Του Νίκου Τσιαμούρα
Ψηλά βουνά, άφθονα τρεχούμενα νερά, θρακικά, ρωμαϊκά και βυζαντινά ερείπια, εκκλησίες παλιές και μοναστήρια. Το ταξίδι μας στην ιστορία και τη μυθοπλασία στη χώρα του Ασπαρούχ και του Σπάρτακου μόλις άρχισε.
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου
Φύγαμε από την Βέροια στις 6 το πρωί για μια τριήμερη απόδραση στην γειτονική Βουλγαρία την Φιλιππούπολη και το χιονοδρομικό κέντρο Παμπόροβο.
Διαδρομή Θεσσαλονίκη -Προμαχώνας-Σόφια – Φιλιππούπολη.
Περάσαμε τον ποταμό Στρυμώνα, Στρούμα στα βουλγάρικα, ( καρά –σού ) στα Τούρκικα. Πηγάζει από το όρος Βίτοσα.
Παλιότερα λεγόταν Παλαιστίνος από το όνομα του μυθικού βασιλιά της Θράκης Παλαστίνο. Όταν ο γιός του Στρυμώνα Ρήσος, σκοτώθηκε στην Τροία από τον Διομήδη, ο Στρυμώνας από τη λύπη του έπεσε στον ποταμό και πνίγηκε. Γυναίκα του η μούσα Ευτέρπη ( μούσα της μουσικής και της ευχαρίστησης).
Βρισκόμαστε στην ομηρική Θράκη.
Επεκτεινόταν μέχρι τον Αξιό ποταμό, τον Ελλήσποντο και τη Μαύρη θάλασσα, μέχρι την Σερβία και ολόκληρη την σημερινή Βουλγαρία.
Φυλή Ινδοευρωπαϊκή.
Ο προπάτορας τους λεγόταν Θράξ, γιος του πολέμου Άρη. Η Θράκη ήταν κόρη του ωκεανού και της Παρθενόπης, αδελφή της Ευρώπης.
Μετά τον έλεγχο των τελωνείων είμαστε στη Βουλγαρία. Η εγκατάλειψη και η ανέχεια της περιφέρειας σε πληγώνει σε στεναχωρεί .
Το ταξίδι μας στο φανταστικό περιβάλλον στην ιστορία και τη μυθοπλασία ξεκίνησε, μόλις περάσαμε τα σύνορα.
Οι Βούλγαροι εμφανίζονται στη σκηνή της ιστορίας στα μέσα του 5ου μ. Χ. αιώνα με το ρεύμα των βαρβαρικών φύλλων που εισέβαλαν στην Ευρώπη μετά την πτώση των Ούννων .
Ασιατικός λαός μάλλον Τουρανικής καταγωγής ,συγγενείς με τους Ούννους και τους Αβάρους .
Εκινείτο σε ορδές τις οποίες διοικούσε δεσποτικά ο αρχηγός της ομάδος που ονομαζόταν χάν , μπογιάρ ή μπολγιάρ .
Σύμφωνα με μια άποψη η ονομασία των βουλγάρων προέρχεται από τη λέξη μπολγιάρ , ενώ με μια άλλη ,το όνομα τους προέρχεται από τον Βόλγα , όπου εγκαταστάθηκαν πριν κατέλθουν στην ελληνική χερσόνησο. Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή ( ελληνική ) , το όνομα Βούλγαροι ,προέρχεται από τη λέξη βουργάριοι , που σημαίνει οριοφύλακες ,ρόλος που τους είχε ανατεθεί από τη βυζαντινή αυτοκρατορία .
Το 679 μ. Χ. με αρχηγό τον Ασπαρούχ Χάν εγκαθίστανται στη νότια ακτή του Δούναβη και υποτάσσουν τα αρχαία θρακικά λείψανα και τα υπόλοιπα ελληνικά και αυτόχθονα φύλλα που κατοικούν εκεί και επεκτείνονται φθάνοντας μέχρι την ενδοχώρα της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης . Απόλυτος κυρίαρχος το 668 μ. Χ. αποκαλείται και Χάν.
Πατέρας του ο Χουβράτης πέθανε το 669 μ. Χ.
Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομαζόταν ΄΄Μοισία ΄΄
Από τον 3ο μ. Χ αιώνα ήταν αδιάκοπη η κίνηση λαών στην περιοχή, Γαλάτες, Βισιγότθοι, Άβαροι.
