Του Χρήστου Βοργιάδη
Απομένοντας λίγες μέρες για την συγκομιδή των πρώτων υπέρ-πρώιμων ποικιλιών επιτραπέζιων ροδάκινων και νεκταρινιών και ενώ η παραγωγή κυλάει ομαλά μέχρι στιγμής (με εξαίρεση κάποιες ζημιές από χαλαζόπτωση σε ορισμένες περιοχές),γίνεται λόγος για υπερπροσφορά πρώτης ύλης που λογικά λένε κάποιοι θα οδηγήσει σε πτώση των τιμών.
Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω τους βουλευτές του νομού μας –κυρίως της κυβέρνησης- αν πραγματικά αναζητούμε ως χώρα μια πλήρη παραγωγή, η οποία θα αποφέρει έσοδα στο κράτος μέσα από τις εξαγωγές κυρίως και αν υπάρχει κρατικό σχέδιο διάθεσης των προϊόντων με ικανοποιητικές τιμές για τους παραγωγούς για να μην πληγεί περισσότερο το εισόδημα τους.
Άραγε είναι έτοιμη η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει φαινόμενα αισχροκέρδειας όπου οι μεσάζοντες δρουν ανεξέλεγκτα, αγοράζοντας το προϊόν από το χωράφι με 0,30 ευρώ το κιλό και φτάνουν να το πουλούν στο 1 ευρώ και 1,20, με τον καταναλωτή να το παίρνει από το ράφι πολλές φορές και με 2,50 ευρώ το κιλό σε κάποιες περιοχές της χώρας θησαυρίζοντας εις βάρος των αγροτών που με αυτές τις τιμές έχουν ελάχιστο έως καθόλου κέρδος. Πως είναι δυνατόν να μπορέσουν να σηκώσουν στις πλάτες τους ένα μεγάλο βάρος από πληρωμές που τους έχει επιβάλλει αυτή η κυβέρνηση όπως ο ΕΦΚΑ, ΕΝΦΙΑ, φορολόγηση, ΕΛΓΑ κ.α.
Το άνοιγμα νέων αγορών στο εξωτερικό πρέπει να θεωρείται αναγκαίο, πολύ περισσότερο από ότι παλαιότερα, λόγω του Ρωσικού εμπάργκο. Για να έχουμε επιτυχή αποτελέσματα όμως χρειάζεται να εκλείψουν τα προσωπικά συμφέροντα, να υπάρξει κοινός συντονισμός, μιας καθαρής αγροτικής βάσης, που θα μπορεί να σχεδιάσει τόσο στο εμπορικό όσο και στο παραγωγικό κομμάτι. Στο παραγωγικό κομμάτι αναγκαία θεωρείται η συμβολή των συνεταιριστικών οργανώσεων προσφέροντας συμβουλευτικές υπηρεσίες στα μέλη τους έτσι ώστε να μειώσουν το κόστος καλλιέργειας καθώς και να προτείνουν σε αυτούς, την αναδιάρθρωση ποικιλιών.
Βέβαια όλα τα παραπάνω είναι δύσκολα να εφαρμοστούν αν δεν εξαλείψουν τα προσωπικά συμφέροντα μεμονωμένων προσώπων ή ακόμη και συνεταιρισμών μέσω των ατόμων που τα διοικούν. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ως παραδείγματα απώλειας κοινού συντονισμού που αφορά τον αγροτικό κλάδο, την αποχώρηση ατόμων-στελεχών από έναν αγροτικό φορέα με συνέπεια τη δημιουργία ενός δεύτερου φορέα(άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς), καθώς και τον διαχωρισμό σε “στρατόπεδα” των αγροτικών συλλόγων που είδαμε να συμβαίνει φέτος με ότι συνέπειες είχε αυτό –σχετικά με το αποτέλεσμα- στον αγροτικό αγώνα απέναντι στα εξοντωτικά μέτρα της κυβέρνησης προς τους αγρότες.
Όπως είδαμε προ λίγων μηνών, η κυβέρνηση προωθεί με νομοσχέδιο, την δημιουργία μικρών ομάδων παραγωγών(10 και 20 ατόμων-μελών)κάτι το οποίο ευνοεί τους βιομηχάνους αφού τα λιγοστά μέλη των συνεταιρισμών θα είναι άμεσα εξαρτημένα από αυτούς, αναφέροντας ως μια περίπτωση την ανακοίνωση χαμηλής τιμής του συμπύρηνου ροδάκινου και την δυσκολία των διαπραγματεύσεων όταν υπάρχουν πολλοί και μικροί σε αριθμό μελών συνεταιρισμοί. Γυρνώντας όμως το χρόνο πίσω(λίγα έτη) θα θυμηθούμε να συμβαίνει αυτό ακόμη και με μεγάλους σε αριθμό μελών συνεταιρισμούς να δίνουν εντολή στα μέλη τους που βρίσκονταν στους δρόμους και αγωνίζονταν να πετύχουν μια καλύτερη τιμή πώλησης των βιομηχανικών ροδάκινων – η τιμή που είχαν ανακοινώσει οι κονσερβοποιοί δεν άφηνε περιθώρια κέρδους- να αφήσουν τον αγώνα τους και να πάνε στα χωράφια τους να μαζέψουν και να παραδώσουν ροδάκινα με τιμές που δεν κάλυπταν ούτε το κόστος καλλιέργειας.
