Ο Πληροφοριοδότης επισκέφθηκε το Κέντρο ΩΡΛ και Νευροωτολογίας του Δρ. Παύλου Παυλίδη στη Βέροια, όπου συνομίλησε με τον ειδικό χειρουργό ωτορινολαρυγγολόγο, ο οποίος έχει εξειδικευτεί στη Γερμανία, για ζητήματα που αφορούν την υγεία, την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη σύγχρονη αντιμετώπιση των παθήσεων της ειδικότητάς του.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Δρ. Παυλίδης εξηγεί τι πρέπει να γνωρίζουμε για τον ίλιγγο και τις διαταραχές ισορροπίας, το ροχαλητό και την υπνική άπνοια, τις εμβοές και την απώλεια ακοής, ενώ αναφέρεται στις διαταραχές όσφρησης και γεύσης, στα κοχλιακά εμφυτεύματα και στις παθήσεις της κεφαλής και του τραχήλου.
Παράλληλα, μιλά για τις σύγχρονες χειρουργικές δυνατότητες στην ωτορινολαρυγγολογία, μεταξύ των οποίων επεμβάσεις για παθήσεις του αυτιού και λειτουργικά προβλήματα της μύτης, δίνοντας έμφαση στη σημασία της σωστής διάγνωσης και της εξατομικευμένης θεραπευτικής προσέγγισης.
Ποια συμπτώματα δεν πρέπει να αγνοούμε; Πότε χρειάζεται εξειδικευμένος έλεγχος και ποιες δυνατότητες προσφέρει σήμερα η ΩΡΛ;
Ο Δρ. Παύλος Παυλίδης απαντά σε σημαντικά ερωτήματα και υπογραμμίζει ότι η πρόληψη και η έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής συμβουλής αποτελούν καθοριστικά βήματα για την προστασία της υγείας.
Ίλιγγος και διαταραχές ισορροπίας
Δημοσιογράφος: Πότε χρειάζεται έλεγχος για ίλιγγο;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Θα πρέπει να είμαστε σαφείς και να κάνουμε μια διαφορική διάγνωση, μια διασαφήνιση όσον αφορά τα συμπτώματα και τις έννοιες. Άλλο αστάθεια, άλλο ίλιγγος.
Η αστάθεια είναι ένα σύμπτωμα όπου ο ασθενής περιγράφει μια κατάσταση σαν να βρίσκεται σε πλοίο. Ο ίλιγγος είναι όταν ο ασθενής αισθάνεται ότι τα πράγματα γυρίζουν γύρω του, κατά κύριο λόγο, και σε πολύ πιο σπάνιες περιπτώσεις όταν ο ίδιος αισθάνεται ότι γυρίζει γύρω από τα πράγματα.
Ο ασθενής, σε αυτή την περίπτωση, χρειάζεται μια σειρά διαγνωστικών μεθόδων ώστε να διακριβώσουμε αν αυτό που παρουσιάζει οφείλεται στην περιφέρεια, στο όργανο της ισορροπίας του ωτός, στον λαβύρινθο συγκεκριμένα, ή προέρχεται από βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως για παράδειγμα ένα εγκεφαλικό.
Στην πρώτη περίπτωση, όπου αναφερόμαστε στο περιφερικό σύστημα της ισορροπίας, τα πράγματα είναι σχετικά πιο εύκολα, αφού μπορούμε να περιγράψουμε κάποιες παθήσεις, είτε αυτές είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως είτε η αιθουσαία νευρωνίτιδα.
Στην πρώτη, για παράδειγμα, περίπτωση, στον καλοήθη ίλιγγο θέσεως, ο ασθενής αναφέρει συμπτώματα ιλίγγου όταν στρέφει ή γυρνάει την κεφαλή του προς τη μία ή προς την άλλη πλευρά ή όταν προσπαθεί να σηκωθεί.
Στην άλλη περίπτωση παρατηρούμε τον λεγόμενο αυτόματο νυσταγμό. Εκεί έχουμε μια αυτόματη κίνηση των οφθαλμών προς τη μία ή προς την άλλη κατεύθυνση. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής χρειάζεται κάποια θεραπεία, ενώ στον καλοήθη ίλιγγο θέσεως η θεραπεία που συστήνουμε είναι κατά κύριο λόγο ασκήσεις, μετά από επαναφορά των ωτολίθων στη θέση τους.
