Παρέμβαση στους υπουργούς Πολιτισμού-Αθλητισμού και Παιδείας-Ερευνας και Θρησκευμάτων, για την λειτουργία του Βλαχογιάννειου Μουσείου, πραγματοποίησε ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974.
Στην παρέμβασή του ο Σύνδεσμος αναφέρει:
“Στη Βέροια, στις 16-10 – 2012, μέρα απελευθέρωσης της πόλης από τον Οθωμανικό ζυγό, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εγκαινίασε το «ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ», που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας.
Στο μουσείο, μεταξύ άλλων εκθεμάτων, περιέχεται και η συλλογή του κ. Κανέλλου Ντόντου, που εξυμνεί με μισαλλόδοξα κείμενα ως «ήρωες» γνωστούς βασανιστές της Μακρονήσου και της χούντας. Ανάμεσά τους ο Γεώργιος Ντουζέπης – δεξί χέρι του αρχιπραξικοπηματία ταξίαρχου Δημ. Ιωαννίδη στο ΑΕΤΟ και το ΕΣΑΓυναικών Μακρονήσου – και ο συνταγματάρχης Ξενοφών Τζαβάρας, Διευθυντής της Αστυνομίας Προαστίων Πρωτευούσης την περίοδο της χούντας,
Σύμφωνα με καταγγελία του αείμνηστου Γεωργίου-Αλέξανδρου Μαγκάκη στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, ο «συνταγματάρχης Ξενοφών Τζαβάρας κατά την διεξαγωγήν της ανακρίσεως και κατά την πρώτην εξέτασίν μου, λαβούσαν χώραν την 27 Ιουλίου 1969, παρουσία 5-6 ετέρων αξιωματικών της Χωροφυλακής, μη ικανοποιούμενος προφανώς εκ των απαντήσεών μου, ηγέρθη εκ της θέσεώς του, με επλησίασε και σύρων με βιαίως από το υποκάμισον με εσήκωσε όρθιον, με έσπρωξε προς την κατεύθυνσιν του τοίχου, μου αφήρεσε τα γυαλιά μου και ήρχισε να με υβρίζη χυδαιότατα… διά μιας αποτόμου κινήσεως εκάρφωσε κυριολεκτικώς το τακούνι του επί των δακτύλων του αριστερού μου ποδός. Το κτύπημά του δεν με εύρεν επί των ονύχων, αλλ’ επί των δακτύλων. Ήρχισε δ’ εν συνεχεία να περιστρέφη μετά δυνάμεως το τακούνι του επί των δακτύλων μου, τα οποία σημειωτέον ήσαν σχεδόν γυμνά. Καθ’ ον χρόνον ακόμη προέβαινεν ούτος εις αυτήν του την ενέργειαν, ήρχισε να με κτυπά διά των χειρών του εις το πρόσωπον και εις το άνω μέρος του σώματός μου, ενώ συγχρόνως με ύβριζε σκαιότατα. Αφού με εκτύπησεν επ’ αρκετόν και μετά μεγάλης σφοδρότητος και δυνάμεως, διότι ούτος είναι ιδιαιτέρως εύσωμος και δυνατός άνθρωπος, διά του γόνατος του ενός ποδός του επεχείρησε να μου καταφέρη σφοδρόν κτύπημα εις τα γεννητικά όργανα! Εγώ ενστικτωδώς έκαμα μίαν μικράν κίνησιν προς τα οπίσω και εδέχθην το κτύπημα εις το τριχωτόν τμήμα. Ησθάνθην εντόνους πόνους, οι οποίοι εξηπλούντο και προς την κοιλιακήν χώραν. Εν συνεχεία ούτος με ήρπασε διά των δύο χειρών του από τον λαιμόν και ήρχισε να με σφίγγη…».
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί.
– Για ποιους λόγους επιτρέπεται η λειτουργία ενός μουσείου που, περιφρονώντας το νόμο 1863/18.09.1989, ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1944-1949, προβάλλει στα εκθέματά του ως «εθνικούς ήρωες» βασανιστές, εξυβρίζοντας ταυτόχρονα με γκεμπελικής κοπής χυδαία κείμενα τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης ως «συνεργάτες της Γκεστάπο, ξενοκίνητους συμμορίτες, συμμορίτες υπό την ηγεσία του Καπετάν Γιώτη (Χαρίλαου Φλωράκη), ανθέλληνες και προδότες», κ.ά.
– Πως επιτρέπουν οι αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές τις ομαδικές επισκέψεις-ξεναγήσεις σχολείων σε ένα μουσείο με κείμενα και φωτογραφίες που είναι αναρτημένα σε ιστοσελίδες αντισημιτικών – νεοναζιστικών οργανώσεων;
– Πως επιτρέπουν οι αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές τις ομαδικές επισκέψεις-ξεναγήσεις σχολείων σε ένα μουσείο που εκθειάζεται ο εγκλεισμός παιδιών στις «παιδουπόλεις της Φρειδερίκης»;
– Πως επιτρέπουν οι αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές τις ομαδικές επισκέψεις-ξεναγήσεις σχολείων σε ένα μουσείο-μνημείο μισαλλοδοξίας, κακοποίησης της ιστορικής αλήθειας και αντιδημοκρατικής διαπαιδαγώγησης της νέας γενιάς;”.