Πλησιάζουμε στην πρώτη πόλη , το Σαντάσκι. Κατοικήθηκε από την θρακική φυλή των Μαίδων.
Εδώ γεννήθηκε ο Σπάρτακος. Πουλιέται σαν δούλος στον εκπαιδευτή Γναίο Λέντουλο Βατιάτο.
Την περίοδο 70 -73 π. Χ. ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης εναντίον των Ρωμαίων μαζί με άλλες κοινωνικά καταπιεσμένες ομάδες. Έμεινε στην ιστορία ως η επανάσταση του Σπάρτακου ή η επανάσταση των μονομάχων.
Προσπερνάμε το Μπλακόεβγκραντ και συνεχίζουμε. Στα δεξιά μας και λίγο ψηλότερα η μονή Ρίλα χτισμένη σε υψόμετρο 1147μέτρων . Ιδρύθηκε από τον Ιβάν Ρίλσκι το 927 μ. Χ.
Η διαδρομή μας με κατεύθυνση προς την πρωτεύουσα Σόφια περιβάλλεται από τρεις ορεινούς όγκους με πυκνή κάλυψη δασών : τη Ρίλα ,το Πίριν και την Ροδόπη.
Αφήσαμε πίσω μας την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια. Σερδίκη στα ρωμαϊκά χρόνια, Τριαδίτσα τη βυζαντινή εποχή (6ος μ. χ) Σρέντετς στη σλάβικη γλώσσα.( 809 μ. Χ. ). \
Αρχές του 15ου αιώνα γίνεται γνωστή ως Σόφια, επειδή τον καιρό εκείνο η βασικότερη εκκλησία της περιοχής ήταν η αγία Σοφία. Από το 1897 μ. Χ. γίνεται πρωτεύουσα του βουλγάρικου κράτους.
Φθάσαμε στην Φιλιππούπολη.
Χτισμένη και στις δυο όχθες του ποταμού Μαρίτσα ( Έβρος ) η πόλη της Φιλιππούπολης μας υποδέχεται μελαγχολική και συννεφιασμένη ,δεύτερη μεγάλη πόλη της χώρας . Έχει ιστορία 4.000 ετών αρχαιότερη από αυτήν της Αθήνας και της Ρώμης .
Γνωστή αρχικά ως Θρακική Ευμολπιάδα . Το 324 π. Χ. κατελήφθη από τον Φίλλιπο και μετονομάστηκε Φιλιππόπολις . Στην συνέχεια Πουλπουδέβα κατά την ρωμαϊκή εποχή Τριμόντιουμ (πόλη των τριών λόφων ) .
Τον 6ο αιώνα κατελήφθη από στους Σλάβους τώρα ονομάζεται Πουλντίν και το 815 στους Βούλγαρους . Το όνομα Πλόντιβ πρωτοεμφανίσθηκε τον 15ο αιώνα . Απελευθερώθηκε το 1878 από τον ζυγό των Τούρκων μετά την μάχη του Πλόντιβ. Πρωτεύουσα της ανατολικής Ρωμυλίας μέχρι το 1885 και μετέπειτα ένωση της περιοχής με την υπόλοιπη Βουλγαρία .
Την πόλη την διασχίζει ο ποταμός Έβρος ,σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν γιος του Κάσσανδρου βασιλιά της Θράκης .Κατά την παράδοση η μητριά του πανέμορφου Έβρου θέλησε να ερωτοτροπήσει μαζί του και όταν αυτός αρνήθηκε τον διέβαλε στον πατέρα του ότι επιχείρησε να την βιάσει . Για να αποφύγει την οργή του πατέρα του έπεσε στον ποταμό Ρόμβο και πνίγηκε. Έκτοτε το ποτάμι φέρει το όνομα του αυτόχειρα πρίγκιπα . Πηγάζει από το όρος Ρίλα – το αρχαίο Σκόμιο – διασχίζει 480 χλμ . και αφού δεχθεί τα νερά των παραποτάμων Τούντζα , Άρδα και Εργίνη χύνεται στον κόλπο του Αίνου στο θρακικό πέλαγος.
Φιλιππούπολη – μοναστήρι Μπάτσκοβο- Παμπόροβο.