Ροχαλητό και υπνική άπνοια
Δημοσιογράφος: Πόσο συχνή είναι η ρογχοπάθεια και η υπνική άπνοια και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Η ρογχοπάθεια, ή αλλιώς αυτό που λέμε στην καθημερινή γλώσσα ροχαλητό, είναι μια πάρα πολύ συχνή πάθηση, δεδομένου ότι αφορά κυρίως ασθενείς από μια ηλικία που ξεκινά περίπου στα 30-35 χρόνια και ανεβαίνει ηλικιακά.
Μιλάμε για μια «σύγχρονη» πάθηση, εντός εισαγωγικών, με την έννοια ότι ο ασθενής ο οποίος προσέρχεται σε εμάς συνήθως έχει κάποια παραπάνω κιλά, κατά κύριο λόγο, ή παρουσιάζει κάποια άλλα προβλήματα, όπως για παράδειγμα σκολίωση ρινικού διαφράγματος.
Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε κατά κύριο λόγο για μια πάθηση, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο «πάθηση», που αφορά τον φάρυγγα, δηλαδή τα τοιχώματα του φάρυγγα. Εκεί, κατά την είσοδο του αέρα στην εισπνοή και κατά την έξοδο στην εκπνοή, έχουμε σύμπτωση των τοιχωμάτων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται η χαρακτηριστική ρογχοπάθεια, το χαρακτηριστικό ροχαλητό.
Σε πάρα πολύ μεγάλο αριθμό ασθενών αυτές οι ρογχοπάθειες συνοδεύονται από άπνοιες, όπου ο σύντροφος ή η σύντροφος, κατά τη διάρκεια του ύπνου του ασθενούς ή της ασθενούς αντίστοιχα, παρατηρεί ότι ο ασθενής «σταματά», εντός εισαγωγικών, σε κάποια φάση να αναπνέει, κάνει δηλαδή επεισόδιο άπνοιας.
Με αποτέλεσμα να πανικοβάλλεται αυτός που είναι δίπλα στον άρρωστο και να έχει την αίσθηση ότι πνίγεται. Αυτό είναι κάτι πολύ συχνό που συμβαίνει, ιδιαίτερα στα υπέρβαρα άτομα και στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Όσον αφορά τις συνοδές παθήσεις, ενώ το ροχαλητό, η ρογχοπάθεια από μόνη της μπορεί να φαίνεται «αθώα», εντούτοις μιλάμε για συνυπάρχουσες παθήσεις οι οποίες επιδεινώνονται, όπως προβλήματα του καρδιαγγειακού ή του αναπνευστικού συστήματος.
Χρειάζεται μια σειρά τόσο διαγνωστικών εξετάσεων, όπως για παράδειγμα η κλινική εξέταση, που θα αποκαλύψει σε μεγάλο βαθμό αν υπάρχει σκολίωση του διαφράγματος ή υπερπλασία της βάσης της γλώσσας ή οποιαδήποτε άλλη πάθηση, και από εκεί και πέρα προχωράμε και εργαστηριακά.
Αυτό περιλαμβάνει μια πολυγραφία ή μια πολυυπνογραφία, όπου έχουμε τη δυνατότητα να καταγράψουμε τον αριθμό των επεισοδίων άπνοιας ή υπόπνοιας, καθώς και τα arousals, δηλαδή πόσες φορές ο ασθενής αναγκάζεται να εγερθεί, ασυνείδητα βέβαια, να κάνει δηλαδή σαν να σηκώνεται, προκειμένου να πάρει αέρα, να εισπνεύσει.
Με βάση τις μετρήσεις που κάνουμε υπάρχουν διάφορες τεχνικές αντιμετώπισης και διάφορες προτάσεις θεραπείας. Το gold standard σε αυτή την περίπτωση αφορά τη χρήση κάποιου μηχανήματος, είτε αυτό λέγεται CPAP είτε BiPAP ή APAP.
