Του Τάσου Τασιόπουλου
– Σήμερα όλοι μιλούν για δημοκρατία, αλλά ο καθένας θέλει την δική του. Όμως η δημοκρατία δεν ανήκει σε κανέναν, καθώς η αληθινή δημοκρατία είναι η δημοκρατία του καθήκοντος.
– Στην πολιτική λένε ότι χωράνε πολλές τακτικές κινήσεις προκειμένου να εξυπηρετεί ο στρατηγικός στόχος.
– Το δράμα είναι ότι στο δήμο μας κάποιες κινήσεις στην πραγματικότητα είναι κινήσεις που εξυπηρετούν εκείνο που κρύβουν.
– Το ζούμε σήμερα.
– Για να υπάρξει καλή διοίκηση πρέπει να υπάρχει άριστη αντιπολίτευση, στα ισχυρά όπλα της οποίας εντάσσονται η ειλικρίνεια και η ευθύνη, καθώς οι δημότες ζητούν επίμονα να αποδείξουμε ότι αλλάξαμε και κυρίως ότι σοβαρευτήκαμε.
– Όπως είναι γνωστό η απάτη δεν καταργείται με νόμο και όταν η αντιπολίτευση δεν μασάει τα λόγια της, ,καθιστά την βεβαιότητα πως όταν υπάρχει έλεγχος, υπάρχει ο φόβος της αποκάλυψης των πεπραγμένων, και άρα δεν μπορεί να υπάρχουν άκριτες, υπερβατικές και ανέλεγκτες αποφάσεις της διοίκησης.
– Τις σωστές αποφάσεις της διοίκησης η αντιπολίτευση τις επιδοκιμάζει, τις ενισχύει και συμπληρώνει κατάλογο θεμάτων ή διεκδικήσεων με επεξεργασμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις.
– Φιλοδοξία της, πρέπει να είναι η δημιουργική συμμετοχή στην επίλυση του τοπικού προβλήματος χωρίς να αφήνεται να εννοηθεί σε καμιά περίπτωση ότι ταυτίζεται με την πλειοψηφία.
– Σε έναν δήμο που τον έκαναν αποικία χρέους και ευρισκόμενο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι απορίας άξιο γιατί κάποιοι της χθεσινής διοίκησης και σημερινής αντιπολίτευσης κάνουν συνέχεια ερωτήσεις αφού δεν μπορούν να καταλάβουν τις απαντήσεις.
– Είναι γεγονός επίσης πως στα μέσα Ιουνίου του 2014- λίγες μέρες δηλαδή μετά την παταγώδη αποτυχία της απερχόμενης τότε διοίκησης- δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο “βάρεσαν διάλυση” στο οποίο περιγράφονταν προφανώς με πειστικό τρόπο τόσο τα προ, τα κατά και τα μετά την εκλογική διαδικασία , η οποία ως γνωστόν συνοδεύτηκε από παταγώδη αποτυχία της τότε πλειοψηφίας στο σχήμα της οποίας συμμετείχε με πολλά όνειρα και περισσότερες ίσως φιλοδοξίες που αποδείχτηκαν φρούδες και έγκριτος φαρμακοποιός της πόλης μας ο κ. Κίμων Παράσχου.
– Από τότε πέρασε περίπου ένας χρόνος και το άρθρο αυτό – από ότι πληροφορήθηκα- αναγνώστηκε αυτούσιο σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποδεικνύοντας την διαχρονική αξία όσων υποστήριζε για την “αλαζονεία και έπαρση της απερχόμενης διοίκησης της κακοδιαχείρισης”.
– Στο άρθρο εκείνο μεταξύ άλλων αναφέρονταν και τα εξής:
“ Η αναζήτηση του νέου, η συνειδητοποίηση της κατάστασης, το πολιτικό υπόβαθρο υπεροχής, τα ηθικά προσόντα και κυρίως η πρακτική διορατικότητα, σε συνδυασμό με την διάθεση προσφοράς, θέλουν αποδείξεις”.
– Και θέλουν αποδείξεις τόσο από την πλευρά της διοίκησης όσο και από αυτήν της αντιπολίτευσης, γιατί στη δημόσια διοίκηση ισχύει το τρίπτυχο, κανόνας, έλεγχος, τιμωρία και αυτό ισχύει για όλους.
– Ασφαλώς οι πολίτες επέλεξαν το πρόγραμμα του συνδυασμού του κ. Γκυρίνη, για να το κρίνουν κάτω από καλύτερες βέβαια συνθήκες- όχι όμως σε ένα πεντάμηνο, αλλά στο τέλος της πενταετίας.
– Επέλεξαν ακόμα στη θέση της μείζονος αντιπολίτευσης το συνδυασμό του κ. Δημητριάδη και επέλεξαν τον προβαλλόμενο ως διάδοχο φιλόδοξο φαρμακοποιό να τον στείλουν στα πίσω καθίσματα της αντιπολίτευσης και άρα είναι βέβαιο πως όσοι είτε της διοίκησης είτε της αντιπολίτευσης βιάστηκαν για την αναγνώριση έκαναν λάθος γιατί όσοι βιάζονται εκτός ότι δεν τους ακούει κανένας γρήγορα πάνε σπίτι τους και μάλιστα άδοξα.
ΥΓ1. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι χώρος προσφοράς ποικιλοτρόπως καταξιωμένων ανθρώπων και όχι χώρος ανάδειξης ατόμων, και ικανοποίησης προσωπικών επιδιώξεων.
Και αυτό ισχύει επίσης για όλους.
– Είτε πρόκειται για αυτοπροβαλλόμενους διαδόχους της αντιπολίτευσης, είτε πρόκειται για υπερτιμημένους παραιτηθέντες από διάφορα πόστα της διοίκησης.
ΥΓ2. Όλοι οι συνδυασμοί ήταν πολλών υποψηφίων και περισσότερων συνδημοτών που εργάστηκαν προγραμματικά, επιχειρησιακά και επικοινωνιακά. Όλοι αυτοί- και όχι μόνον αυτοί- έχουν δικαίωμα, ίσως και υποχρέωση αλλά και ευθύνη να βοηθούν την προσπάθεια για το καλό του δήμου και προφανώς ΔΕΝ πρέπει να χαρακτηρίζονται εξωθεσμικά πρόσωπα, εκτός αν κάποιοι θεωρούν τους εαυτούς τους θέσφατα και αναντικατάστατους.
ΥΓ3. Το πιο σύντομο ανέκδοτο της εποχής εκτός από το <<πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης>> και τις <<κόκκινες γραμμές >> του Αλέξη, είναι και η αντιπολίτευση του Κίμωνα.
