Ο Γ.Α.Σ. Ροδοχωρίου σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό σύλλογο Ροδοχωρίου “ΟΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ”, και με την βοήθεια του Τσαγκερά Γιώργου, διοργανώνουν το Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2014, αγώνα δρόμου βουνού 16.470 μέτρων με την ονομασία «4ος Δρόμος του Τσίπουρου-Η Δρυς της Ελπίδος» και ώρα εκκίνησης στις 10:30 π.μ. από την πλατεία του χωριού.
Στις 12 με 1.30 οι αθλητές θα παραβρεθούν σε γεύμα στο οινοποιείο της Αργατίας.
Στις 13.00 θα γίνει η απονομή των διπλωμάτων και των μεταλλίων στους συμμετέχοντες, στο οινοποιείο της Αργατίας.
Μέρος των εσόδων θα δοθεί ως ενίσχυση στο Ειδικό Σχολείο Νάουσας, όπως είχε ανακοινωθεί.
Οι αγωνιζόμενοι θα περάσουν:
Από το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα. Στον Πόντο η μονή του Περιστερεώτα ιδρύθηκε το 752 μ.Χ. στο όρος Πυργί, στην περιοχή Γαλλίαινα της Ματσούκας, 30 χλμ. Ν.Α. της Τραπεζούντας. Ονομάστηκε Περιστερεώτας, γιατί κατά την παράδοση τρία περιστέρια οδήγησαν τους ισάριθμους ιδρυτές μοναχούς από τα δάση των Σουρμένων στην τοποθεσία που ίδρυσαν τη Μονή.
Το 1968 ανιστορήθηκε η νέα Ιερά μονή Περιστερεώτα σε έκταση 200 στρεμμάτων που παραχώρησαν οι κάτοικοι του Ροδοχωρίου. (http://www.peristereota.com/el/history.html)
Από την περιοχή Μπέλλα Βόδα, έκτασης 7.000 στρεμμάτων, την οποία αγόρασε το 1937 ο Δασικός Συνεταιρισμός Ροδοχωρίου από τον L.S.Kingston για να καλύψει τις μεγάλες ανάγκες για κτηνοτροφία των κατοίκων. Σ΄ αυτήν την περιοχή βρίσκεται η τοποθεσία Καραούλι, η οποία μετονομάστηκε σε «Μετερίζια του Δεληδήμου» αφού το 1795 στην πρώτη ανεπιτυχή προσπάθεια κατάληψης της Νάουσας από το στρατό του Αλή Πασά, ο Δεληδήμος κυνήγησε και κατέστρεψε ένα τμήμα του στρατού του Αλή στην τοποθεσία αυτή.
Από την τοποθεσία «Γκαβράν Καμίν» όπου στις 3 Ιουνίου του 1907, ο Τέλος Άγρας και ο Αντώνης Μίγγας συναντήθηκαν με τους βούλγαρους βοεβόδες Κασάπτσε και Ζλατάν σε μια προσπάθεια προσεταιρισμού τους, αλλά αιχμαλωτίστηκαν από τους Βούλγαρους και στη συνέχεια απαγχονίστηκαν στην Καρυδιά Εδέσσης.
Από το αγρόκτημα Ροδοχωρίου, όπου οι κερασιές και οι Μηλιές, παράγουν τα ονομαστά Τραγανά Ροδοχωρίου και τα εξαιρετικά σε γεύση μήλα Ροδοχωρίου.
Από το παλιό νεκροταφείο, το οποίο βρήκαν οι πρώτοι Ροδοχωρίτες το 1923, όταν έφτασαν στην περιοχή για εγκατάσταση, που αποδεικνύει την ύπαρξη παλαιότερου οικισμού στην περιοχή.
Και τελευταία από τη Δρυ της Ελπίδος, το αιωνόβιο δένδρο, (πάνω από 200 ετών) που προϋπήρχε των κατοίκων και «βαπτίστηκε» με αυτό το όνομα τη δεκαετία του 1930, από τον Λεωνίδα Ιασωνίδη , πρόεδρο της εθνοσυνέλευσης των Ποντίων και υπουργό Πρόνοιας στην Ελλάδα επί κυβερνήσεως Βενιζέλου. Η δρυς της ελπίδος συμβολίζει την ελπίδα των Ποντίων να ριζώσουν στη νέα τους Πατρίδα.
