Στο Θέατρο Άλσους «Μελίνα Μερκούρη» το φως των προβολέων αγκάλιασε ξανά το εμβληματικό έργο του Κώστα Μουρσελά «Εκείνος κι Εκείνος», αυτή τη φορά μέσα από τη ματιά του Αλέξανδρου Ρήγα. Μια παράσταση που έμοιαζε άλλοτε με παιχνιδιάρικη βόλτα στο χιούμορ και άλλοτε με βαθιά βουτιά στις αλήθειες της ζωής.
Ο Λουκάς και ο Σόλων – ο Γιώργος Κωνσταντίνου και ο Λεωνίδας Κακούρης – στάθηκαν στη σκηνή σαν δύο διαχρονικοί περιπλανώμενοι, μποέμ και σοφοί μαζί. Με τις κουβέντες τους γκρέμιζαν τα τείχη της καθημερινότητας και άνοιγαν δρόμους ελευθερίας, θυμίζοντας ότι το θέατρο είναι ένας καθρέφτης που άλλοτε μας σατιρίζει και άλλοτε μας παρηγορεί.
Στο πλευρό τους, ο Δημήτρης Σταρόβας και η Σοφία Μανωλάκου έδωσαν ζωντάνια και ρυθμό, χτίζοντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό χαρακτήρων που άλλοτε προκαλούσε γέλιο και άλλοτε συγκίνηση.
Το θερινό θέατρο αντήχησε από θερμά χειροκροτήματα, με το κοινό να δείχνει πως είχε παραδοθεί στην αλήθεια και τη μαγεία της παράστασης. Στην αυλαία, η στιγμή άνηκε στον Γιώργο Κωνσταντίνου· η συγκίνηση και η αποθέωση που δέχθηκε θύμιζαν περισσότερο γιορτή παρά απλό θεατρικό φινάλε.
Το «Εκείνος κι Εκείνος» απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι τα μεγάλα έργα δεν γερνούν. Παραμένουν ζωντανά, φωτίζοντας τις ψυχές μας και υπενθυμίζοντας με απλότητα πως η ελευθερία – στο θέατρο όπως και στη ζωή – είναι πάντα το πιο μεγάλο ταξίδι.
