Την Παρασκευή 15 Αυγούστου το πρωί τελέστηκε με λαμπρότητα και επισημότητα η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στη Καστανιά του Βερμίου.
Από νωρίς το πρωί χιλιάδες πιστοί κατέφθασαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας στις πλαγιές του Βερμίου για να προσκυνήσουν το ιερό εικόνισμα της Παναγίας Σουμελά, να λειτουργηθούν, να λάβουν μέρος στη λιτανεία και να χαρούν το μεγάλο πανηγύρι με τα έθιμα και τις παραδόσεις του ποντιακού ελληνισμού.
Στο πανηγυρικό συλλείτουργο προεξήρχε ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικαίας κ. Αλέξιος, ενώ έλαβαν μέρος οι σεβασμιώτατοι Κυδωνιάς και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, Εντίνετσκ κ. Νικόδημος, Κίτρους κ. Γεώργιος και Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.
Ακολούθησε η καθιερωμένη λιτάνευση της ιεράς εικόνος και το τρισάγιο στο μνημείο για τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.
Τιμητική διάκριση στον Μητροπολίτη
Με το ύψιστο παράσημο της Παναγίας Σουμελά, τον χρυσό σταυρό των Κομνηνών, τιμήθηκε ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων για τη συμπλήρωση 20 χρόνων ποιμαντορίας στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας.
Την τιμητική διάκριση απένειμαν από κοινού ο Καθηγούμενος της Παναγίας Σουμελά αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας και ο Πρόεδρος του Σωματείου κ. Γεώργιος Τανιμανίδης, ο οποίος έκανε και τη σχετική προσφώνηση.
Ο κ. Παντελεήμων κατά την αντιφώνησή του φασνερά συγκινημένος ευχαρίστησε για την τιμητική αυτή διάκριση τονίζοντας ότι ο ίδιος αισθάνεται διάκονος της Παναγίας και ότι στο πρόσωπό του η τιμητική αυτή διάκριση αντανακλά στους λαμπρούς συνεργάτες του.
Στην ομιλία του στη θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης τόνισε:
« «Νεανίσκοι καί παρθένοι, τῆς Παρθένου καί Θεομήτορος τήν μνήμην σέβοντες, πρεσβῦται καί ἄρχοντες, καί βασιλεῖς σύν κριταῖς, μελωδήσατε».
Ὑπακούοντας καί ἐμεῖς, κλῆρος καί λαός, ἄρχοντες καί ἀρχόμενοι, νεανίσκοι καί παρθένοι, πρεσβύτεροι μετά νεωτέρων, στήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ἑνώσαμε σήμερα τή φωνή μας γιά νά ὑμνήσουμε τήν Παναγία Παρθένο, γιά νά ὑμνήσουμε τήν Κυρία Θεοτόκο, πού σήμερα δοξάζεται μέ τρόπο μοναδικό ἀπό τόν Υἱό καί Θεό της.
Ἑνώσαμε ὅμως συγχρόνως τίς φωνές μας γιά νά ὑμνήσουμε καί τόν Υἱό της, διότι «ἐποίησε» ἐν αὐτῇ «μεγαλεῖα» ὡς Δυνατός καί δέν ἀξίωσε μόνο αὐτήν νά γίνει Μητέρα του, ἀλλά ἀξίωσε καί μᾶς νά τήν ἔχουμε μητέρα, μητέρα στοργική πού καί «ἐν τῇ Κοιμήσει» της δέν ἐγκαταλείπει τόν κόσμο, ἀλλά στέκεται δίπλα μας, πρέσβειρα καί μεσίτρια μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων, γέφυρα καί κλίμαξ «μετάγουσα τούς ἐκ γῆς πρός οὐρανόν».
«Νεανίσκοι καί παρθένοι, τῆς Παρθένου καί Θεομήτορος τήν μνήμην σέβοντες, πρεσβῦται καί ἄρχοντες, καί βασιλεῖς σύν κριταῖς, μελωδήσατε».
Ποιός ὅμως εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ὁ ἱερός ὑμνογράφος καλεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας καί φύλου, ἀνεξαρτήτως κοινωνικῆς τάξεως καί καταγωγῆς νά ὑμνήσουν τήν Παναγία Παρθένο καί νά δοξολογήσουν τόν Θεό;
Μᾶς καλεῖ, ἀδελφοί μου, γιατί ἡ Παναγία μας δέν ἀνήκει σέ κάποιους μόνον ἀπό ἐμᾶς οὔτε ἀφορᾶ μιά μόνο μερίδα ἀνθρώπων. Ἡ Παναγία μας εἶναι τό κοινό δῶρο τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως πρός τόν Θεό· εἶναι ἡ ἐκπρόσωπος ὅλων τῶν ἀνθρώπων τοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος καί τοῦ μέλλοντος· εἶναι ἡ «τά ἄνω τοῖς κάτω ἑνώσασα» ὄχι μόνο γιά λίγους, ὄχι μόνο γιά ὁρισμένους, ἀλλά γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ἀδιακρίτως. Εἶναι αὐτή ἡ ὁποία μέ τήν ἔνδοξη Κοίμηση καί τήν εἰς οὐρανούς μετάστασή της κατέστησε τήν ἀνθρώπινη φύση μας συμπάρεδρο τῆς Θεότητος. Εἶναι αὐτή πού ὄχι μόνο νά κατακτήσει τόν οὐρανό, ἀλλά νά γίνει ἡ ἴδια οὐρανός, ἐφόσον στήν παρθενική της νηδύ κυοφόρησε τόν δημιουργό τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, κυοφόρησε τόν ἴδιο τόν Θεό.