Από εκεί και πέρα, βλέποντας και κάνοντας, εάν έχουμε συμμόρφωση του ασθενούς με τις παραπάνω θεραπευτικές προσεγγίσεις, προτείνουμε ως ultima ratio, δηλαδή ως τελική λύση, τη χειρουργική επέμβαση. Βέβαια και αυτή από μόνη της δεν μπορεί να αποκλείσει τη μελλοντική πιθανή χρήση κάποιου μηχανήματος.
Η χειρουργική επέμβαση σε αυτή την περίπτωση αφορά την ουλοϋπερωιοφαρυγγοπλαστική, που σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με μια φαρυγγοπλαστική στην περιοχή του στόματος, των αμυγδαλών και της σταφυλής.
Τι είναι η νευροωτολογία
Δημοσιογράφος: Τι είναι η νευροωτολογία και ποια τα συμπτώματά της; Είναι ανησυχητικά;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Η νευροωτολογία από μόνη της δεν είναι πάθηση. Η νευροωτολογία είναι ο κλάδος της ΩΡΛ που ασχολείται κατά κύριο λόγο με τη διάγνωση παθήσεων, όπως αυτή που αναφέρατε πιο πριν, δηλαδή ο ίλιγγος.
Σε αυτήν περιλαμβάνονται επίσης οι ωτολογικές διαταραχές της ακοής, όπως για παράδειγμα η πτώση της ακοής, οι εμβοές, τα «βουητά» που λέει ο κόσμος, οι οποίες από μόνες τους είτε είναι ανεξάρτητες παθήσεις – για παράδειγμα έρχεται ένας άνθρωπος με ένα φυσιολογικό ακοόγραμμα αλλά παρατηρούνται εμβοές, βουητά – είτε είναι το πρώτο σημάδι της πτώσης της ακοής.
Στις νευροωτολογικές παθήσεις περιλαμβάνονται επίσης παθήσεις όπως το ακουστικό νευρίνωμα ή οποιεσδήποτε άλλες παθήσεις σε επίπεδο κεντρικού νευρικού συστήματος.
Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με τη διερεύνηση της μεταφοράς του ακουστικού σήματος αφενός από την περιφέρεια προς το κέντρο και την επεξεργασία αυτού και, προς τα πίσω, την αντίληψη του ήχου. Αφετέρου, σε όλο αυτό το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται και οποιαδήποτε διαταραχή της ισορροπίας.
Βέβαια, θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι ειδικά στα παιδιά η ακοή παίζει έναν από τους κύριους ρόλους για την ανάπτυξη, δεδομένου ότι το παιδάκι, το βρέφος, προκειμένου να αναπτύξει την ομιλία του, είναι απαραίτητο να έχει σωστή ακουστική λειτουργία, ώστε να υπάρχει το feedback, η τροφοδότηση δηλαδή του μικρού παιδιού, προκειμένου να αποκτήσει και να προσλάβει τα ερεθίσματα που θα του επιτρέψουν να αναπτύξει το ίδιο την ικανότητα επικοινωνίας.
Διαταραχές γεύσης και όσφρησης
Δημοσιογράφος: Τι είναι οι διαταραχές γεύσης και όσφρησης και πώς αντιμετωπίζονται;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Οι διαταραχές γεύσης και όσφρησης είναι ένας σχετικά παρεξηγημένος κλάδος της ΩΡΛ, της Ωτορινολαρυγγολογίας, δεδομένου ότι ο κόσμος ασχολείται κατά κύριο λόγο είτε με το διάφραγμα και την αναπνοή είτε με τα αυτιά ή ακόμη με άλλες παθήσεις στην περιοχή του λάρυγγα.
Θα πρέπει να πούμε ότι οι διαταραχές της όσφρησης και της γεύσης είναι εξίσου σημαντικές, δεδομένου ότι επηρεάζουν την ποιότητα ζωής.
Φανταστείτε κάποιον ο οποίος βρίσκεται σε ένα σπίτι και, επειδή ακριβώς δεν μπορεί να μυρίσει, δεν μπορεί να αντιληφθεί, για παράδειγμα, μια πυρκαγιά που λαμβάνει χώρα στο ίδιο το σπίτι.
