Του Τάσου Τασιόπουλου
– Το 2008 όπως είναι γνωστό ξεκινάει στην Αμερική και κατοικεί μόνιμα πια στην Ευρώπη η παγκόσμια κρίση.
– Η παγκόσμια κρίση διάλεξε ως εξιλαστήριο θύμα της τον πιο αδύναμο κρίκο της Ευρώπης που είναι ηΕλλάδα και την οδήγησε στην δεκαετία της Τρόϊκας.
– Από το 1980 που υπέγραψε και η Ελλάδα την ιδρυτική διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης (ΕΟΚ) μέχρι την πρώτη εικοσαετία του 21ου αιώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην πατρίδα μας κυριάρχησαν οι σχέσεις μαζί της.
– Η πρώτη φάση ήταν τα πρώτα χρόνια όταν όπως όλοι ελπίζαμε και ο Κωνσταντίνος – όχι ο Κώστας – Καραμανλής διαβεβαίωνε ότι θα λύναμε μαζί με τα οικονομικά και τα πολιτικά προβλήματα όπως αυτό της χούντας εκείνων των καιρών και το άλλο του εξ ανατολών κινδύνου γιατί για το οικονομικό κομμάτι όπως ο ίδιος έλεγε θα μας έριχνε στη θάλασσα και θα μαθαίναμε κολύμπι.
– Η δεύτερη φάση δείχνει ότι ήταν πολύ μεγάλα τα όνειρα αλλά μικρή η διάρκειά τους, γιατί το προσδόκιμο της ανάπτυξης μιας χώρας εξαρτάται και από το κατά πόσο ο πληθυσμός αυτής της χώρας αισθάνεται πως άφησε την ευτυχία πίσω του ή πως θα την βρει μπροστά του.
– Ο Έλληνας της δεκαετίας του 1950 αισθανόταν πως ό,τι κακό ήταν να του συμβεί, του έχει ήδη συμβεί και από εδώ και μπρος τον περιμένουν μόνον τα καλύτερα.
– Την τρίτη φάση την βιώνουμε σήμερα. Την δημιουργεί η κατάσταση της οικονομίας στις περιοριστικές πολιτικές του ΔΝΤ και της Τρόϊκας.
– Ο σημερινός Έλληνας βρίσκεται στον ψυχολογικό αντίποδα της εποχής του 1950, με νωπές αναμνήσεις από ένα παρελθόν όπου η ευημερία κυριαρχούσε ακόμα στην ήδη εξαφανισμένη μεσαία τάξη.
– Και ήρθαν τα κίτρινα γιλέκα της Γαλλίας με τον λαό στο δρόμο, με τον λαό να νικά εξαιτίας της υπαναχώρησης του Μακρόν για την αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα!!, με το λαό να θέτει γενικότερα αιτήματα.
– Με την Βρετανία να θέτει έξω από τα οικονομικά και πολιτικά ζητήματα τέτοια που ονειρευόμασταν πως θα λύσουμε κι εμείς με τις διάφορες νωπές τότε χούντες και τα μέχρι σήμερα παραμένοντα, όπως ο ενδυναμωμένος εξ ανατολών κίνδυνος.
– Με την Γερμανία να αμφισβητεί την κυριαρχία της Μέρκελ διαλέγοντας στη θέση της ένα τσιράκι της, την Ανεγκρέτ Καρενμπάουερ και την αμφισβήτηση της ως κολοσσού της εξαγωγικής της δύναμης.
– Κυρίως όμως με την Ιταλία που με τις νέες της κυβερνητικές δυνάμεις να επιμένουν στην πολιτική μείωσης!! της ηλικίας συνταξιοδότησης και στο εγγυημένο εισόδημα παρά τις υστερίες του κονκλάβιου της Ε.Ε.
– Η Ευρώπη λοιπόν κινείται, ας περπατήσει και η Ελλάδα. Πως όμως;
– Απέναντι στους περιγραφόμενους κινδύνους μόνη σταθερή εγγύηση μπορεί να αποτελέσει ένα κράτος δικαίου, και οι θεσμοί του.
– Αυτά τα δυο προϋποθέτουν την βαθύτερη αναζήτηση και τον προσανατολισμό του λαού για κάτι “διαφορετικό” και όχι την εξάντληση του ψαξίματος σε ένα γλίσχρο επίδομα πενταροδεκάρας που αποτελεί προϊόν της εξαφάνισης μέσω φορολογιών της μεσαίας τάξης που είναι η ραχοκοκαλιά ενός κράτους δικαίου.
– Αυτό βέβαια απαιτεί ριζική αλλαγή συνηθειών κάτι που φαίνεται στις κινητοποιήσεις των κίτρινων γιλέκων και κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο γιατί απαιτεί ριζική αλλαγή των πρακτικών σε όλες τις βαθμίδες από τον τελευταίο πολίτη μέχρι τον ανώτατο άρχοντα.
– Άρα χρειάζεται προοδευτική ανατροπή.
ΥΓ1. Άρχισαν να σχηματοποιούνται στα τοπικά πράγματα οι νέες δημοτικές παρατάξεις.
– Απ’ ότι ακούγεται τουλάχιστον 3 με 4 έχουν μια δυναμική αλλά το ντέρμπι θα παιχτεί στην δεύτερη Κυριακή επειδή είναι άγνωστο τι θα διαπράξουν οι “Καμμένοι” της πρώτης Κυριακής.
ΥΓ2. Ο βέβαιος χαμένος, ως είθισται στο δήμο μας, θα είναι αυτός τον οποίο θα αναλάβουν εργολαβικά ΜΜΕ.
ΥΓ3. Οι δηλώσεις του Ζάεφ περί “μακεδονικής” μειονότητας στην Ελλάδα και “μακεδονικής” γλώσσας πηγάζουν από τον μύθο των “αλύτρωτων αδερφών” και εκπροσωπεί το εθνικιστικό σκοπιανό κομμάτι.