Ἀδελφοί μου, ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνας διαρκής ἀγώνας, μιά προσπάθεια γιά ἐπιβίωση, γιά πρόοδο, γιά ἐξέλιξη, γιά ἱκανοποίηση τῶν στόχων καί τῶν φιλοδοξιῶν μας, πού μερικές φορές εἶναι, δυστυχῶς ὑπέρμετρες, ἐγωιστικές καί παράλογες, ὥστε μετατρέπουν τόν ἀγῶνα μας, τόν ἀγῶνα τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν, σέ σφοδρή ἀντιπαράθεση μέ τούς ἄλλους, μέ τούς ἀδελφούς μας. Εἶναι μερικές φορές τόσο ὑπερβολικές καί ἄδικες, ὥστε μετατρέπουν τή διεκδίκηση σέ πόλεμο καί σέ καταστροφή. Τό ζοῦμε δυστυχῶς στίς ἡμέρες. Πόλεμοι καί συγκρούσεις μαίνονται μέ σκοπό τή διεκδίκηση τῆς ἐξουσίας, μέ σκοπό τά συμφέροντα καί τήν ἐπικράτηση τοῦ ἑνός ἔναντι τοῦ ἄλλου. Καί τό ἀποτέλεσμα τραγικό, καταστροφικό. Ἄνθρωποι θυσιάζονται στό βωμό ἑνός συμφέροντος πού, ἄν τό ἐξετάσει κανείς σέ βάθος, εἶναι προσωρινό, εἶναι ἐφήμερο· θυσιάζονται στό βωμό τῶν ἐπιδιώξεων κάποιων πού αὔριο θά βρίσκονται στήν ἴδια θέση μέ αὐτούς πού σήμερα καταστρέφουν.
Ἄν γυρίσουμε τό βλέμμα μας ὅμως ἀπό ὅσα συμβαίνουν στόν κόσμο πρός τήν Παναγία μας, τότε θά διαπιστώσουμε πόσο διαφορετικά μποροῦν νά εἶναι τά πράγματα, ἄν θελήσουμε νά ἀκολουθήσουμε τόν δικό της δρόμο. Διότι ἡ Παναγία μας ἐπέτυχε τό μεῖζον, ἐπέτυχε ὅ,τι πιό ὑψηλό καί μεγάλο καί σημαντικό θά μποροῦσε νά ἐπιτύχει ἕνας ἄνθρωπος. Ἔγινε μητέρα τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε Κυρία καί Δέσποινα τῶν οὐρανῶν. Καί αὐτό ὄχι συγκρουόμενη καί ἀντιπαρατιθέμενη μέ τούς ἄλλους ἀνθρώπους, ὄχι ἐξοντώνοντας καί καταστρέφοντας τούς ἀντιπάλους της, ἀλλά ἐργαζόμενη μυστικά καί σιωπηλά μέσα στήν ψυχή της. Μελετῶντας τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἀγωνιζόμενη νά τόν ἐφαρμόζει στή ζωή της. Καλλιεργῶντας τίς ἀρετές καί ἐπικοινωνῶντας μέ τόν Θεό διά τῆς προσευχῆς. Ἐντρυφῶντας σιωπηλά στό μυστήριο τῆς θείας Οἰκονομίας καί ὑπομένοντας μέ ταπείνωση ἀκόμη καί τίς μεγαλύτερες δυσκολίες.
Αὐτός εἶναι, ἀδελφοί μου, ὁ δρόμος τῆς Παναγίας μας. Αὐτός εἶναι ὁ τρόπος της, καί γι᾽ αὐτό τήν τιμοῦμε, καί σήμερα, ἑορτή τῆς ἐνδόξου Κοιμήσεώς της, ἀλλά καί πάντοτε. Γι᾽ αὐτό προστρέχουμε στούς ἱερούς ναούς καί τά ἱερά προσκυνήματά της, ὅπως προστρέξατε καί σεῖς ἀπό τά πέρατα τῆς οἰκουμένης γιά νά προσκυνήσετε τή χάρη της, γιά νά ἀσπασθεῖτε μέ κατάνυξη καί εὐλάβεια τήν ἱερή καί θαυματουργό εἰκόνα τῆς Σουμελιώτισσας, ὅπως ἔκαναν καί οἱ πατέρες σας αἰῶνες τώρα στό ἱστορικό μοναστήρι της στόν Πόντο, ἐκεῖ πού τά τελευταῖα χρόνια ξανασημαίνουν μέ τή χάρη της οἱ καμπάνες καί ὑποδέχονται τόν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη.
Γι᾽ αὐτό, ἀδελφοί μου, καί σήμερα καθώς θά ἀποδίδουμε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο τόν σεβασμό καί τήν ἀγάπη μας ἀσπαζόμενοι τήν ἱερή μορφή της, ἄς τήν παρακαλέσουμε νά μᾶς καθοδηγεῖ στόν δικό της δρόμο καί νά χαρίζει στόν κόσμο μας τήν εἰρήνη».