Η γεύση βέβαια έχει άμεση σχέση με την όσφρηση, δεδομένου ότι η γεύση ως αυτοδύναμη αίσθηση επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη συνύπαρξη και την καλή λειτουργία της όσφρησης. Δεν είναι τυχαίο ότι άρρωστοι με οσφρητικές διαταραχές αναφέρουν ταυτόχρονες γευστικές διαταραχές: «Γιατρέ, δεν μυρίζω καλά και ως εκ τούτου δεν έχω και καλή γεύση».
Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι σε πολλούς ασθενείς που έχουν κάποια προχωρημένη ηλικία, διαταραχές της όσφρησης και κατά συνέπεια και της γεύσης είναι χαρακτηριστικό πρώτο σύμπτωμα, όπως για παράδειγμα στη νόσο Πάρκινσον, που αφορά εκφυλιστικές βλάβες σε επίπεδο κεντρικού νευρικού συστήματος.
Η διάγνωση αλλά και η θεραπεία αυτών των παθήσεων, τόσο της όσφρησης όσο και της γεύσης, απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό, όπως για παράδειγμα, στην περίπτωση της όσφρησης, τις οσφρητικές πένες, ενώ στην περίπτωση της γεύσης απαιτείται είτε ηλεκτρογευσιομετρία – μηχάνημα με το οποίο είναι εξοπλισμένο το ιατρείο μας – είτε χημική γευσιομετρία ή και συνδυασμός όλων των παραπάνω.
Είναι χαρακτηριστικό δε ότι η αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων περιλαμβάνει επίσης μελέτη του κεντρικού νευρικού συστήματος, μαγνητική εγκεφάλου στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς και μια σειρά άλλων μεθόδων, είτε διαγνωστικών είτε θεραπευτικών, ώστε να αντιμετωπιστεί είτε χειρουργικά, εάν πρόκειται για διαταραχές όσφρησης που σχετίζονται με την ύπαρξη ρινικών πολυπόδων, είτε συντηρητικά.
Κοχλιακά εμφυτεύματα
Δημοσιογράφος: Τι είναι τα κοχλιακά εμφυτεύματα και πότε συνιστώνται;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Τα κοχλιακά εμφυτεύματα είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο στο πεδίο της ΩΡΛ. Από μόνα τους αποτελούν, θα έλεγα, μια επιστήμη μέσα στην επιστήμη, έναν κλάδο μέσα στην ειδικότητα.
Αφορούν είτε παιδιά, νεογνά για παράδειγμα, στα οποία είναι σημαντική βέβαια η έγκαιρη διάγνωση της σωστής ή όχι λειτουργίας της ακοής, προκειμένου αυτά να αναπτύξουν λόγο, όπως είπαμε στην προηγούμενη ερώτηση.
Τα κοχλιακά εμφυτεύματα συνιστώνται είτε σε ασθενείς που έχουν κάποιο σύνδρομο είτε σε παιδιά και ενήλικες που έχουν περάσει κάποια μηνιγγίτιδα, δεδομένου ότι η μηνιγγίτιδα προκαλεί επασβέστωση και αλλοιωμένη λειτουργία του κοχλία, που είναι το κατεξοχήν όργανο της ακοής.
Ή ακόμη, σε πολύ πιο προχωρημένα επίπεδα, χρησιμοποιούνται σε ασθενείς με πολύ μεγάλη πτώση ακοής, όταν για παράδειγμα αυτό αφορά κατάγματα του κροταφικού οστού ή άλλες παθήσεις.
Εμβοές – «βουητά»
Δημοσιογράφος: Πώς αντιμετωπίζονται οι εμβοές;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Οι εμβοές ή «βουητά». Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια σαφή τοποθέτηση όσον αφορά το φαινόμενο.
Οι εμβοές από μόνες τους, όπως είπα και πιο πριν, είτε είναι ανεξάρτητη οντότητα – για παράδειγμα ακούει κάποιος σχετικά καλά αλλά έχει εμβοές – είτε είναι εξαρτώμενες και έχουν άμεση σχέση με πτώση ακοής.
Εμβοές μπορούν να εμφανιστούν ακόμη και μετά από την περίπτωση ενός ακουστικού τραύματος. Κάποιος, για παράδειγμα, είτε πάει στο κυνήγι και πυροβολήσει είτε πάει σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, μια συναυλία, ένα γλέντι ή ακόμη και έναν γάμο και καθίσει κάτω από ένα ηχείο, μπορεί να υποστεί ένα ακουστικό τραύμα.
