Γράφει ο Άγγελος Τόλκας
Αυτές τις ημέρες στη ΔΕΘ θα κριθεί εάν συνολικά η προοδευτική αντιπολίτευση θα συνεχίσει να αποτελεί χορηγό του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως συμβαίνει τον τελευταίο χρόνο. Και δεν είναι δικαιολογία ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Το αντίθετο.
Περιμένει κανείς να ακούσει τις επόμενες ημέρες το εναλλακτικό αφήγημα.
Όχι απλά την (πάει με όλα) μείωση ΦΠΑ αλλά τη μείωση τιμών και τον έλεγχο αγοράς
Όχι απλά τα παράπονα για τα σχολεία που δεν λειτουργούν αλλά την πρόταση για μόρφωση των νέων με επαρκή εφόδια και πρόσβαση όλων στη γνώση, την τεχνολογία και την πληροφορία
Όχι απλά για νοσοκομεία που δεν έχουν προσωπικό αλλά για άμεσες, ποιοτικές, πρωτοπόρες υπηρεσίες σε διεθνές επίπεδο
Όχι απλά για επιδόματα στέγης που θα καταλήγουν στους εργολάβους και ιδιοκτήτες αλλά για αύξηση μισθού που θα καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες και για κοινωνική πρόνοια με νέες μορφές παρέμβασης που θα κερδίζει το δημόσιο αλλά και ο πολίτης που έχει ανάγκη.
Περιμένει κανείς ότι η αντιπολίτευση θα απεγκλωβιστεί από τακτικισμούς διανομής της πραγματικά μικρής εώς ανύπαρκτης της εξουσίας. Και γι’ αυτό πρέπει να δείξουμε έμπρακτα το δρόμο προς την απελευθέρωση της προοδευτικής παράταξης.
Περιμένει κανείς ότι η αντιπολίτευση θα απεγκλωβιστεί και η ίδια από την ρητορική της περιγραφής των προβλημάτων, θα δώσει έμπνευση και ορμή ώστε να αλλάξουν ανυπόφορες συνθήκες ζωής και θα παρακινήσει έμπρακτα τον λαό να ανατρέψει αυτές τις συνθήκες.
Η προοδευτική παράταξη πρέπει να πείσει ότι – μετά από τόσες θυσίες – αξίζει να διεκδικήσουμε πολλά παραπάνω ως χώρα και ως πολίτες, σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.