Εδώ θα σταθώ σε προ λίγο μηνών δημόσιο άρθρο-αίτημα μου προς την κυβέρνηση, το οποίο δημοσιεύτηκε σε τοπικό site καθώς και στο ασχολούμενο με αγροτικά θέματα agro24.gr και αναφέρω την ανάγκη ψήφισης νομοσχεδίου που να απαγορεύει μέλη ΔΣ(Διοικητικά Συμβούλια) αγροτικών συλλόγων να είναι συγχρόνως και μέλη ΔΣ αγροτικών συνεταιρισμών. Με την ως έχει σημερινή κατάσταση, σε χρονιές όπου θα θεωρείται χαμηλή η τιμή του συμπύρηνου ροδάκινου δεν θα δύναται να υπάρξει διαπραγμάτευση με τους κονσερβοποιούς που να επιφέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα για τους παραγωγούς, αλλά θα μιλάμε για ηττοπαθή διαπραγμάτευση. Οι αγροτικοί σύλλογοι έχουν μεγάλη δυναμική(πληθαίνουν συνεχώς) και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο κλάδος μας και όχι να μας γυρίσει μπούμερανγκ σε περιπτώσεις όπως την προαναφερθείσα.
Επίσης, διαβάζοντας σε sites κυρίως αγροτικών θεμάτων καθώς και κάποιες συνεντεύξεις προσώπων σχετικών και μάλιστα με ενεργό ρόλο στον αγροτικό τομέα, παρατηρώ ότι αναφέρονται σε εκτιμήσεις-προβλέψεις σχετικά με τον όγκο της φετινής παραγωγής βιομηχανικών, επιτραπέζιων ροδάκινων και νεκταρινιών. Κάποια κάνουν αναφορά σε 20% αυξημένη παραγωγή(αν οι καιρικές συνθήκες συνεχίσουν ομαλά) σε σχέση με πέρσι, ενώ άλλοι αναφέρονται με περισσότερη λεπτομέρεια σε αριθμούς έχοντας ως βάση περσινά στοιχεία του ΟΣΔΕ σχετικά με τον αριθμό των στρεμμάτων σε ροδάκινα και νεκταρίνια και μάλιστα ορίζουν το μέσο όρο κιλών ανά στρέμμα, υπολογίζοντας έτσι το συνολικό αριθμό των τόνων που αναμένεται να παράγουμε φέτος.
Ενημερωτικά αναφέρω ότι οι εκτιμήσεις του Europech (Ετήσιο Ευρωπαϊκό Συνέδριο) για την αναμενόμενη παραγωγή ροδάκινων και νεκταρινιών σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία θα δοθούν στη δημοσιότητα στις 18 Μαϊου αφού έκριναν ότι οι ανακοινώσεις προβλέψεων για την παραγωγή στη Γαλλία που έγιναν στις 26 Απριλίου, ήταν πολύ νωρίς για να δώσουν ακριβείς εκτιμήσεις.
Θα ήταν λοιπόν προτιμότερο κατ΄ εμέ, να περιμένουμε τις εκτιμήσεις του Europech και να μην προτρέχουμε, για να έχουμε μια καλύτερη πιστεύω εικόνα.
Προσωπικά θα ήθελα να πω σε όλους όσους βιάζονται να κάνουν προβλέψεις, ότι τα περσινά στοιχεία του ΟΣΔΕ που λαμβάνουν υπόψη τους για τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις ροδάκινων και νεκταρινιών , ενδέχεται να μην είναι ίδια και φέτος -να είναι αρκετά μειωμένα- έχοντας να προβάλλω ως επιχείρημά μου, τις ξεριζώσεις πολλών στρεμμάτων λόγω χαμηλού μέσου όρου τιμών της τελευταίας τριετίας μετά την επιβολή του Ρωσικού εμπάργκο.
Κλείνοντας θα ήθελα να ευχηθώ να κυλήσουν όλα καλά με τις καιρικές συνθήκες, γιατί σε περίπτωση χαλαζόπτωσης στα επιτραπέζια ροδάκινα και νεκταρίνια, τα προϊόντα δεν μπορούν να πωληθούν όπως θα πωλούνταν τα συμπύρηνα ροδάκινα και οδηγούνται στο χυμό με συνέπεια να έχουμε ακόμη μικρότερες ποσότητες για διάθεση.