Ένα από τα κύρια συμπτώματα που αναφέρει ο άρρωστος είναι τα βουητά και, κατόπιν τούτου, η απώλεια ακοής.
Οι εμβοές αποτελούν εξίσου σημαντικό κεφάλαιο στο πεδίο της ΩΡΛ, γιατί χρειάζεται μια σαφής διαγνωστική προσέγγιση. Μπορεί να απαιτηθεί μαγνητική τομογραφία, ώστε να αποκλειστούν κάποιες παθήσεις, όπως για παράδειγμα παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου, είτε αυτές είναι όγκοι είτε άλλες απομυελινωτικές νόσοι, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας.
Οι εμβοές απαιτούν προσεκτική διαχείριση μετά από την κατάλληλη διαγνωστική προσέγγιση.
Δηλαδή, έχοντας αποκλείσει οποιαδήποτε βλάβη σε επίπεδο κεντρικού νευρικού συστήματος, μπορώ να προχωρήσω είτε σε σύσταση για προμήθεια κάποιου ακουστικού βαρηκοΐας, αν τελικά το όλο πρόβλημα αφορά την πτώση ακοής σε μεγαλύτερη ηλικία, είτε, εφόσον διαπιστωθεί για παράδειγμα ένα ακουστικό νευρίνωμα, να προχωρήσουμε σε κάποια χειρουργική αντιμετώπισή του.
Καρκίνοι κεφαλής και τραχήλου
Δημοσιογράφος: Πώς εκδηλώνονται οι καρκίνοι κεφαλής και τραχήλου; Αντιμετωπίζονται;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Οι καρκίνοι κεφαλής και τραχήλου, σε μια εποχή που ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού καπνίζει, αποτελούν μια σοβαρή οντότητα.
Κατά κύριο λόγο αναφερόμαστε στον καρκίνο του λάρυγγα, όπου μία από τις πρώτες εκδηλώσεις είναι το βράγχος της φωνής, η προοδευτική δυσφωνία. Ο άρρωστος αναφέρει ότι «εδώ και κάποιους μήνες έχω προοδευτικό βράγχος φωνής, το οποίο επιδεινώνεται».
Από εκεί και πέρα μπορούμε να δούμε κάποιες άλλες παθήσεις, όπως για παράδειγμα στην περιοχή της ρινός, στη μύτη, όπου ο ασθενής έρχεται αναφέροντας επίσταξη, δηλαδή ρινορραγία, αίμα από τη μύτη, ή ακόμη διαταραχές στη ρινική αναπνοή.
Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι παθήσεις στη βάση της γλώσσας, όπου θα πρέπει πολλές φορές να υπάρχει μια συνδυαστική διαχείριση του ασθενούς μαζί με κάποιον γναθοχειρουργό.
Η χειρουργική αντιμετώπιση των καρκίνων στην περιοχή της ΩΡΛ, στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου, σχετίζεται άμεσα με τη σταδιοποίηση, την έγκαιρη δηλαδή διάγνωση και το μέγεθος του όγκου.
Αν ο όγκος είναι σχετικά μικρός, μπορούμε να αναφερθούμε, για παράδειγμα, στην περιοχή του λάρυγγα, σε ένα καρκίνωμα Τ1. Από εκεί και πέρα, μετά την αφαίρεση του όγκου, μπορεί να ακολουθήσει κάποια σχετική ακτινοθεραπεία. Το ίδιο ισχύει σε ένα μικρό καρκίνωμα των φωνητικών χορδών, είτε αυτό είναι in situ, δηλαδή εντοπισμένο, είτε είναι λίγο πιο μεγάλο.
Σε μεγαλύτερους καρκίνους, η αφαίρεση της βλάβης, για παράδειγμα σε έναν καρκίνο του λάρυγγα, εφόσον ο καρκίνος αυτός είναι εξαιρέσιμος, μπορεί να σημαίνει λαρυγγεκτομή, είτε ολική είτε, για παράδειγμα, ημιλαρυγγεκτομή.
