Οι εμφανίσεις του Λεωνίδα Καβάκου, παγκοσμίως, αποτελούν κορυφαίο καλλιτεχνικό γεγονός. Η επιθυμία του Λεωνίδα Καβάκου είναι να προσφέρει υψηλού επιπέδου μουσική σε πόλεις της περιφέρειας. Να προσφέρει στην ίδια τη μουσική. Να φτάσει σε όλους εκείνους που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε συμφωνικές συναυλίες, να ευεργετήσει τους λιγότερο ευνοημένους αλλά και να συνδράμει στην κάλυψη των μεγάλων αναγκών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, με την οποία συνδέεται με παλιούς, βαθείς δεσμούς. Κατά την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο που σηματοδοτεί την 3η χρονιά του σημαντικού προγράμματος Προσφορά Μουσικής & Μουσική Προσφορά ο τιμημένος με τις σπουδαιότερες διακρίσεις του κόσμου, βιολονίστας και αρχιμουσικός, επισκέπτεται τον Χώρο Τεχνών Βέροιας (Στην Βέροια θα εμφανιστεί την Πέμπτη 14 Μαρτίου, στις 9μμ). Ο καλλιτέχνης, εν όψει της συναυλίας του στην Βέροια, μίλησε στον Πληροφοριοδότη. Ας δούμε τι μας είπε:
Ποιος ο στόχος του προγράμματος «Προσφορά Μουσικής & Μουσική Προσφορά»; Έχει φτάσει στον 3ο χρόνο, είστε ικανοποιημένος από τους καρπούς του;
Ο στόχος του προγράμματος «Προσφορά Μουσικής και Μουσική Προσφορά» πιστεύω ότι ορίζεται ξεκάθαρα από τον τίτλο. Με τη μουσική, μέσω της μουσικής, προσφέροντας μουσική προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, οι οποίες έχουν συγκεκριμένες ανάγκες αλλά και – πηγαίνοντας στην επαρχία- να φέρουμε τη μουσική, τις συναυλίες και τα μεγάλα αριστουργήματα της μουσικής ιστορίας κοντά στον κόσμο, ο οποίος ζει στις μικρότερες πόλεις και δεν έχει δυστυχώς άμεση πρόσβαση.
Είστε κορυφαίος Βιολονίστας και Αρχιμουσικός, ποια ανάγκη σας κάνει να δίνετε συναυλίες σε πόλεις της ελληνικής περιφέρειας; Σας απασχολεί και σας συγκινεί το ότι το 2019 υπάρχουν παιδιά αποκλεισμένα από τέτοιας εμβέλειας καλλιτεχνικά γεγονότα;
Όλα όσα περιέγραψα παραπάνω είναι ουσιαστικά και ο λόγος που θέλω να κάνω το Πρόγραμμα, τις συναυλίες, σε μικρότερες ελληνικές πόλεις που αφενός, όπως είπα, δεν έχουν τις υποδομές για να φιλοξενήσουν συναυλίες διεθνών προδιαγραφών και αφετέρου δεν έχουν και την οικονομική δυνατότητα. Άρα, με αυτή την προσπάθεια πλησιάζουμε εμείς τον κόσμο που μένει εκεί και βεβαίως θέλουμε πάρα πολύ να πλησιάσουμε και τη νέα γενιά. Ξέρω ότι στην επαρχία υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά που θέλουν να μάθουν και μαθαίνουν μουσική, στα ωδεία υπάρχουν πολλοί σπουδαστές και θέλουμε πάρα πολύ να τους πλησιάσουμε, να τους δείξουμε πως είναι μια καλή συναυλία, πως είναι το να συνηχεί μια Ορχήστρα, να υπάρχει αυτή η σύμπνοια, η συγκέντρωση και να υπάρχει αυτή η ομαδική απόδοση ενός έργου, που νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δυνατή εμπειρία.
