Του Γιώργου Ουρσουζίδη
“Σπάνια ένας τόπος, όσο η παλιά Πλατεία Ολύμπου της Θεσσαλονίκης (που μετονομάστηκε το 1908 σε Πλατεία Ελευθερίας), συνδέει τόσο διαφορετικά γεγονότα που έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Ελάχιστοι μπορούν να αντιληφθούν ότι η οικουμενική αντίληψη, η έννοια του πολίτη και η προσπάθεια μετεξέλιξης της κοινής κοινωνίας σε κράτος δικαίου θα συντριβούν εδώ από τον ακραίο μιλιταριστικό εθνικισμό. Ότι σ’ αυτή την πλατεία μια ομάδα εθνικιστών αξιωματικών του οθωμανικού στρατού άνοιξε το κουτί της Πανδώρας, απ’ όπου ελεύθεροι και κυρίαρχοι πια οι εθνικισμοί θα ξεχυθούν κατασπαράζοντας λαούς και έθνη. Ότι πίσω από τη σημερινή μορφή της πλατείας υπάρχει το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, οι Γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της Ανατολής, η Μικρασιατική Καταστροφή. Ότι τα πρώτα σπέρματα του ναζισμού, στη νεοτουρκική του πρωτόλεια εκδοχή, θα εμφανιστούν στη Θεσσαλονίκη μετά το κίνημα του1908”.
«Ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα Wangemheim έγραφε το 1909 στον αρχικαγκελάριο Bulow τι είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός και υπουργός Στρατιωτικών αρχιστράτηγος Σεφκέρ πασάς για τη νέα κατάσταση: «Οι Τούρκοι έχουν αποφασίσει ένα εξοντωτικό πόλεμο εναντίον των χριστιανών της Αυτοκρατορίας. Θα αρχίσουν πρώτα μέσα στην Τουρκία, εκεί όπου ζει το μεγαλύτερο μέρος, και μετά έξω από την Τουρκία, εκεί όπου υπάρχουν εστίες αντίστασης». Του ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ
Ζήτημα χρόνου η οργάνωση του εγκλήματος σε βάρος των χριστιανών της αυτοκρατορίας, τα κριτήρια δεν ήταν μόνο ρατσιστικά και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των υπηκόων, αλλά και οικονομικά, αφού το εμπόριο ελέγχονταν κυρίως από τους αλλόθρησκους της αυτοκρατορίας.
Ο εντοπισμός και η προγραφή των θυμάτων, ήταν το αποτέλεσμα μιας καλά οργανωμένης προσπάθειας ετερόκλητων συμφερόντων, που ανέλαβε να διεκπεραιώσει το ονομαζόμενο «κίνημα των Νεότουρκων», αφού κατέλαβε την εξουσία το 1908.
Βαρύς ο φόρος του αίματος που χύθηκε. Στον Ελληνισμό του Πόντου αναλογεί μεγάλο μέρος, 350.000 εκτιμώνται οι Ελληνoπόντιοι που σφαγιάστηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923.
Η Βουλή των Ελλήνων το 1994 κήρυξε την 19 Μαΐου, ημέρα μνήμης και αλήθειας της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η πράξη αυτή, αποτελεί την οφειλόμενη ενέργεια, προς τους προγόνους μας Έλληνες του Πόντου.
Αποτελεί Ημέρα Δικαίωσης των Θυμάτων, ημέρα μνήμης των προγόνων μας, των άταφων αδελφών νεκρών.
«…Όταν οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο, ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, είναι η Ειρήνη»
Γιάννης Ρίτσος