Μοναστήρι Μπάτσκοβο, ιδρύθηκε το 1083μ.Χ. από τον Βυζαντινό διοικητή Γεωργιανής προέλευσης, Γρηγόριο Μπακουριάνι στην κοιλάδα του ποταμού Τσεπελάρε στο όρος Ροδόπη. Αφιερωμένο στην κοίμηση της Θεοτόκου, σημαντικό μνημείο χριστιανικής αρχιτεκτονική με μοναδικό συνδυασμό στοιχείων Βυζαντινού, Γεωργιανού και Βουλγάρικου ύφους.
Μπροστά μας ξεπροβάλλει περήφανα η οροσειρά της Ροδόπης .Το όρος Ροδόπη πήρε την ονομασία του από την κόρη του Στρυμώνα και του Αίμου , στην αρχαιότητα το θεωρούσαν το βουνό όπου οι Βάκχες τελούσαν τη λατρεία του Διόνυσου στη Θράκη.
Το χιονοδρομικό Παμπόροβο μας υποδέχεται με πλήθος κόσμου από τουρίστες και σκιέρ. Ψηλότερη κορυφή είναι η Sneianka 1926 μέτρα υψόμετρο. Η ανάβαση στο πανέμορφο βουνό μόλις άρχισε.
Κλαδιά χιονισμένα και υγρά από το κρύο της ημέρας χαϊδεύουν απαλά μαλλιά και πρόσωπο .
Πολύχρωμοι σκιέρ χαίρονται την ομορφιά του χιονιού. Πίστες για όλες τις δυνατότητες τουριστικές αλλά και δύσκολες καθαρά αθλητικές.
Μετά από μια εύκολη ανάβαση 2 ωρών φθάσαμε στην κορυφή. Από εδώ ψηλά θέα απεριόριστη.
Παντού το λευκό που ξεχωρίζει ατέλειωτα δάση τριγύρω και χιονισμένες βουνοκορφές.
Το καλύτερο χιονοδρομικό των Βαλκανίων!
Έμεινα να απολαμβάνω με όλες μου τις αισθήσεις τούτο το υπέροχο τοπίο . αισθανόμουν βαθιά ευγνωμοσύνη που είχα την τύχη και την ευκαιρία να απολαύσω αυτή την υπέροχη ομορφιά .
Μέσα σε αυτό το φυσικό περιβάλλον ηρεμείς ,θωρακίζεις την υγεία σου ,περιορίζεις το άγχος και την ανία σου και αντιμετωπίζεις την καθημερινότητα με νηφαλιότητα και οξυδέρκεια και τελικά ζεις ,αντλώντας πραγματική δύναμη για περισσότερη αγάπη αισιοδοξία ,ανθρωπιά ,δημιουργικότητα ,θέληση και αποφασιστικότητα .
Νοιώθεις να είσαι πιο κοντά στο Δημιουργό !
Όποιος δεν πάτησε μια ,έστω και χαμηλή κορυφή ,μόνο εκείνος δεν καταλαβαίνει το μεγαλείο και την προσφορά της φύσης.
Τελευταία ημέρα στην Φιλιππούπολη, ξεναγηθήκαμε στην παλιά πόλη, στο σπίτι του Αργύρη Κουγιομτζόγλου κτισμένο το 1847 ( έμπορος καπνών ) σήμερα λαογραφικό μουσείο, α νάψαμε ένα κερί στην εκκλησία Κων/νου και Ελένης. Θαυμάσαμε από κοντά το σπίτι του έλληνα Μαυρίδη που το 1832 για 6 μήνες φιλοξένησε τον Αλφόνσο Λαμαρτίνο ( 1790 -1869 ).
Γάλλος λογοτέχνης ποιητής και πολιτικός και το αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο χωρητικότητος 7χιλιάδων θέσεων. Κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Τραϊνό το 2ο π. Χ αιώνα στη θέση ενός αρχαίου θεάτρου.
Επιστρέφοντας αργά το απόγευμα της Δευτέρας στην Βέροια και αναπολώντας αυτά που ζήσαμε ,ο νους δεν μπορεί να αντέξει τέτοια ομορφιά ,δεν μπορεί να χωρέσει την τόση της αγάπη της φύσης . Και έχει μια έννοια να φυλάξει το θαύμα της δημιουργίας ,να αποτρέψει την κάθε καταστροφή , να δώσει συνέχεια στη ζωή .
Υ.Γ. Σε όλους τους φίλους ορειβάτες που μαζί συμμετείχαν σε αυτή την ορειβατική και τουριστική απόδραση
Για το Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος
