Της ψυχολόγου Μαρίας Ταμπακοπούλου
Άγχος, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, φοβίες, αυπνία …
Προβλήματα που απασχολούν όλο και περισσότερους ανθρώπους σήμερα και μειώνουν την ποιότητα της ζωής και τη δημιουργικότητά μας.
Όταν βρεθούμε κάτω από κάποιο στρες και ανάλογα με την προδιάθεση του οργανισμού μας μπορεί να εκδηλωθούν κάποια συμπτώματα στο σωματικό, στο συναισθηματικό ή στο νοητικό επίπεδο. Ή μπορεί να υποφέρουμε ταυτόχρονα σε όλα τα επίπεδα, για παράδειγμα να παθαίνουμε κρίσεις πανικού και ταυτόχρονα να υποφέρουμε από αυπνίες, πονοκεφάλους και κακή μνήμη. Σε μια ολιστική κατανόηση της υγείας όλα τα προβλήματα συνδέονται μεταξύ τους.
Κάποιες φορές τα συμπτώματα «θεραπεύουν» από μόνα τους το πρόβλημα, πχ κλαίμε μετά από μια στενοχώρια και μετά νιώθουμε ανακούφιση. Άλλες φορές όμως επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και επιδεινώνονται όσο περνάει ο καιρός χωρίς να φέρνουν ανακούφιση, πχ λύπη- απόγνωση- κατάθλιψη μετά από μια απώλεια.
Τα συμπτώματα, όσο ενοχλητικά κι αν είναι, στην πραγματικότητα είναι η «φωνή» του οργανισμού μας για να ζητήσει βοήθεια. Είναι ο τρόπος που έχει ο ίδιος μας ο αμυντικός μηχανισμός για να μας χτυπήσει ένα «καμπανάκι» ότι κάτι στο περιβάλλον μας διαταράσσει την ισορροπία του οργανισμού. Τότε, λοιπόν, μπορεί να χρειαστεί να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό.
Η ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην εξάλειψη των συμπτωμάτων του άγχους, της κατάθλιψης, του έντονου θυμού, των φόβων και γενικά των ψυχολογικών και ψυχοσωματικών προβλημάτων δίνοντας μια ώθηση στον οργανισμό για να μπορέσει να αυτοθεραπευτεί. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο απευθύνεται στον μοναδικό συνδυασμό συμπτωμάτων που εμφανίζει ο κάθε άνθρωπος κάθε φορά, δεν είναι χημικό φάρμακο και δεν έχει παρενέργειες, γι’ αυτό μπορεί να χορηγηθεί και σε παιδιά. Αυτό που κάνει είναι ουσιαστικά να ενδυναμώνει τον ίδιο τον αμυντικό μηχανισμό για να αντιμετωπίσει τη διαταραχή και να βελτιώνει ταυτόχρονα τη συνολική υγεία του οργανισμού.
Οι άνθρωποι που θέλουν να προχωρήσουν σε βαθύτερη γνώση του εαυτού τους και σε σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους μπορούν να κάνουν ταυτόχρονα και ψυχοθεραπεία.
Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει κάποιον που έχει πολλά επώδυνα συναισθήματα ή που έχει ακινητοποιήσει εντελώς τα συναισθήματά του να έρθει σε επαφή με αυτά, να τα επεξεργαστεί και να βρει υγιείς τρόπους έκφρασής τους. Στόχος είναι να δει κανείς τη ζωή του μέσα από μια άλλη οπτική, να καταφέρει να βελτιώσει τις σχέσεις του, να βάλει νέους στόχους και να απολαμβάνει περισσότερο τη ζωή του.
Όποια μέθοδο θεραπείας κι αν επιλέξει κανείς όταν υποφέρει ψυχολογικά, το σημαντικό είναι να φροντίσει τον εαυτό του και να ζητήσει βοήθεια, όπως ακριβώς θα έκανε αν υπέφερε σωματικά. Όλα τα συμπτώματα είναι εκφράσεις του ίδιου οργανισμού απλώς σε άλλο επίπεδο. Έτσι όπως δεν ντρεπόμαστε να μιλήσουμε για έναν πονοκέφαλο ή για έναν ίλιγγο, δε θα πρέπει να ντρεπόμαστε να μιλήσουμε και για ένα ψυχολογικό πρόβλημα.
