Την Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου προσεκλήθη στο 2ο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας η κ. Άννα Σελίδου, συγγραφέας του βιβλίου «Πώς το λένε τον Θεό σας;» στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Α’ Τάξης.
Η παρουσία της και ο τρόπος που προσέγγισε τους μαθητές εξηγώντας τους πώς γεννήθηκε το βιβλίο της άγγιξε την καρδιά τους και έδρασε θετικά πάνω σ’ αυτούς.
Κατόπιν οι μαθητές παρουσίασαν τις εργασίες που τους ανατέθηκαν από τη διδάσκουσα καθηγήτρια κ. Γ. Κεχαΐδου με μεγάλη προθυμία και ζήλο εμπνεόμενοι από τις ιστορίες των τριών μικρών προσφυγόπουλων που συναντήθηκαν σε μια νέα πατρίδα. Ακούστηκαν ποιήματα, γράμματα καθώς και ένα τραγούδι που έγραψαν και μελοποίησαν δυο μαθήτριες, επιδείχθηκαν ζωγραφιές.
Στο τέλος διατυπώθηκαν ερωτήσεις προς τη συγγραφέα που ξετύλιξε μπροστά τους κατασυγκινημένη την οδυνηρή εμπειρία της αλλά και την απέραντη αγάπη της προς τον άνθρωπο που υποφέρει. Η κ. Σελίδου έδειξε στους μικρούς μαθητές την άλλη πλευρά του συγγραφέα: αυτή του εθελοντή- γιατρού χωρίς σύνορα- που ταξιδεύει όπου υπάρχει πόνος και ανάγκη και προσφέρει από ένα σάντουιτς μέχρι μια ανοιχτή και ζεστή αγκαλιά κυρίως σε μικρά παιδιά.
Απόσπασμα από το βιβλίο
“Από μακριά φάνηκαν τα φώτα του νησιού. Οι ταξιδιώτες αναθάρρησαν.
– Να, φτάνουμε σε λίγο, υπομονή. Αλλαχού Ακμπάρ!
Ένα μεγάλο κύμα ήρθε καταπάνω τους. Οι γυναίκες τσίριξαν. Ο Αχμέτ χάθηκε από την αγκαλιά της μάνας του. Αγκάλιασε το κύμα και αυτό τον κατάπιε. Η μάνα ούρλιαξε και όρμησε στο κατόπι του.
– Μάμα, πού πήγε ο φίλος μου, ο Αχμέτ;
– Στη θάλασσα, να γίνει καπετάνιος, όπως ονειρευότανε.
– Πότε θα ξαναβγεί στη βάρκα;
– Ποτέ. Τώρα θα συναντήσει τη γοργόνα και τα μεγάλα ψάρια. Κι όταν θα βρει το θαλασσινό τζίνι, τότε θα γίνει καπετάνιος. Και θα ζει εκεί στο βυθό σα βασιλιάς, παρέα με ό,τι πεθυμούσε.
– Και η μάμα του θα είναι παντα δίπλα του Μάλικα, βασίλισσα;
– Μάμα, φτάσαμε;
– Ναι.
– Πού;
– Εκεί που θέλει ο Αλλάχ.
– Και ο Αχμέτ;
– Εκεί που θέλησαν οι άνθρωποι.”
