Η Φωτογραφική Ομάδα Βέροιας «Αντίθεσις» στο πλαίσιο των φετινών δραστηριοτήτων της, θα μελετήσει τη φωτογραφία στον Ιαπωνικό κινηματογράφο.
Την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2020 στις 20:00μμ, στο χώρο της Φωτογραφική Ομάδας Βέροιας, στο υπόγειο της Δημοτικής Αγοράς Βέροιας (είσοδος από Μ. Αλεξάνδρου 10)
Τα …Πυροτεχνήματα του Κιτάνο
Δεν είναι εύκολη ταινία αλλά χαρακτηρίστηκε ως μία από τις καλύτερες του 1997 κερδίζοντας το δικαίωμα του διαγωνισμού στο Φεστιβάλ της Βενετίας. «Πυροτεχνήματα» λοιπόν ή «Hana-Bi» του Τακέσι Κιτάνο όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος της και καλή διασκέδαση…
Ιαπωνική ταινία (διάρκεια 103 λεπτά), σκηνοθεσία Τακέσι Κιτάνο
με τους: Μπιτ Τακέσι, Καγιόκο Κισιμότο, Ρεν Οζούγκι, Γιούκο Ντάικε, Σοσούμου Τεραγίμα
Υπόθεση:
Ο ντετέκτιβ Νίσα φεύγει για να επισκεφτεί τη σοβαρά άρρωστη γυναίκα του. Ενας γκάνγκστερ τραυματίζει θανάσιμα το φίλο και σύντροφό του Χορέμπε. Αργότερα άλλος ένας συνάδελφός του σκοτώνεται από τον γκάνγκστερ, ενώ προσπαθούσε να σώσει τον Νίσα. Αποκαρδιωμένος ο ντετέκτιβ παραιτείται από την αστυνομία. Για να εξοφλήσει τον τοκογλύφο της Γιακούζα, που του είχε δανείσει χρήματα και για να πάει τη γυναίκα του ένα τελευταίο ταξίδι, αποφασίζει να ληστέψει μια τράπεζα. Αν και πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ, στην πραγματικότητα η ταινία είναι ένα σχόλιο γύρω από τη ζωή, το θάνατο και τη μοναξιά.
Λίγα λόγια για το έργο:
Η μελαγχολική κλασική ταινία του Τακέσι Κιτάνο απέδειξε πως ο αναγεννησιακός άνδρας της Ιαπωνίας είχε ακόμα πολλά να προσφέρει στον κόσμο στον απόηχο του σχεδόν θανατηφόρου ατυχήματός του με μοτοσικλέτα το 1994.
Ο Κιτάνο έγραψε, μοντάρισε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε ενώ δημιούργησε και τα έργα ζωγραφικής για αυτό το διαλογισμό για ζωή χωρίς ενοχές. Η στωική Ιαπωνική εμβληματική μορφή εμφανίζεται ως σκληρός αστυνομικός που προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον θάνατο του συνεργάτη του, μια βαριά άρρωστη σύζυγο, καθώς και το να ξεπληρώσει το χρέος που έχει προς την Yakuza…
Η ταινία περιλαμβάνει όλα τα σήματα κατατεθέν του κινηματογράφου του Κιτάνο – από τις ζεν σκηνές σκηνή έως τις εκρήξεις ωμής βίας – πριν φθάσουμε σε μια κατάληξη που μοιάζει οδυνηρή παρά το γεγονός ότι είναι προδιαγεγραμμένη.
Προσθέστε σε αυτά και το αξέχαστο σάουντρακ του Joe Hisaishi και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1997.
Ένα αριστούργημα από ένα σκηνοθέτη που είναι πιο αγαπητός στη δύση παρά στην πατρίδα του.
