Του Τάσου Τασιόπουλου
– Το βασικότερο πρόβλημα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις είναι ότι πάντα ψάχνουμε ενάρετους να μας διοικήσουν και σπανίως κοιτάμε τους θεσμούς και του νόμους οι οποίοι κάνουν την διαφορά.
– Κανένας π.χ. Γερμανός ΔΗΜΑΡΧΟΣ δεν είναι καλύτερος από τους τελευταίους – και δόξα τω Θεώ υπάρχουν πάρα πολλοί – δικούς μας, απλά εκεί υπάρχουν θεσμοί και οι νόμοι αναγκάζουν και τους χειρότερους να γίνουν καλοί.
– Υπάρχει εκεί παράδοση ελέγχων και ισορροπιών εξουσίας και είναι αποκεντρωμένο πριν από χρόνια το κράτος έτσι ώστε να είναι πιο διαφανές και κυρίως δημοκρατικά ελεγχόμενο.
– Δυστυχώς στην ώρα του καλπασμού των εποχών η κυβέρνηση διάλεξε την δημοκρατία του δρόμου.
– Οι κυβερνώντες φαίνεται ότι δεν βλέπουν, δεν ακούν και δεν γνωρίζουν και σίγουρα λειτουργούν ως οπισθέλκουσα δύναμη, προφανώς επειδή δεν εκλαμβάνουν την πολιτική σαν μια ισχυρή τεχνική σκέψη που δίνει συγκεκριμένη μορφή στην μοίρα ενός τόπου, αλλά την βλέπουν σαν μια προσοδοφόρα περιπέτεια.
– Δεν εξηγείται διαφορετικά αυτό το καταστροφικό κατασκεύασμα που έκαναν με το όνομα του “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ” και αφορά την εκλογική διαδικασία για τις δημοτικές εκλογές.
– Κατ’ αρχήν δεν είναι νόμος αλλά συνεχείς τροποποιήσεις του επίσης επαίσχυντου νόμου 3852/10 με το όνομα του “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ”, το γνωστό κατασκεύασμα ΡΑΓΚΟΥΣΗ.
– Την Δευτέρα και Τρίτη στις αρχές του μήνα έγινε μια ΗΜΕΡΙΔΑ στην Αθήνα από έναν εκ των συγγραφέων του νόμου.
– Το ότι δεν ήταν κανένας δικός μας δεν παίζει και πολύ, πολύ παίζει το ότι οι ερωτήσεις έπρεπε να είναι γραπτές και οι απαντήσεις προφορικές.
– Και ας μην απορήσει κάποιος γιατί.
– Γιατί μια ερώτηση που έγινε και αφορούσε το δήμο μας είχε να κάνει με τον αριθμό των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων όπου σύμφωνα με το σύνολο όσων εκλέγονται πρέπει να είναι 43 (33+30%=9,90 δηλαδή 10) και σύμφωνα με τον αριθμό των εκλογικών περιφερειών (Αντιγονίδες, Πλατύ, Μελίκη, Αλεξάνδρεια)- όσοι εκλέγονται + 30%) μπορεί να είναι 44.
– Η απάντηση του συγγραφέα του νόμου ήταν προφορική και αφοπλιστική: “κάντε ό,τι νομίζετε”.
– Το ίδιο ισχύει και με τους προέδρους των κοινοτήτων, όπου ο επικεφαλής υποχρεούται να κάνει συνδυασμό, εκλέγεται χωρίς σταυρό, αλλά την ημέρα των διημερισιών μπορεί να μην είναι πρόεδρος παρ’ ότι θα πλειοψηφήσει.
– Δεν αναφερόμαστε ξανά και ξανά στον φουκαρά που θα εκλεγεί δήμαρχος με τους πέντε (5) συνδυασμούς ως απόλυτη μειοψηφία ό,τι και αν γίνει.
– Εξ’ άλλου η Αλεξάνδρεια έμαθε να υπακούει στο θυμικό της και να δέχεται να διοικείται από την τετράγωνη λογική όσων γνωρίζουν πολύ καλά την κομματική γεωγραφία στο χώρο της δεξιάς, οι οποίοι αφού ζυγίσουν τα πράγματα είτε μεταπηδούν από στρατόπεδο σε στρατόπεδο όπως πολλάκις έγινε στο παρελθόν είτε φτιάχνουν υποτακτικούς και απροσδιόριστους συνδυασμούς και περιμένουν με τη βοήθεια του Θεού και την κακοτυχία του τόπου να κερδίσουν και ας ελπίσουμε ότι και η Αλεξάνδρεια μπήκε στον 21ο αιώνα και τα παλιά κακέκτυπα είναι παρελθόν.
– Αυτά και καθώς “δίκαιον ουκ άλλο τι ή το του κρείττονος συμφέρον” μ’ άλλα λόγια δίκαιο είναι ό,τι συμφέρει τον ισχυρό και ας είναι καταστροφικό.
ΥΓ1. Είχα την τύχη να μου φερθεί με ευχαριστίες και ευπροσήγορα υποψήφιος πρόεδρος κοινότητας – ναι υπάρχει ήδη ένας τέτοιος – σχετικά με την βεβαιότητα ότι κάποιοι συνδημότες μας βρίσκονται στον παράδεισο.
– Τον ευχαριστώ γιατί συμφωνώ ότι στον παράδεισο βρίσκονται οι καλοί και συμφωνώ γιατί το πολιτικό πρόβλημα ήταν και είναι αυτό “της πολιτικής θεολογίας” η οποία ρίχνει συνεχώς στο βούρκο των αμαρτιών, πολιτευτές στο πρόσωπο των οποίων ξαναγεννιέται κάθε μέρα ένας διαφορετικός Ιούδας, για ό,τι και όποιον υποτίθεται υποστήριζαν χτες.
ΥΓ. Η πρώτη υποψηφιότητα με όνομα συνδυασμού παρουσιάστηκε εδώ και βδομάδα και αφορά την κοινότητα της Αλεξάνδρειας με το όνομα “ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ”.
– Νέοι άνθρωποι, επιστήμονες και αποφασισμένοι, ξέχωρα από κόμματα και αρώματα λένε, πως θα διεκδικήσουν να χτυπήσουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, ειδικά στην πόλη της Αλεξάνδρειας.