Εδώ βέβαια θα πρέπει να συνεκτιμώνται και άλλοι παράγοντες, όπως η ποιότητα ζωής του ασθενούς, το επάγγελμά του αλλά και η εν γένει κατάστασή του.
Σίγουρα η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου καθορίζει και την αντίστοιχη θεραπεία.
Παθήσεις παρωτίδων και υπογνάθιων αδένων
Δημοσιογράφος: Ποιες είναι οι πιο συχνές παθήσεις παρωτίδων και υπογνάθιων;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Οι παρωτίδες και οι υπογνάθιοι αδένες ανήκουν στους σιελογόνους αδένες.
Μπορούμε να μιλάμε από μια απλή φλεγμονή, την παρωτίτιδα για παράδειγμα, ή τη σιαλαδενίτιδα όσον αφορά τους υπογνάθιους αδένες, έως κάποιους καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους.
Μία από τις πιο συχνές νοσολογικές οντότητες είναι η σιαλολιθίαση, η «πέτρα» στην περιοχή της παρωτίδας και κατά κύριο λόγο του υπογνάθιου αδένα.
Όλα αυτά, μετά από την κατάλληλη διαγνωστική προσέγγιση, η οποία αφορά υπερηχογραφία – το ιατρείο μας διαθέτει τον εξοπλισμό και υπάρχει αντίστοιχη εξειδίκευση στην υπερηχογραφία κεφαλής και τραχήλου – μπορούν να αντιμετωπιστούν είτε με αφαίρεση, για παράδειγμα, του υπογνάθιου αδένα είτε με διάνοιξη και ενδοσκόπηση, σιαλενδοσκόπηση όσον αφορά τον υπογνάθιο αδένα, όταν μιλάμε για σιαλολιθίαση.
Ή αντίστοιχα με επιπολής παρωτιδεκτομή με χρήση νευροδιεγέρτη, που πλέον γίνεται και στη Βέροια.
Η χειρουργική επέμβαση αυτή γίνεται από εμάς και την ομάδα μας σε αντίστοιχη κλινική της Βέροιας, με προσπάθεια αποφυγής οποιουδήποτε τραυματισμού του προσωπικού νεύρου, δηλαδή με τη χρήση ενός νευροδιεγέρτη.
Απώλεια ακοής σε νεογνά, βρέφη και παιδιά
Δημοσιογράφος: Πώς γίνεται η διάγνωση απώλειας ακοής βρεφών, νεογνών και παιδιών; Πώς αντιμετωπίζεται;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Μπαίνουμε σε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι.
Σίγουρα θα πρέπει σε κάθε νεογνό – και το τονίζω – να γίνεται ακοολογικός έλεγχος. Αυτός αφορά τη διενέργεια ακουστικών εξετάσεων με ωτοακουστικές εκπομπές, προκειμένου να δούμε αν υπάρχει η αντίστοιχη απόκριση του έσω ωτός, του οργάνου της ακοής, και αυτή η απόκριση να καταγραφεί.
Είναι, όπως είπα και πιο πριν όταν με ρωτήσατε για την περίπτωση των κοχλιακών εμφυτευμάτων, εξίσου σημαντικό θέμα, αν όχι σημαντικότατο, προκειμένου να αναπτύξει κάποιος δυνατότητα επικοινωνίας.
Μπορείτε να σκεφτείτε – θα σας δώσω το παράδειγμα είτε του Ταρζάν είτε του Μόγλη, αν και είναι παραδείγματα της λογοτεχνίας – όπου δεν υπήρχε η αντίστοιχη επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να υπάρχει η απόκτηση επικοινωνίας μέσω κραυγών.
Το καταλαβαίνετε ότι για να αναπτύξει το βρέφος την ικανότητα επικοινωνίας πρέπει να υπάρχουν ακουστικά ερεθίσματα.
Τυμπανοπλαστική και μαστοειδεκτομή
Δημοσιογράφος: Η τυμπανοπλαστική και η μαστοειδεκτομή είναι επεμβάσεις ωτός. Μάθαμε πρόσφατα ότι κάνατε κάποια χειρουργεία στη Βέροια. Θα θέλατε να μας πείτε γι’ αυτά;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι. Η τυμπανοπλαστική αφορά την οποιαδήποτε επιδιόρθωση, «μπάλωμα» ουσιαστικά, διατρήσεων, τρύπες δηλαδή, στην περίπτωση του τυμπανικού υμένα. Δεν είναι απαραίτητο να γίνει τυμπανοπλαστική με πρόθεση. Να είμαστε λίγο σαφείς.
