Γράφει ο Τάσος Τασιόπουλος
Όταν μία ημιαστική περιοχή λέει ότι θέλει να ξεφύγει από μια μίζερη κατάσταση, τότε πρέπει να γίνει μια αστυγραφία, δηλαδή μια αναφορά που περιλαμβάνει τους πάντες, αρχίζοντας βέβαια από τις αρχές του τόπου.
Οι ιθύνοντες μίας περιοχής του εικοστού πρώτου αιώνα είναι αυτοί που δείχνουν ότι έχουν συνείδηση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του παρόντος και είναι αυτοί που τυχαία γίνονται ή δεν γίνονται οι εκ των ων ουκ άνευ, για την ανάδειξη της ταυτότητας ενός τόπου.
Η συνήθεια που πρέπει να αποκτήσουμε σήμερα να ψάχνουμε στις τεχνολογικές καινοτομίες την αιτία της ανάπτυξης είναι εντελώς απαραίτητη, γιατί τα προβλήματα – και με όσα λέγεται ότι συμβαίνουν λόγω του κορονοϊού – και για τους δήμους, γίνονται όλο και πιο πολλά, όλο και πιο μεγάλα.
Η κρίση όπως φαίνεται καλά κρατεί και δεν ξεπερνιέται αφού από τον τομέα της υγείας μεταφέρεται καταστροφικά στην οικονομία και η αύξηση των ανισοτήτων δυστυχώς και με τις παρεμβάσεις του κράτους διογκώνονται.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα τίποτα δεν φαίνεται πιο απλό από την έλλειψη δημοτικής αρχής που να επιβλέπει την πόλη τόσο ως προς την οποιαδήποτε προστασία όσο κυρίως ως προς την διαχείριση π.χ. των απορριμμάτων, την διαχείριση των λυμάτων ή του υδρευτικού νερού και την υγιεινή.
Οι νοικοκυραίοι πληρώνουν το μάζεμα των σκουπιδιών, την διευθέτηση των λυμάτων, το καθαρό νερό, αλλά στην κατάληξη δεν απολαμβάνουν τις υπηρεσίες γιατί εμποδίζονται από ένα σύστημα πολλαπλών αρμοδιοτήτων οι οποίες ξεκινούν από τον αρμόδιο υπεύθυνο και καταλήγουν στον τελευταίο εργάτη με μόνιμο ενδεχόμενο να χάσει αυτός το φέουδό του, το οποίο συνήθως δεν στηρίζεται στις δικές του ικανότητες.
Εδώ και χρόνια όμως είναι νόμος του κράτους οι συμπράξεις του ΔΗΜΟΣΙΟΥ με τον ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα, οι λεγόμενες ΣΔΙΤ.
Αυτές είναι συμπράξεις μεταξύ ενός δημόσιου φορέα – όπως δηλαδή ένας δήμος – και ενός ιδιωτικού φορέα με σκοπό την χρηματοδότηση και την εκτέλεση έργων ή ακόμα και την παροχή υπηρεσιών.
Δηλαδή ο δήμος δεν πληρώνει τον εργολάβο να κατασκευάσει ένα έργο άλλα δίνει στον ιδιώτη το δικαίωμα και κυρίως την ευθύνη να φτιάξει το έργο και να εισπράξει τα έξοδα εκμεταλλευόμενος το ίδιο το έργο.
Νομικά οι ρόλοι είναι σαφώς καθορισμένοι και λεπτομερώς ορισμένοι.
Ο δημόσιος φορέας – ο δήμος π.χ. – που αδυνατεί να φτιάξει το δίκτυο αποχέτευσης – καθώς δεν έχει φράγκο – δίνει την ευκαιρία σε μία εταιρία να το κατασκευάσει και διατηρεί την ιδιοκτησία του έργου, διατηρεί τον ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο επί του έργου και δίνει το δικαίωμα στον κατασκευαστή να εισπράξει τα έξοδα του.
Καθώς στον ορίζοντα δεν φαίνεται σημείο οικονομικής ανάκαμψης και τα λύματα δεν πρέπει να κάνουν παρέλαση, τα σκουπίδια δεν πρέπει να χάσκουν και το υδρευτικό νερό πρέπει να είναι πόσιμο, οι δήμοι μάλλον πρέπει να σκεφτούν αυτό που κάποτε αποθεματίζονταν για σύγχρονα έργα υποδομής με την αποτελεσματικότητα της επένδυσης ιδιωτικών πόρων σε οικονομικές συγκυρίες ύφεσης με απόλυτη έλλειψη κεφαλαίων.
Συνεπώς οι δήμοι πρέπει μάλλον να στραφούν στα ΣΔΙΤ.
Υ.Γ.1: Παντού το test του κορονοϊού συνταγογραφείται. Στη χώρα μας μπήκε πλαφόν λίγες μέρες πριν τους εμβολιασμούς και οι μικροβιολόγοι έσκασαν στα γέλια.
Υ.Γ.2: Στην T/V δέκα μήνες τώρα οι ίδιες φάτσες στημένες ρωτούν και τα ίδια ακριβώς πρόσωπα – ειδικοί ή πολιτικοί – δίνουν ακριβώς τις ίδιες απαντήσεις.
Πρόοδος στην ανταλλαγή απόψεων ίσως – ίσως και στην δημοκρατία.
Υ.Γ.3: Εγκαλείται, λέει, από την αρμόδια επίτροπο της Ε.Ε. η χώρα μας για το μπούκωμα και το ανάλογο στήσιμο των καναλιών με αφορμή τον κορονοϊό.
Υ.Γ.4: Την αγια-χαρά τους βρήκαν δημαρχαίοι και λοιποί γιατί τους βολεύουν τα καθέκαστα. Οικονομικά, δημοσιονομικά, κριτικά ή ακόμα – ακόμα, και διαδικαστικά – ποιος κάνει συνεδρίαση- για να ακούει έστω τα σχολιανά του !
Υ.Γ.5: Τελευταία πολύς λόγος γίνεται κεντρικά για σπίτια-βίλες, σπίτια-φρούρια, κλπ. Προσοχή μην αρχίσει να γίνεται και περιφερειακά η κουβέντα.
Υ.Γ.6: Ευτυχώς φέτος φρόντισαν οι δήμαρχοι να στολίσουν Χριστουγεννιάτικα εξαιρετικά τις πόλεις τους. Το πιο πετυχημένο όμως στόλισμα το έκαναν μερικοί με φυσικά στολίδια – τσουκνίδες, βατσινιές, σκουπίδια, λύματα στους δρόμους και αδέσποτα.
