Γράφει ο Τάσος Βασιάδης
Τα τελευταία χρόνια και κατά την διάρκεια ταξιδιών στις Ηνωμενες Πολιτείες, δόθηκε η χαρά των συναντήσεων και της πνευματικής και φιλικής σύνδεσης με μια ξεχωριστή Ιερατική Μορφή της Ελληνικής Ομογένειας.
Πρόκειται για τον Επίσκοπο Ναζιανζού Αθηναγόρα ο οποίος από τις θέσεις του Αρχιγραμματέα της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, του Πνευματικού Συμβούλου της Εθνικής Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, του Διευθυντή Θρησκευτικής Εκπαίδευσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Αρχιερατικού Επιτρόπου του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αστόριας, ανέπτυξε το προηγούμενο διάστημα μια θαυμαστή δράση στα πλαίσια της Ομογένειας, εμπνέοντας τον προσανατολισμό των Ελλήνων της Διασποράς στην Ελληνορθόδοξη Πίστη και Παράδοση και στα Εθνικά Ιδεώδη.
Ο Επίσκοπος Αθηναγόρας, κατά κόσμον Χρήστος Ζηλιασκόπουλος, με καταγωγή από τον Θούριο Έβρου και την Βλάστη Κοζάνης, γεννήθηκε στο Ρόιτλιγκεν της Γερμανίας και είχε μια αξιοθαύμαστη ακαδημαϊκή διαδρομή σπουδάζοντας την Γερμανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια στην Θεολογική Σχολή, με μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Γκαίτε της Φραγκφούρτης και Αριστοτέλειου της Θεσσαλονίκης, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ με θέμα διδακτορικής διατριβής: «Η στάση της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Γερμανίας στις εγκυκλίους του Πάπα μετά το 1965. Οι σχέσεις με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία μετά τη Β’ Βατικάνεια Σύνοδο».
Στα πλαίσια των μεταπτυχιακών του δραστηριοτήτων εργάστηκε ως μεταφραστής, ως εκπαιδευτικός και ως λέκτορας στο Ανώτατο Τεχνικό Ίδρυμα Darmstadt.
Κατά την διάρκεια των σπουδών και της ακαδημαϊκής του ενασχόλησης στη Θεσσαλονίκη, εκδήλωσε τον πνευματικό του προσανατολισμό προς την ιερωσύνη και συνδέθηκε πνευματικά με τον σημερινό Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονα.
Αυτή η πνευματική σύνδεση παραμένει ζώσα παρά την πάροδο των ετών και διευρύνεται με ολόκληρη την κοινωνία της Ιεράς Μητροπόλεως Βέροιας, Νάουσας και Καμπανίας.
Το 1992 ο Αθηναγόρας εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους, το 1997 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1998 πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό του Προφήτου Ηλιού Φραγκφούρτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο.
Από το 1997 έως το 2017 υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας όπου διακόνησε στις ενορίες Αγίου Νεκταρίου Neuss, Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μονάχου και Προφήτου Ηλιού Φρανκφούρτης όπου εργάστηκε για την ανέγερση νέου ναού, ενώ ίδρυσε ορθόδοξο παρεκκλήσιο στο διεθνές αεροδρόμιο.
Το 2000 χειροθετήθηκε ως Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου στην Φρανκφούρτη, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Διετέλεσε μέλος των Αντιπροσωπειών του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο θεολογικό διάλογο των Ορθοδόξων με τις προτεσταντικές Εκκλησίες της Leuenberger Konkordie (GEKE), στη 2η Συνδιάσκεψη Ευρωπαϊκών Εκκλησιών στο Σιμπίου της Ρουμανίας, Αρχιερατικός επίτροπος Έσσης και Ρηνανίας Παλατινάτου, πανεπιστημιακός ιερέας στη Φρανκφούρτη, μέλος των Συμβουλίων Χριστιανικών Εκκλησιών Έσσης και Βαυαρίας, αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Χριστιανικών Εκκλησιών Φρανκφούρτης, πρόεδρος του Συμβουλίου των Θρησκειών Φρανκφούρτης, μέλος της Διαχριστιανικής Ομοσπονδιακής Επιτροπής Μεταναστών Γερμανίας και πρόεδρος της Διάσκεψης Ορθοδόξων Κληρικών Φρανκφούρτης.
Στις 19 Μαΐου 2021, ο Αθηναγόρας εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Ναζιανζού, βοηθός του Οικουμενικού Πατριάρχη διατεθειμένος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής.
Χειροτονήθηκε στον Επισκοπικό Βαθμό στις 5 Ιουνίου του ιδίου έτους, στον Ιερό Ναό Τιμίου Σταυρού της Θεολογικής Σχολής Βοστώνης, από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο.
Μετά από την μακρά, συνεχή και παραγωγική του δραστηριότητα ο Αθηναγόρας την 1η Οκτωβρίου 2026, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης, μιας από τις πλέον σημαντικές Μητροπόλεις της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής, διαδεχόμενος τον Μητροπολίτη Απόστολο, μετά την προαγωγή του σε Αρχιεπίσκοπο Καναδά.
Προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης Αθηναγόρα, εκφράζονται οι θερμότερες ευχές για μακροημέρευση και επιτυχή συνέχιση της ποιμαντικής του αποστολής και προσφοράς, καθώς η καθιερωμένη αναφώνηση «Άξιος!», στο πρόσωπο του αποκτά ξεχωριστό περιεχόμενο.
