Το γλυπτό τραβά το βλέμμα των περαστικών προς τα πάνω, έξω από τη συνηθισμένη εικόνα της πόλης, με κατεύθυνση τον ουρανό και με αναφορές στην ειρήνη, την ελευθερία και την ελπίδα. Μια καλλιτεχνική δημιουργία που δύσκολα περνά απαρατήρητη και προσθέτει έναν διαφορετικό συμβολισμό σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της Βέροιας.
Η εικαστική παρέμβαση βασίστηκε στην ιδέα του κ. Νίκου Μανούδη και την υλοποίησε ο φίλος του, κ. Γιάννη Ναζλίδης Τα μπλε περιστέρια το καθένα με διαφορετική οπτική και ανάμεσά τους τα λευκά σύννεφα, γοήτευσαν τους δυο φίλους , αλλά και όλους όσοι έγιναν κοινωνοί της δημιουργία τους.
Η συνολική προσπάθεια από την σύλληψη της ιδέας, στην καλλιτεχνική υλοποίηση στην ολοκλήρωση εργασιών και δηλώσεις των συντελεστών παρουσιάστηκαν αποσπάσματα μέσω video, στην εκδήλωση που έγινε το πρωί του Σαββάτου στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας.
Την εκδήλωση συντόνισε και παρουσίασε η κα Χαρούλα Ουσουλτζόγλου –Γεωργιάδη, δημοσιογράφος-πρώην Δήμαρχος Βέροιας. Για την καλλιτεχνική δημιουργία και τις τεχνικές διαδικασίες μίλησαν οι Άρης Λαζαρίδης, Αντιδήμαρχος Τεχνικών , Νίκος Μανούδης, Γιάννης Ναζλίδης, στο πάνελ ομιλητών παραβρέθηκε και ο Νίκος Ώττας, επιχειρηματίας
« Τα Περιστέρια της Ειρήνης, τοποθετήθηκαν σ’ ένα χώρο πολυσύχναστο. Πιο πολυσύχναστο σ’ αυτήν την πόλη, δεν έχει. Αυτό το τρίστρατο, πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, σήμαινε τη συνύπαρξη των τριών θρησκειών, την ειρηνική συνύπαρξη σ’αυτήν την πόλη για εκατονταετίες , χριστιανών , μουσουλμάνων και εβραίων. Αυτό που συμβολίζουν και τα τρία κυπαρίσσια που ζήτησα ως Δήμαρχος να τοποθετηθούν στην πλατεία Ωρολογίου και βλέπουν στις τρεις αντίστοιχες περιοχές . Στο ίδιο χώμα, στην ίδια γη ζήσανε ειρηνικά γιατί οι λαοί , διαχρονικά αποδεικνύεται ότι τίποτε δεν έχουν να χωρίσουν», σημείωσε η κα Ουσουλτζόγλου, η οποία στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ιστορία από την ιδέα μέχρι και την υλοποίηση της.
« Η Ιστορία μια κολόνας που από διανομέας ρεύματος γίνεται διανομέας ελπίδας»
Όπως ανέφερε η κα Ουσουλτζόγλου, η διαδρομή και η ιστορία της ξύλινης, αρχικά κολόνας και στη συνέχεια σιδερένιας, ξεκίνησε γύρω στο 1929, από την πρώτη ηλεκτροδότηση της Βέροιας από την εταιρεία ΒΕΡΜΙΟΝ. Εναέρια καλώδια μοίραζε ρεύμα στη Βέροια. Από το 2012-2013, στο πλαίσιο του έργου της ανάπλασης στην πόλη, η ΔΕΗ μετά από αίτημα του Δήμου υπογειοπίησε όλα τα καλώδια διανομής ρεύματος. Έτσι η κολόνα έμεινε άχρηστη, άνευ ρόλου και σημασίας. Στο πλαίσιο του ίδιου έργου, της ανάπλασης, η κολόνα προβλεπόταν να ξηλωθεί γιατί δεν είχε πλέον κανένα χρηστικό ρόλο. Την ίδια άποψη δεν είχε ο τότε διευθυντής της ΚΕΠΑ κ. Γιάννης Καμπούρης , ο οποίος λόγω προσωπικής του ευαισθησίας, ο πατέρας του υπήρξε εναερίτης και υπάλληλος της ΔΕΗ γι’ αυτό ζήτησε από τον Αντιδήμαρχο Άρη Λαζαρίδη να μην την ξηλώσουν και έτσι έγινε.
