Γράφει ο Μιχάλης Κουρόγλου
Κατέγραψα πολλές τεθλασμένες στην μόλις 50 ημερών κυβέρνηση. Ειλικρινά, δεν περίμενα αυτήν τη γεωμετρική πορεία προς την παρακμή, ενός ολόκληρου λαού, που μοιάζει ματιασμένος. Φυσικά δεν ισχύει η συνωμοσιολογική του πράγματος. Ενισχυτικοί παράγοντες είναι μάλλον η θρησκοληψία, η προγονοπληξία που συγκοινωνούν με την οριζόντια απουσία καλλιέργειας απ’ άκρη σε άκρη του κοινωνικού φάσματος.
Δεν μπορεί να έχει ξεπεραστεί το έγκλημα των Τεμπών και όμως ήδη ξεχάστηκε. Ακολούθησαν μύριες κατάρες(όχι ακριβώς, λειτουργεί η αρχή του αιτίου και του αιτιατού). Η χώρα ολόκληρη σε κλοιό πυράς(και σε λίγο του κατακλυσμού). Η ακρίβεια απτόητη και ακαταμάχητη τιμωρεί τους ψηφοφόρους, τα κατοχικά κουπόνια του ελέους έρχονται-παίρνεις δύο λίτρα ελαιόλαδου?, ο ρατσισμός έκδηλος πια ακόμη και σε πανεπιστημιακού επιπέδου ξεκάθαρη έκφραση. Και δεν ασχολούμαι με κάποιον Καιρίδη, έχοντα την βαρύτιμη ιδιότητα του υπουργού. Δεν περίμενα υπεύθυνες και ανακουφιστικές δηλώσεις από μέλος ακροδεξιο-δεξιοκεντροαριστερής κυβέρνησης . Η ειρωνεία νομίζω δεν χρήζει επεξήγησης, καταλαβαινόμαστε.
Να πάμε παρακάτω? Αίφνης βρήκα την εξήγηση για το 41% του περασμένου Ιουνίου. Η εξήγηση φωνάζει! Πανικόβλητοι Ελληνες σπεύδουν κατά κύματα να βγάλουν τις παλαιού τύπου ταυτότητες, μην τους προλάβει ο νέος τύπος ,ο οποίος ως γνωστόν φέρει το τσιπάκι του Σατανά και ως εκ τούτου ούτε στην τουαλέτα δεν θα μπορούμε να πάμε χωρίς την διακριτική παρουσία του Εξαποδώ. Και με την Εκκλησία σιωπούσα! Πείθομαι άρα, δικαίως, ότι είμαστε ένας πολτός λαού ακαλλιέργητου, αγόμενου και φερόμενου από Μικρούς που υποδύονται τους πολιτικούς αρχηγούς- αλλά αυτοί κάνουν την δουλειά τους. Ενας λαός-πηλός, εύκολα διαχειριζόμενος από αδίστακτες εξουσίες. Και έρχονται και τα εργασιακά, για το καλό, βεβαίως- βεβαίως, του εργαζόμενου, προς Θεού, όχι του εργοδότη. Και η παρακμή δεν έχει τέλος.
ΥΓ. Στον δε ΣΥΡΙΖΑ χτενίζονται.
