Διάλεξη με θέμα «Η κεραμική των αρχαϊκών χρόνων από τις νεκροπόλεις των Αιγών (Βεργίνα) και της Λεβαίης (Σφηκιά)» έδωσε η υπ. διδάκτωρ Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Εύας Κοντογουλίδου.
Η διάλεξη, που αποτέλεσε διοργάνωση των Φίλων του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών και του Δικτύου του και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης στο «Υπόγειο της Μνήμης» του Βυζαντινού Μουσείου Βέροιας.
Η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας, Δρ. Αρχαιολόγος Αγγελική Κοτταρίδη προλόγισε την εκδήλωση. «Πρόκειται για μια σημαντική παρουσίαση, καθώς για πρώτη φορά παρουσιάζεται ένα κομμάτι αδημοσίευτο από το εκπληκτικό υλικό των ανασκαφών των Αιγών. Πρόκειται για μια δουλειά που ετοιμάζει η Εύα για το διδακτορικό της και αφορά την κεραμική, ενώ τόνισε πόσο σημαντική είναι η κεραμική (πήλινα αγγεία) για τους αρχαιολόγους. Ο πηλός είναι ένα φθηνό υλικό και υπάρχει σε αφθονία. Αποκτάται εύκολα και δεν φθείρεται από τον χρόνο. Από την αρχή που κατασκευάζουν σκεύη οι άνθρωποι, κατασκευάζουν χειροποίητα ή τροχήλατα πήλινα σκεύη. Κομμάτια αγγείων βρίσκουμε παντού. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την εξέλιξη της μορφής, της φόρμας. Η κεραμική είναι το βασικό εργαλείο χρονολόγησης. Ο επόμενος βοηθός είναι τα νομίσματα όμως δεν υπάρχουν πάντα και παντού. Η Εύα χρησιμοποίησε υλικό από τις Αιγές και την αρχαία Λεβαίη και αφορά τάφους. Είναι κυρίως ολόκληρα αγγεία από ταφικά σύνολα, που δίνουν στοιχεία χρονολόγησης και βοηθάει να καταλάβουμε τι έγινε σε αυτήν την πόλη σε εποχές που δεν την γνωρίζουμε καθόλου. Μας βοηθάει να κατατάξουμε το ντόπιο υλικό που δεν το ξέρουμε που είναι συνήθως είναι χωρίς διακόσμηση, χωρίς παραστάσεις. Η Εύα ταξινόμησε αυτό το υλικό έχοντας ως άξονα και οδηγό την εισαγμένη κεραμική που έρχεται από την Αθήνα και την Κόρινθο και τώρα αναλαμβάνει να βάλει σε σειρά τι γίνεται εδώ, στο πιο σημαντικό Μακεδονικό Κέντρο. Μέσα στους τάφους έχουμε αγγεία συμποσίου και αλείμματος – μυροδοχεία», είπε μεταξύ άλλων. Μιλώντας για την Εύα Κοντογουλίδου είπε ότι τη γνωρίζει από το 1996, είναι εξαιρετική αρχαιολόγος και τη θεωρεί πνευματικό της παιδί.
Έπειτα τον λόγο πήρε η αρχαιολόγος Εύα Κοντογουλίδου, η οποία ξεκίνησε από μία αναδρομή στο ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο της εποχής, ενώ στη συνέχεια σκιαγράφησε κάποια από τα στοιχεία της διατριβής της, η οποία μελετά την επείσακτη και την εγχώρια κεραμική των αρχαϊκών χρόνων – συγκεκριμένα από τις αρχές του 6 ου έως τα μέσα του 5 ου αι. π.Χ. – από τα αρχαία νεκροταφεία των Αιγών (Βεργίνα) και της Λεβαίης (Σφηκιά), τα οποία ερευνήθηκαν από το 1994 έως το 2007 στα πλαίσια σωστικών ανασκαφών της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας. Η μελέτη των 349 πήλινων – αδημοσίευτων – αγγείων των συνολικά 180 ταφών που σώζονται ακέραια και σε θραύσματα θα εμπλουτίσει σημαντικά τις γνώσεις μας ως προς την καταγραφή των ταφικών εθίμων, την κατανόηση της κοινωνικής δομής και την οργάνωση των μακεδονικών νεκροπόλεων κατά την αρχαϊκή περίοδο, καθώς οι συγκεκριμένες νεκροπόλεις των Αιγών και της Λεβαίης συνεξετάζονται με τις σημαντικές γειτονικές των Ασωμάτων, της Βέροιας και της Μίεζας, προκειμένου να εντοπιστούν ομοιότητες και διαφορές. Στους στόχους της διατριβής εντάσσεται επίσης και ο εντοπισμός των ποικίλων επιδράσεων από άλλα μεγάλα κέντρα προκειμένου να διαπιστωθούν οι τυχόν πολιτισμικές, εμπορικές και κοινωνικές επαφές που υπήρξαν με αυτά (Αθήνα, Κόρινθος, Εύβοια, Ανατολική Ελλάδα, Χαλκιδική και μυχός Θερμαϊκού κόλπου). Κύριος στόχος της διατριβής είναι να εμβαθύνει ιδιαίτερα στη μελέτη της λεγόμενης «τοπικής» κεραμικής και το πεδίο παραγωγής της (πηλός, τεχνικές κατασκευής και διακόσμησης, χαρακτηριστικά των σχημάτων και της εικονογραφίας, χρονολόγηση, σχέσεις με αττικά, κορινθιακά και άλλα εργαστήρια) προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή μη εργαστηρίου ή εργαστηρίων στην περιοχή.
Βιογραφικό της ομιλήτριας
Η Εύα Κοντογουλίδου, αρχαιολόγος ΕΦ.Α. Ημαθίας, σπούδασε αρχαιολογία στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. Το 2018 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στην Πολιτιστική Πολιτική και Ανάπτυξη με θέμα της κύριας εργασίας: «Η Δημιουργία των Μουσειακών Εκθέσεων: Συντελεστές, Ρόλοι και Πρακτική. Η Περίπτωση του Μουσείου Βασιλικών Τάφων Αιγών». Από το 2020 είναι υποψήφια διδάκτωρ στο τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης με θέμα «Η κεραμική των αρχαϊκών χρόνων από τις νεκροπόλεις των Αιγών (Βεργίνα) και της Λεβαίης (Σφηκιά)». Εργάστηκε με συμβάσεις του Υπουργείο Πολιτισμού στους αρχαιολογικούς χώρους των Αιγών και των Πιερίων από το 1996 ως το 2006, συμμετέχοντας σε πολλές σωστικές ανασκαφές των Αιγών και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και στην καταγραφή/ταξινόμηση των ευρημάτων τους. Από το 2007, ως αορίστου χρόνου πλέον αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας, ορίστηκε υπεύθυνη του έργου της συντήρησης και αναστήλωσης του Ανακτόρου των Αιγών, στο οποίο είναι επιβλέπουσα από το 2015 και εξής. Το 2009 συμμετείχε στην Ελληνική Αρχαιολογική Αποστολή στη νήσο Φαϊλάκα του Κουβέιτ. Από το 2017 ανέλαβε επιμελήτρια του Μουσείου Βασιλικών Τάφων των Αιγών και από το 2020 υπεύθυνη των αρχαιολογικών χώρων των Αιγών και των Πιερίων. Συμμετείχε με ανακοινώσεις που αφορούν στις Αιγές και την ευρύτερη περιοχή σε ημερίδες και συνέδρια, ενώ έχουν δημοσιευθεί και σχετικά άρθρα της.