Η τυμπανοπλαστική αφορά τη λήψη μοσχεύματος μετά από καθαρισμό της διάτρησης. Δηλαδή, κόβουμε γύρω γύρω το σημείο όπου υπάρχει η διάτρηση και τοποθετούμε το αντίστοιχο μόσχευμα, κοινώς «μπάλωμα».
Είτε αυτό αφορά χόνδρο, τον οποίο λαμβάνουμε από την περιοχή του έξω ωτός, πάντα προσέχοντας να μην υπάρχει αισθητική διαταραχή ή βλάβη, είτε αφορά τη λήψη περιτονίας.
Η μαστοειδεκτομή αφορά το «σκάψιμο» ουσιαστικά πίσω από το έξω ους, πίσω από το πτερύγιο του ωτός, όπου εκεί καθαρίζουμε τις όποιες χρόνιες φλεγμονές.
Θα πρέπει να τονίσουμε ότι η μαστοειδεκτομή πραγματοποιείται σε μεγάλο αριθμό ασθενών όταν αυτοί εμφανίζουν χολοστεάτωμα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της χρόνιας φλεγμονής.
Πράγματι, και στη Βέροια πλέον πραγματοποιούνται τέτοιες επεμβάσεις, σε ιδιωτική κλινική, από την ομάδα μας, ώστε να αντιμετωπιστούν οι οποιεσδήποτε χρόνιες μέσες ωτίτιδες σε άτομα ασχέτως ηλικίας.
Ρινοπλαστική
Δημοσιογράφος: Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για τις ρινοπλαστικές;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Πρέπει να είμαστε σαφείς για ποιου είδους ρινοπλαστικές συζητάμε.
Άλλο η αισθητική ρινοπλαστική των πλαστικών χειρουργών και άλλο η λειτουργική ρινοπλαστική των ωτορινολαρυγγολόγων, των ΩΡΛ.
Η πρώτη έχει καθαρά στόχο την αισθητική πλευρά, δηλαδή την αισθητική εμφάνιση. Η δεύτερη έχει στόχο την αντιμετώπιση λειτουργικών προβλημάτων, τα οποία συνυπάρχουν ταυτόχρονα με κάποιες παραμορφώσεις, εντός εισαγωγικών, της εξωτερικής μύτης.
Εδώ μιλάμε για ένα σχετικά σύνθετο πρόβλημα και μάλιστα έχουμε δύο ειδών ρινοπλαστικές, τις ανοιχτές και τις κλειστές.
Στην περίπτωση της λειτουργικής ρινοπλαστικής απαιτείται και η διόρθωση οποιασδήποτε σκολίωσης, οποιουδήποτε «στραβού διαφράγματος», ας μου επιτραπεί η φράση.
Μιλάμε δηλαδή για μια επέμβαση η οποία εστιάζει όχι μόνο στην εξωτερική αντιμετώπιση προβλημάτων, όπως για παράδειγμα ο ύβος, η «καμπούρα» δηλαδή της εξωτερικής μύτης, αλλά και σε οποιεσδήποτε διαταραχές, οποιεσδήποτε παθήσεις του εσωτερικού διαφράγματος.
Το μήνυμα προς τον κόσμο
Δημοσιογράφος: Κλείνοντας, ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να δώσετε στον κόσμο;
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Ότι η Ωτορινολαρυγγολογία σήμερα έχει να δώσει λύσεις και απαντήσεις σε μια πληθώρα προβλημάτων και ζητημάτων που αφορούν από απλές πλευρές της καθημερινότητας, όπως οι ιγμορίτιδες και οι ωτίτιδες, έως πιο σύνθετες που αφορούν θέματα ακοής, από ακουστικό βαρηκοΐας έως και κοχλιακή εμφύτευση, καθώς και καρκίνους στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου.
Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Δρ. Παύλος Παυλίδης: Σας ευχαριστώ.