Τί θέλετε να αποκομίσει ένας νέος άνθρωπος φεύγοντας από τη συναυλία;
Όταν ένας άνθρωπος έρχεται σε μια συναυλία, εγώ δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, να αποκομίσει δηλαδή κάτι. Απλά με ενδιαφέρει να κοινωνήσει μέσω της σιωπής με το μήνυμα της μουσικής, την ομορφιά, την αισθητική της και την ανθρωπιά την οποία εκπέμπει όλο το μουσικό έργο. Βασικό, αυτός ο ανθρωποκεντρισμός, ο οποίος βεβαίως έχει το ίδιο ακριβώς νόημα με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Η προσέγγιση αυτή δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να μετουσιώσει με όποιον τρόπο θέλει τα ακούσματα με βάση τη δική του φαντασία, τα δικά του βιώματα. Αυτό που είναι σίγουρο και έχει για μένα τη μεγαλύτερη σημασία είναι ότι μετά τη συναυλία και κοινωνώντας μέσω της σιωπής με αυτά τα αριστουργήματα, κάποιος γίνεται καλύτερος ως άνθρωπος γιατί απευθύνονται κατευθείαν στο κέντρο της ψυχής.
Θυμάστε τη δική σας ανάγκη, ως σπουδαστής, να παρακολουθείτε συναυλίες σημαντικών μουσικών και αρχιμουσικών;
Ως μικρός μαθητής στο βιολί κι εγώ θυμάμαι ότι υπήρχαν βεβαίως κάποιες – όχι πολλές- σημαντικές συναυλίες καλλιτεχνών διεθνούς φήμης, που έρχονταν τότε στην Αθήνα (στο Φεστιβάλ κυρίως γιατί δεν υπήρχε ακόμα το Μέγαρο Μουσικής) και αυτά τα γεγονότα τα περίμενε κανείς με ιδιαίτερη χαρά και ένταση. Ήταν βέβαια και στιγμές από τις οποίες κανείς αποκόμιζε ως μαθητής πάρα πολλές πληροφορίες, γιατί όταν δεις πως γίνεται κάτι σε πολύ υψηλό επίπεδο και έχεις τη στοιχειώδη παρατηρητικότητα και εξυπνάδα, προσπαθείς να μάθεις από αυτό. Είναι σαν ένα μάθημα, πέραν από την ψυχική εμπειρία που περιέγραψα παραπάνω, είναι μάθημα για όποιον σπουδάζει μουσική. Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και σ’ εμένα και γι’ αυτό δεν έχανα ποτέ αυτές τις συναυλίες. Βέβαια, ο πατέρας μου έπαιζε και στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών οπότε είχα και την εβδομαδιαία σχεδόν επαφή με τις συναυλίες αλλά αυτές στις οποίες αναφέρομαι τώρα ήταν πολύ μεγάλα διεθνή γεγονότα και θεωρούνταν αυτονόητο ότι θα είναι κανείς εκεί.
Πώς νοιώθετε να επηρεάζει, να εμπλουτίζει εσάς, ως μουσικό αλλά και ως άνθρωπο αυτή η σημαντική προσφορά;
Για μένα αυτή η προσπάθεια είναι κάτι που μου δίνει μεγάλη χαρά γιατί το να μπορεί, να είναι σε θέση κάποιος να προσφέρει είναι βασικά ένα δώρο Θεού και όταν βρεθεί σ’ αυτή τη θέση θεωρώ ότι πρέπει κανείς να προσφέρει. Άρα λοιπόν εδώ στην Ελλάδα – που δυστυχώς ενώ όλοι αναφέρουμε ότι είναι η κοιτίδα του πολιτισμού, στη σύγχρονη εποχή είμαστε πολύ μακριά από οτιδήποτε τέτοιο- μου δίνει ιδιαίτερη ικανοποίηση το να βλέπω τη χαρά, την ευτυχία στα μάτια και τα πρόσωπα των ανθρώπων που έρχονται στις συναυλίες, κυρίως στην επαρχία και στα παιδιά αυτά, τα οποία κοιτάνε με μια δίψα για μάθηση που είναι πραγματικά συγκινητική. Για μένα αυτό είναι η μεγαλύτερη χαρά και το μεγαλύτερο κέρδος που μου δίνει βέβαια και τη δύναμη να συνεχίσω.
