Του Τάσου Τασιόπουλου
– Δυστυχώς από την στιγμή που η πολιτική υποτάχθηκε στους κανόνες και στην λογική της επικοινωνίας η αλλοτρίωση της, ακόμα και σε τοπικό επίπεδο σαν εξάρτημα της οικονομικής εξουσίας ήταν κάτι το αναπόφευκτο.
– Προφανώς αυτό έγινε επειδή η άσκηση της πολιτικής ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο χωριό έχει μεταφερθεί στο στίβο των εντυπώσεων.
– Αυτό όμως σημαίνει – για να κερδηθούν δηλαδή οι εντυπώσεις– όλο και πιο δαπανηρούς μηχανισμούς προβολής, διαφημιστικής αποτελεσματικότητας και προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου των δημοτών.
– Προφανώς έτσι το κόστος ανεβαίνει σε μεγάλα ύψη και είναι αδύνατο να καλυφτεί χωρίς την προσφυγή σε απροσδιόριστες ή και παράνομες, κάποια φορά, πηγές χρηματοδότησης.
– Οι πάσης φύσης υποψήφιοι είναι σχεδόν πάντοτε αναγκασμένοι να συναγωνιστούν αλλήλους για να διεκδικήσουν μερίδιο της γοητείας και της προτίμησής του πολίτη– καταναλωτή πράγμα που το κάνουν καθημερινά τα απορρυπαντικά ή οι σερβιέτες.
– Είναι όμως έτσι;
– Πολλοί φοβούνται τις λέξεις.
– Αλήθεια τί προβολή μπορεί να σε προσφέρει μια φυλλάδα πανελλήνιας κυκλοφορίας που δεν ξεπερνάει σε κυκλοφορία καμιά εκατοντάδα φύλλα ή μια τοπική που χωρίς να πουλάει ούτε ένα φύλλο κυκλοφορεί σε κανα-δύο κουρεία ή κρέμεται στο περίπτερο κιτρινισμένο φύλλο επί εβδομάδες;
– Το κράτος σήμερα προωθεί την κοινωνική διαφθορά, νομιμοποιεί τις εκβιαστικές μεθόδους και κάθε αντικοινωνική πρακτική, υποβαθμίζει συστηματικά το γλωσσικό αισθητήριο, την σκέψη και την κρίση των πολιτών προωθώντας τον ανάπηρο λόγο με ανεπαρκή έντυπα της κάθε εξουσίας κεντρικής ή τοπικής.
– Το κράτος σήμερα επιβραβεύει τον μεγάλο φοροφυγάδα γδέρνοντας τον φτωχό συνταξιούχο και προωθεί τον χρηματιζόμενο κρατικό λειτουργό θέτοντας στην υπηρεσία του, κάθε επικοινωνιακή δυνατότητα.
– Αν έτσι έχουν τα πράγματα τότε είναι βέβαιο ότι η καλλιέργεια του δημότη και η ποιότητα της ζωής του έχουν αντίπαλο την κεντρική αλλά ενίοτε και την τοπική εξουσία.
– Η παραπάνω διαπίστωση σηματοδοτεί το τέλος των οραμάτων μιας τοπικής κοινωνίας όταν ο κάθε άσχετος, ο οποιοδήποτε ατάλαντος περνάει τον εαυτό του για διαμορφωτή της τοπικής γνώμης και ο κάθε απονήρευτος (;) πολιτευτής τα ακουμπάει αδρά στην ασχετοσύνη των κατακτήσεων της πολιτικής νεωτερικότητας.
– Εξαιρέσεις πάντα υπήρχαν, όπως υπάρχουν και στις τοπικές κοινωνίες.
– Γιατί η καλλιέργεια δεν είναι μόνον πλούτος γνώσεων ή διάφορες αληθινές ή ψεύτικες σπουδές αλλά είναι η εγρήγορση της σκέψης, για όσους γράφουν, η αφομοίωση κριτηρίων αξιολόγησης για όσους διοικούν, η ακριβολογία για όλους και κυρίως δραστικός περιορισμός της εγωκεντρικής αυτάρκειας για όσους επιθυμούν να χριστούν ή χρίστηκαν πρόωρα υποψήφιοι τοπικοί άρχοντες.
ΥΓ1. Το υπό διαμόρφωση νομοθετικό κατασκεύασμα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση της Κυβέρνησης προφανώς και είναι ανάξιο κάθε αναφοράς, καθώς απευθύνεται σε ορμέμφυτα υφαρπαγής κανά δυο εδρών πανελληνίως.
– Η καταστροφή που θα επιφέρει δια της κάτω από το τραπέζι συναλλαγής, η πανελλήνια ακυβερνησία των ΟΤΑ και οι πάσης φύσης εκβιασμοί θα καταρρίψουν κάθε ψευδαίσθηση. Δυστυχώς μετεκλογικά, όταν θα είναι πια αργά.
ΥΓ2. Στον διαφωνούντα Τοπικό αξιωματούχο του ΣΥΡΙΖΑ –και όχι μόνον με κομματικά αξιώματα– είναι καλλίτερα να μην ξύνεται στην γκλίτσα του τσομπάνη.
– Ναι, “οι ζημιάρηδες αξιωματούχοι του ΠΑΣΟΚ με τους συν αυτώ” κοντά το 80% μετακόμισαν στην σημερινή συγκυβέρνηση με τον σοσιαλιστή ΚΑΜΜΕΝΟ και είναι τα πρωτοπαλίκαρα του από το ΠΑΣΟΚ παραπεμφέντος και εν τέλει καταδικασθέντος ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, υπουργοί, αιρετοί, και λοιποί αξιωματούχοι, με προεξάρχοντα τον θεωρητικό της γνωστής στο όλον ΠΑΣΟΚ ομάδας, Αντώνη Κοτσακά.
ΥΓ3. Στην Α.Ε. της Κεντροαριστεράς που έχασε την ευκαιρία να γίνει ενιαίο κόμμα με την εκλογή Ανδρουλάκη, ένας ακόμα εξευτελισμός ακολουθεί τους απρεπείς ορισμούς στα όργανα του κόμματος στο κατ’ επίφαση λεγόμενο συνέδριο.
– Διορίζονται με ποσοστά (!!!) τα μέλη των Νομαρχιακών Επιτροπών.
– Αν είναι δυνατόν. Είναι απορίας άξιο πως η ΓΕΝΗΜΑΤΑ ενώ η ίδια διορίζει αράδα ζητάει εκλογές και όχι διορισμό κυβέρνησης.
– Ντροπή και Αίσχος.
– Ντροπή και αίσχος και στον εμπνευστή του καταστροφικού “ΚΑΛΛΙΚΑΡΑΤΗ” και αμετανόητου δούρειου ίππου, Ραγκούση, με το υπουργικό κοστούμι αντικατάστασης του Σπίρτζη να το έχει στην ντουλάπα του.
