσαι φαλακρή. Γιατί, λοιπόν, δε φοβάσαι µήπως αυτές εδώ σε κάνουν φαλακρή
Β1.
proxime opes magis nimia nullius ipsi extero discrimina nobilia genera exercitibus omni illud patrum istarum sibi
B2.
habento cautum / cautu tutantem / tutaturum / tutatum (τορήµαείναιαποθετικό) nolles deposuerit nasci abibunt edic abstineant mavultis obicereris / -re fiant
Γ1α.
opibus: αφαιρετική οργανική του µέσου στο απαρέµφατο confidere vobis: δοτική προσωπική κτητική στο est neminem: υποκείµενου του απαρεµφάτου consulturum esse (ετεροπροσωπία) patriae: δοτική προσωπική χαριστική στο ειδικό απαρέµφατο consulturum esse fuisse: ειδικό απαρέµφατο ως αντικείµενο στο ρήµα mementote bello: αφαιρετική του χρόνου στο ρήµα praefuit genere: αφαιρετική της καταγωγής στη µετοχή natus aliquot: επιθετικός προσδιορισµός στο annos cana: κατηγορούµενος το ego µέσω του συνδετικού esse illi: αντικείµενο έµµεσο του ρήµατος obiecit te: αντικείµενο στο ρήµα faciant
Γ1β.
nolite cavere ne caveritis
Γ2α.
∆ευτερεύουσα ουσιαστική πρόταση του quin ως αντικείµενο στο ρήµα εξάρτησης non dubito. Εισάγεται µε το quin επειδή το ρήµα εξάρτησης έχει άρνηση. Εκφέρεται µε υποτακτική επειδή το περιεχόµενό της εκφράζει την πρόθεση του υποκειµένου του ρήµατος εξάρτησης. Συγκεκριµένα, εκφέρεται µε υποτακτική ενεστώτα (nolis), γιατί εξαρτάται από το ρήµα αρκτικού χρόνου (non dubito) και αναφέρεται στο παρόν. Ισχύει η ιδιοµορφία στην ακολουθία των χρόνων. Η πρόθεση του υποκειµένου του ρήµατος της κύριας είναι ιδωµένη τη στιγµή που εµφανίζεται στο µυαλό του οµιλητή (συγχρονισµός κύριας και δευτερεύουσας) και όχι τη στιγµή της πιθανής πραγµατοποίησής της.
Γ2β.
qui natus erat ή(natus est) Is abiens
Γ2γ.
Utrum post aliquot annos cana esse mavis an calva? Mavisne post aliquot annos cana esse mavis an calva? Post aliquot annos cana esse mavis an calva?
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΙΑ∆ΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
