Συνέντευξη στην εφημερίδα Παρασκήνιο έδωσε ο πρώην Γραμματέας της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεοχαρόπουλος. Στη συνέντευξη γίνεται αναφορά στους λόγους παραίτησης από τη θέση του Γραμματέα της ΔΗΜΑΡ, στην διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους εταίρους και στις εξελίξεις στο χώρο της αριστεράς.
Ποιοι λόγοι οδήγησαν στην παραίτηση σας;
Εκλέχθηκα Γραμματέας τον Ιανουάριο του 2014, επτά μήνες μετά την αποχώρηση από την κυβέρνηση, και ανέλαβα θεωρώντας ότι είναι δυνατή η ανάκαμψη. Θεωρούσα ότι με μία προοδευτική στροφή της πολιτικής μπορεί το κόμμα να ανακάμψει. Έκανα λάθος. Η Δημοκρατική Αριστερά είχε απολέσει τον ανανεωτικό, μεταρρυθμιστικό της ρόλο. Για ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας συνεισέφερε για μία περίοδο στην παράταση αδιέξοδων πολιτικών, ενώ χάθηκε και ένα άλλο κομμάτι της που ήθελε να παλεύει μέσα από την κυβέρνηση για την αλλαγή πολιτικών. Σε κάθε περίπτωση, τα κόμματα πρέπει να εξυπηρετούν ανάγκες της χώρας και της κοινωνίας. Η ΔΗΜΑΡ δεν έγινε για να είναι χρήσιμη για την ίδια και τα στελέχη της αλλά για να μπορεί να είναι χρήσιμη στην κοινωνία.
Σχεδόν δύο χρόνια πριν η ΔΗΜΑΡ, αποτελούσε κυβερνητικό εταίρο. Σήμερα το κόμμα δεν κατάφερε να μπει καν στη Βουλή. Ποια λάθη οδήγησαν στην εκλογική ήττα της ΔΗΜΑΡ;
Παρά την παραμονή στο ευρώ και την αποφυγή της χρεοκοπίας το 2012, σημαντικές επιτυχίες που έγιναν και με τη δική μας συμβολή, η ελληνική κοινωνία δεν συγχώρησε το μπες-βγες από την κυβέρνηση χωρίς την επαρκή αιτιολόγηση. Δεν έγινε αντιληπτή η συνεισφορά μας και κυρίως οι πολίτες, δικαίως ή αδίκως, δεν θεωρούν ότι σε εκείνο το έτος έγινε κάτι διαφορετικό στην χώρα σε σχέση με τα υπόλοιπα έτη των μνημονίων. Ο σχεδιασμός δε της αποχώρησης από την κυβέρνηση ήταν ανύπαρκτος με αποτέλεσμα το μόνο που έμεινε στην κοινωνία είναι ότι η Δημοκρατική Αριστερά έφυγε για την ΕΡΤ. Με την είσοδο στην κυβέρνηση χάθηκε το μισό ακροατήριο και με την έξοδο το υπόλοιπο. Να τονίσω βέβαια ότι οι απαιτήσεις του κόσμου από την Δημοκρατική Αριστερά ήταν πολύ μεγαλύτερες σε σχέση με το εκλογικό της ποσοστό. Έγιναν βέβαια και επιπρόσθετα λάθη. Για παράδειγμα, η συμπαράταξη της ΔΗΜΑΡ στις ευρωεκλογές, στηρίχθηκε κυρίως στο παλαιό πολιτικό σύστημα ενώ η κοινωνία διψούσε για ανανέωση. Στη συνέχεια το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν μη αναστρέψιμο. Στο γεγονός αυτό συνέτεινε και η πορεία του κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς προς την εξουσία. H διαχείριση της παραίτησης του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ και του ζητήματος του Προέδρου της Δημοκρατίας επέτειναν απλώς το αρνητικό αποτέλεσμα. Σημαντικό επίσης πρόβλημα αποτέλεσε ότι η ΔΗΜΑΡ ήταν και είναι ένα κόμμα άθροισμα προσωπικών δράσεων. Οι πολίτες μπερδεύτηκαν από τις αμφισημίες και από τις διαφορετικές θέσεις που εξέφραζαν τα στελέχη της και ευθύνεται η ΔΗΜΑΡ που τα επέτρεψε όλα αυτά και όχι η κοινωνία.
Πώς κρίνεται τη διαπραγματευτική ικανότητα της κυβέρνησης και την παράταση της δανειακής σύμβασης;
Η συμφωνία που επιτεύχθηκε δεν απηχεί το σύνολο των απαιτήσεων της ελληνικής πλευράς, γεγονός λογικό, καθώς οι διαπραγματεύσεις πρέπει να οδηγούν σε συμβιβασμό. Στην συμφωνία ορθά υπάρχει δέσμευση για ύπαρξη πρωτογενών πλεονασμάτων καθώς η χώρα δεν πρέπει να ξαναπεράσει στην εποχή των ελλειμμάτων. Όμως οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων για τα επόμενα χρόνια ήταν ανεδαφικοί και υπάρχει πλέον μέσα από αυτή την συμφωνία περιθώριο για τη μείωσή τους. Το δημόσιο χρέος πρέπει να αναδιαρθρωθεί ώστε να καταστεί βιώσιμο. Η διαπραγμάτευση με τους εταίρους πρέπει να είναι σκληρή, χωρίς όμως μονομερείς ενέργειες σε όσα έχουν συμφωνηθεί. Με αυτόν τον τρόπο θα επανέλθει ξανά και η απαραίτητη αμοιβαία εμπιστοσύνη. Η λίστα των μεταρρυθμίσεων που έστειλε η κυβέρνηση είναι προς την θετική κατεύθυνση, απαιτείται όμως περαιτέρω εξειδίκευση και αποφασιστικότητα στην υλοποίηση. Οι Υπουργοί της κυβέρνησης πρέπει να είναι περισσότερο φειδωλοί στις δημόσιες εμφανίσεις και δηλώσεις τους. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν, ιδίως ως προς την ρευστότητα. Στόχος είναι ένα νέο πρόγραμμα για την ανάπτυξη και την μείωση της ανεργίας με ταυτόχρονη απομείωση του χρέους.
Πώς βλέπετε τις εξελίξεις στον χώρο της αριστεράς και ευρύτερα της κεντροαριστεράς;
Το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς υλοποιεί μέχρι σήμερα την “εντολή για λύση” και όχι την “εντολή για ρήξη”, με επαναδιαπραγμάτευση δυσμενών όρων και χωρίς μονομερείς ενέργειες, εντός του ευρώ και της Ε.Ε.. Η μία περίπτωση λοιπόν είναι να συνεχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ με μία ρεαλιστική προοδευτική πολιτική κυβερνώσας αριστεράς εντός της Ε.Ε. και της ευρωζώνης. Σε αυτή την περίπτωση θα συνεχίσει να καλύπτει και τον χώρο της ανανεωτικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει πολιτική αιτιολόγηση για να μην στηριχθεί ενεργά αυτή η πολιτική. Υπάρχει όμως και η περίπτωση άσκησης μίας πολιτικής ρήξης και εξόδου από το ευρώ. Μίας πολιτικής που δεν θα περιλαμβάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος. Σε αυτή την περίπτωση, η χώρα χρειάζεται μία νέα πολιτική δύναμη ή ένα νέο συνασπισμό δυνάμεων που θα εκφράσουν τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, την ανανεωτική, ευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική αριστερά και την σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία. Προσωπικά θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις στην εφαρμογή μίας ευρωπαϊκής, μεταρρυθμιστικής και προοδευτικής πολιτικής.
