Γράφει η Λίνα Τουπεκτσή
Η ακρίβεια δεν αποτυπώνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο στους οικονομικούς δείκτες και στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Η πραγματική της διάσταση γίνεται περισσότερο αντιληπτή στις καθημερινές αγορές, στις επιλογές που αναγκάζεται να κάνει ένα νοικοκυριό και στις ανάγκες που πλέον καλείται να καλύψει με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία.
Ένα ταξίδι μπορεί να αναβληθεί, μια αγορά μπορεί να περιμένει και ορισμένες προσωπικές επιθυμίες μπορούν να περιοριστούν. Η διατροφή, όμως, δεν μπορεί να αναβληθεί. Το ίδιο ισχύει για τη θέρμανση, το ηλεκτρικό ρεύμα και τις βασικές ανάγκες μιας οικογένειας.
Τα πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την περίοδο Οκτωβρίου 2025 – Οκτωβρίου 2026 αποτυπώνουν μια νέα επιβάρυνση στο κόστος ζωής. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, το φυσικό αέριο αυξήθηκε κατά 80%, το πετρέλαιο θέρμανσης κατά 37,5%, το ηλεκτρικό ρεύμα κατά 17,9%, ενώ στο μοσχαρίσιο κρέας καταγράφηκε αύξηση 6,5% και στο αρνί και το κατσίκι 9,1%.
Οι αριθμοί αυτοί αποκτούν διαφορετική σημασία όταν μεταφερθούν στην πραγματική οικονομία ενός νοικοκυριού. Η αύξηση στο κόστος της ενέργειας επηρεάζει συνολικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ενώ οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα περιορίζουν ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα κάλυψης βασικών διατροφικών αναγκών.
Όταν το μοσχαρίσιο κρέας γίνεται ολοένα και πιο δυσπρόσιτο για τη μέση ελληνική οικογένεια, το ζήτημα δεν αφορά απλώς μια αλλαγή στις καταναλωτικές της συνήθειες. Αφορά τη διατροφική επάρκεια, την ποιότητα ζωής και τη δυνατότητα διατήρησης ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης.
Ιδιαίτερα για τις οικογένειες με παιδιά, η οικονομική αυτή πίεση είναι καθημερινή. Οι γονείς καλούνται να επαναπροσδιορίζουν τις αγορές τους, να συγκρίνουν τιμές, να περιορίζουν δαπάνες και να αναζητούν διαρκώς τρόπους ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες του σπιτιού.
Το ουσιαστικό ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο η εξέλιξη του πληθωρισμού, αλλά η σχέση ανάμεσα στο διαθέσιμο εισόδημα και στο πραγματικό κόστος διαβίωσης. Η οικονομική ευημερία δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά μέσα από τους γενικούς δείκτες. Χρειάζεται να εξετάζεται και μέσα από την καθημερινότητα των πολιτών, ιδιαίτερα εκείνων για τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος απορροφάται από τη στέγαση, την ενέργεια και τη διατροφή.
Η συζήτηση για το κόστος ζωής χρειάζεται, συνεπώς, να επικεντρωθεί στην ουσία της. Στη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης, στην προστασία του πραγματικού εισοδήματος και στη δυνατότητα κάθε νοικοκυριού να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες χωρίς διαρκείς εκπτώσεις στην ποιότητα ζωής του.
Γιατί ένα ταξίδι μπορεί να περιμένει. Η δυνατότητα, όμως, μιας οικογένειας να εξασφαλίζει καθημερινά ένα αξιοπρεπές τραπέζι δεν μπορεί να αποτελεί πολυτέλεια.
Λίνα Τουπεκτσή
Πολιτεύτρια Ν.Ημαθίας
Γεωπόνος MSc – Τελωνειακή Υπάλληλος
Υπ.Διδάκτωρ Δασμολογικής Πολιτικής των αγροτικών προϊόντων Παν.Δυτικής Μακεδονίας















