Ο Αγροτικός Σύλλογος Ροδοχωρίου Ναούσης διαμαρτύρεται εντόνως για την εξαίρεση του νομού Ημαθίας και συνεπώς και του Ροδοχωρίου από τις πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την De ]VIinimis οικονομική ενίσχυση μηλοκαλλιεργειών του νομού Λάρισας.
“Τα ίδια προβλήματα υψηλού κόστους παραγωγής και χαμηλών τιμών πωλήσεων ταλανίζουν όλους τους μηλοπαραγωγούς εξίσου και δεν χωρούν διακρίσεις” αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος και προσθέτει:
“Οι παραγωγοί Ροδοχωρίου Ημαθίας αισθάνονται όχι απλώς αδικημένοι λόγω της παραπάνω μεροληπτικής εξαιρέσεως, αλλά και ζημιωμένοι ηθικά, οικονομικά και εμπορικά, καθώς η απαξιωτική εξαίρεση θέτει στο περιθώριο τα περίφημα αγροτικά προϊόντα Ροδοχωρίου (ή Μέγα Ρέματος για τους παλαιότερους), όνομα για το οποίο μόχθησαν για πάνω από 70 χρόνια τέσσερεις γενεές παραγωγών, με καινοτόμες καλλιέργειες, πρωτοποριακές μεθόδους και μεγάλες επενδύσεις. Δεν είμαστε λοιπόν απλώς αδικημένοι από την εξαίρεση αλλά και επιπλέον ζημιωμένοι, καθώς τίθενται – και μάλιστα από επίσημο θεσμικό φορέα – τα προϊόντα μας στην ανυποληψία και την αφάνεια.
Ζητούμε από τον Υπουργό όχι απλώς να εντάξει την περιοχή μας στην εν λόγω De Minimis ενίσχυση, αλλά να το κάνει και με ρητή διορθωτική ανακοίνωση ώστε να μπορέσουμε να ερμηνεύουμε την εν λόγω εξαίρεση του νομού Ημαθίας ως μια κακιά στιγμή λόγω ελλιπούς ενημερώσεως. Διαφορετικά θα αναγκαστούμε να θεωρήσουμε την εξαίρεση σκοπούμενη και με μακροπρόθεσμες εμπορικές επιπτώσεις στην φήμη των προϊόντων μας, θεώρηση που δεν θέλουμε και ελπίζουμε με την έγκαιρη διόρθωση του Υπουργού να μην κάνουμε.
Το Ροδοχώρι Ναούσης, ορεινός τόπος με μικροκλίμα ιδιαίτερο, που παράγει μήλα και κεράσια ΠΟΠ εδώ και δεκαετίες με μοναδική γεύση και πλούσιο άρωμα, ζει τα τελευταία χρόνια δραματικές καταστάσεις λόγω των συνθηκών και χρειάζεται ενίσχυση όχι μόνον για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι κατά 100% καλλιεργητές κάτοικοι, όχι μόνον για να μπορέσουν να καλλιεργήσουν και την επόμενη περίοδο, αλλά το Ροδοχώρι δίνει έναν αγώνα ζωής και θανάτου για την ίδια την προσφυγική υπόσταση του. Αν δεν καταφέρουν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς οι καλλιεργητές, θα πάψει να υπάρχει και το χωριό, και ένας αγώνας ενός αιώνος θα μηδενιστεί δια παντός. Δεν ζητούμε επομένως χάρη αλλά δικαίωση, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στον Έλληνα και ξένο καταναλωτή τα μοναδικά προϊόντα μας”.
