Γράφει ο Γιώργος Γουλτίδης
Θα μου επιτρέψεις αρχικά να κάνω κάποιες επισημάνσεις που θεωρώ αναγκαίες, για να αποφύγουμε στην πορεία παρερμηνείες και να μη χρειαστεί εκ νέου να δώσουμε εξηγήσεις.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο “πολιτισμός” ως σύνολο “έργων”, μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο όταν η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του κοινωνικού συνόλου μετέχουν σε αυτά (έργα ή ενέργειες), κατανοούν και εμβαθύνουν και συνεισφέρουν-αποκομίζουν πλούτο πνευματικό. Σε άλλη περίπτωση ο “πολιτισμός” που αναφέρεται, είναι ο γνωστός ψευδοκουλτουρέ πολιτισμός της “κοντής φούστας”, περισσότερο των επαγγελματιών εκείνων που λάθρα βιώνουν τεμπέληδες χρόνια, με παχυλές αμοιβές, τσαντάκια παραμάσχαλα και σουλάτσο κάθε βραδάκι για ατέρμονες και ανόητες συζητήσεις γύρω από την αξία του “παρεχόμενου έργου” και των λόγων που αυτό δεν γίνεται αντιληπτό από το πόμολο…Με αντιλαμβάνεσαι
Το δεύτερο σημαντικό είναι κατά την άποψη μου ότι ο “πολιτισμός” υφίσταται, όταν παράλληλα υπάρχουν, παροχή ουσιαστικής παιδείας, συνειδητοποίηση της αξίας της καθαριότητας, φροντίδα για το περιβάλλον και τουλάχιστον ανεκτές συνθήκες διαβίωσης αν όχι για όλους, έστω για τη συντριπτική πλειονότητα των μελών μιας κοινωνίας. Διαφορετικά μάλλον μιλάμε για “παντεσπάνι”…
Το δε τρίτο, ο πολιτισμός έχει αξία όταν είναι επιδοτούμενος ή όταν είναι αναζητούμενος ;
Συνεπώς, εξ ορισμού δεν συμπίπτουν οι απόψεις μας για το τι εννοούμε “πολιτισμός”, όταν αναφέρουμε την ίδια λέξη. Είναι λοιπόν απολύτως λογικό η διαφορά αυτή να μας οδηγεί σε διαφορετική αναλογική κατανομή των πεπερασμένων ποσών που έχει στη διάθεση του ένας Δήμος. Πολύ περισσότερο σήμερα, που είναι επιβεβλημένη η μεταφορά κονδυλίων που προοριζόταν για “πολιτιστικές εκδηλώσεις” και που ακυρώθηκαν λόγω του θέματος της δημόσιας υγείας.
Κάποιες φιλικές παρατηρήσεις, ανταποδίδοντας το φιλικό και πιστεύω μη ειρωνικό… των δικών σου παρατηρήσεων…
α. Επισήμανες τον κίνδυνο να παραλληλίσω τον Χώρο Τεχνών με το Κολοσσαίο… Αλήθεια είναι ότι δεν μου πέρασε από το νου, αλλά εξ όσων γνωρίζω εκεί είχαν λιοντάρια και τίγρεις, δεν είχαν γατιά και νυφίτσες…Νομίζω…
β. Σωστά επισημαίνεις πόσο βάθος έχει ότι η “σωτηρία” της ψυχής είναι μεγάλο πράγμα… Να προσθέσω και εγώ λοιπόν στον φιλικό μας διάλογο και άλλο πράγμα είναι η “σωτηρία” της τσέπης…
γ. Με ενδιαφέρον διάβασα και τις “υποδείξεις” σου για τα θέματα που θα έπρεπε να ασχολείται η αντιπολίτευση. Επειδή όμως σε βρίσκω εξαιρετικά προχωρημένο και με οίστρο περί τα αυτοδιοικητικά τελευταία, μήπως θα ήταν καλύτερο να καταθέσεις τις ρηξικέλευθες προτάσεις σου στο εκλογικό σώμα; Νομίζω ότι από το αποτέλεσμα θα καταλάβαινες πολλά… Αν θυμάμαι καλά μια φορά το δοκίμασες. Αλλά πέρασε χρόνος, έγιναν πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις…Που ξέρεις…
δ. Πολύ λυπάμαι που δεν μπορώ να σε ακολουθήσω στα δρώμενα του πολιτισμού, βλέπεις κάνω δύο και τρεις δουλειές για να σταθώ στην επιφάνεια… η οικονομία, αν έχεις ακουστά, δεν πάει καλά… Απορώ με σένα πως τα προλαβαίνεις.
Και κάτι τελευταίο. Θυμάμαι που όταν μια καλή συνδημότισσα είπε κάτι για την προσωπικότητα σου και που δεν ήταν και τόσο αιχμηρό, ζήτησες δικαστική συνδρομή για προσβολή της προσωπικότητας σου. Δεν ξέρω αν έχεις ακουστά, το ίδιο δικαίωμα έχουν όλοι οι πολίτες ιδίως όταν τα δημοσιεύματα χρησιμοποιούνται από κάποιους “δημοσιογραφίσκους” ως προβοκάτσια. Την επόμενη φορά που θα επιχειρήσεις να αναφερθείς στο πρόσωπο μου απαξιωτικά, θα βρεθούμε στον ίδιο γνώριμο για σένα χώρο, αλλά θα κάθεσαι στην “άλλη καρέκλα”
Για την ώρα αυτά φίλε Γιάννη.