Στις αρχές του 2024, ένα άρθρο του ο κ. Νίκου Μανούδη στην εφημερίδα ΛΑΟΣ, στάθηκε η αιτία αυτό το αόρατο τοπόσιμο της ιστορίας της Βέροιας , η σιδερένια κολόνα 11 μέτρων στην συμβολή των οδών Μητροπόλεως, Ελιάς και Βενιζέλου, να γίνει ορατό.- και από διανομέας ρεύματος να γίνει διανομέας ελπίδας. Στην πρόταση αυτή ανταποκρίθηκε άμεσα και με πολύ ενθουσιασμό ο Γιάννης Ναζλίδης . Έτσι προτάθηκε στο Δήμο η δωρεά, η οποία έγινε ομόφωνα αποδεκτή και από την Δημοτική Επιτροπή.
«Ένα αδρανή τοπόσημο μεταμορφώθηκε σε καμβά τέχνης»
Για την δεκαπενταετή ενασχόληση του, ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Βέροιας, με την συγκεκριμένη κολόνα , μίλησε ο Άρης Λαζαρίδης, ο οποίος επεσήμανε: « Όταν έγινε γνωστή η πρόταση των κ.κ. Ναζλίδη, Μανούδη στον δήμαρχο Βέροιας κ. Κωνσταντίνο Βοργαζίδη, η ανταπόκριση του κ. δημάρχου ήταν θετική και άμεσα αποδεκτή, ώστε να ξεκινήσουν τα προβλεπόμενα.
Κλείνοντας ο κ. Λαζαρίδης, χαρακτήρισε την καλλιτεχνική δημιουργία του κ. Ναζλίδη σε καμβά τέχνης που άλλαξε την όψη του συγκεκριμένου κεντρικού σημείου της πόλης και ευχήθηκε «Τα Περιστέρια της Ειρήνης», ν’ αποτελέσουν πηγή έμπνευσης στους συμπολίτες
«Δεν πρέπει ν’ αφήνου.με τα όνειρά μας μετέωρα , αλλά να τα πραγματοποιούμε»
Ο κ. Μανούδης μέσα από τις παραγράφους ενός παιδικού παραμυθιού που μιλάει για θαύματα που γίνονται τελικά , παρομοίασε και αυτό που έγινε με τα «Περιστέρια της Ειρήνης», και όταν τα παραμύθια ζωντανεύουν τότε ο κόσμος αλλάζει. Γι’ αυτό δεν πρέπει ν’ αφήνουμε τα όνειρά μας μετέωρα, αλλά να τα πραγματοποιούμε. Μια βαριά σιδερένια κολόνα μεταμορφώνεται σε Προμηθέα και σηκώνει στις πλάτες της τα περιστέρια της ειρήνης. Ένα σύμβολο ειρήνης και αγάπης στην καρδιά της πόλης. Περίσσεψε η αγάπη σ’ αυτή τη δημιουργία και τώρα την παραδίδουμε στην πόλη μας για να είναι ένα σημείο συνάντησης και περισυλλογής», όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μανούδης.
«Σκοπός της τέχνης το ξέπλυμα της σκόνης από την καθημερινότητα»
«Τα Περιστέρια της Ειρήνης, ένα έργο τέχνης που σηματοδοτεί και πλουτίζει την ταυτότητα της πόλης , της δίνει την ικανότητα να διηγείται την ιστορική της ιδιαιτερότητα . Τα περιστέρια που «κατοικούν» πλέον στον εγκαταλελειμμένο στύλο της ΔΕΗ, στη γωνία Μητροπόλεως, Ελιάς και Βενιζέλου, πρόκειται να συγκατοικήσουν μαζί μας, να συνομιλήσουν μαζί μας, να προικίσουν την επικοινωνιακή γλώσσα της πόλης μας», όπως είπε ο κ. Ναζλίδης ο δημιουργός και καλλιτέχνης, που χάρισε το έργο του στη Βέροια, στους συμπολίτες του, στους επισκέπτες, με περίσσια αγάπη, όπως ακριβώς είναι και ο εσωτερικός του κόσμος. Ο κ. Ναζλίδης επεσήμανε την σπουδαιότητα να έχει η πόλη «μύθους», που την πλουτίζουν. «Να πλουτίζει η πόλη τον πνευματικό της ορίζοντα, είναι προίκα θεϊκή , δώρο της ευφυΐας του κόσμου. Σκοπός της τέχνης είναι το ξέπλυμα της σκόνης από την καθημερινότητα. Μια πόλη δίχως τέχνη είναι ανάπηρη», οπώς χαρακτηριστικά είπε.
