Εγκαινιάστηκε την Δευτέρα η έκθεση ζωγραφικής, παρουσία φίλων, συμμαθητών, συναδέλφων και συγγενών του Χρήστου Μακριδάκη. Η έκθεση με τίτλο “Ανιχνεύοντας τον κόσμο…” φιλοξενείται στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών στην Βέροια.
Τα έργα του καλλιτέχνη πολύπλευρα, όπως είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Ο Χρήστος Μακριδάκης ψάχνει τις απαντήσεις του μέσω της ζωγραφικής.
Στο παρακάτω βίντεο δείτε τι δήλωσε ο καλλιτέχνης και ο Γιάννης Ναζλίδης, εκ μέρους του Εκκοκκιστηρίου Ιδεών.
Οι παρευρισκόμενοι θαύμασαν τα έργα του ζωγράφου, συνομίλησαν μαζί του και απόλαυσαν εκλεκτά εδέσματα και κρασί.
Ο Γιάννης Γεωργουδάκης, η Φωτεινή Γεωργουδάκη και ο Κώστας Γεωργίου κράτησαν συντροφιά στο κοινό με τις μουσικές επιλογές τους.
Στο σημείωμα του για την έκθεση ο Χρήστος Μακριδάκης αναφέρει:
“Τα έργα που εκτίθενται είναι από πολλές περιόδους της ζωής μου με κάποια έμφαση στα τελευταία δέκα χρόνια.
Ζωγράφος επαγγελματίας δεν είμαι.
Μαθηματικά σπούδασα και εργάστηκα ως καθηγητής.
Ωστόσο, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα ζωγράφιζα, πάντα έψαχνα «αισθητικές προσαρμογές» των αντικειμένων και του γύρω μου χώρου, ανορθόδοξες παραστάσεις, παρεκκλίνουσες εκφράσεις. Σε κάποιες περιόδους της ζωής μου αποφάσισα να ασχοληθώ πιο συστηματικά: διαβάσματα, διαλέξεις, επισκέψεις εκθέσεων και μουσείων, μαθήματα σχεδίου, ζωγραφικής, φωτογραφίας, γραφιστικών τεχνών. Παράλληλα, συνέχιζα να πειραματίζομαι με διάφορα υλικά και καμιά φορά να δημιουργώ. Βέβαια, όλα αυτά δεν φτιάχνουν έναν ζωγράφο, μπορούν να συνδράμουν, όμως, έναν καθηγητή μαθηματικών, που αγαπάει την τέχνη και δοκιμάζει να εκφραστεί καλλιτεχνικά, στο να βρει το δικό του μονοπάτι, τον προσωπικό του τρόπο καταγραφής του κόσμου, θέλω να πιστεύω ότι κάποιες φορές το πέτυχα.
Το μεγάλο χρονικό εύρος των έργων που παρουσιάζονται εδώ εξηγεί εν μέρει την εκφραστική ποικιλία. Αλλά μόνο εν μέρει. Στην πραγματικότητα είχα πάντα μια βουλιμία να δοκιμάσω καινούρια πράγματα, τεχνικές και προσεγγίσεις. Ο εικοστός αιώνας, ο αιώνας μου, προσφερόταν ιδιαίτερα γι’ αυτές τις περιπλανήσεις. Πειράματα όλων των ειδών, απόψεις ριζοσπαστικές, εκκεντρικότητες, καλλιτεχνικά σκάνδαλα, ενδοσκοπήσεις, περιρρέων ερωτισμός… Αυτό το περιβάλλον ανέπνευσα, αυτός ο πολιτισμός με ενέπνευσε. Αφέθηκα με απόλαυση στον πολύπλευρο αυτόν κόσμο.
Παρόλο που δοκίμασα διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις, σε όλα τα έργα μου -πίνακες παραστατικοί ή όχι, κολλάζ, φωτογραφίες- υπάρχουν οι ίδιες θεματικές, που σχετίζονται και μεταξύ τους και αφορούν μια προσωπική θεώρηση του ανθρώπου και του κόσμου. Τα έργα που εκτίθενται είναι κατανεμημένα σε πέντε ενότητες:
Τα χρόνια της Μαγιότ
Αναζήτηση και απορίες.
Η ιζηματική διαμόρφωση της προσωπικότητας
Ο θόρυβος του κόσμου
Μνήμη, λήθη
Στην πρώτη ενότητα θα βρείτε έργα πού έγιναν, σχεδόν όλα, στη Μαγιότ, μικρό νησί στον ινδικό Ωκεανό, όπου δίδαξα μαθηματικά εφτά χρόνια.
Τα χρώματα, τα υλικά, τα δένδρα, όλα διαφορετικά. Περισσότερο παράξενα, όμως, είναι τα σύμβολα, οι κώδικες και οι ρυθμοί. Κατά τα άλλα οι άνθρωποι, αν και ντυμένοι με χρώματα φανταχτερά, μας μοιάζουν πολύ. Πονάνε, ερωτεύονται, πεινάνε, ελπίζουν και πεθαίνουν.
Στη δεύτερη ενότητα, συγκέντρωσα έργα που γεννήθηκαν από τις προσωπικές μου αναζητήσεις και προσπάθειες κατανόησης του κόσμου και του εαυτού μου. Ο θάνατος, το άπειρο το τυχαίο, οι ανθρώπινες αδυναμίες, ο έρωτας… θέματα ανοιχτά από την αρχή του κόσμου. Ίσως αυτό να φταίει που δεν βρήκα καμιάν απάντηση. Μόνο απορίες. Μια διαρκή Απορία.
Στο παραπάνω πλαίσιο αναζητήσεων, μια ερώτηση που με απασχόλησε ιδιαίτερα, είναι: «Με τι υλικά φτιάχνεται η ανθρώπινη προσωπικότητα;» Αυτή είναι η αναζήτηση που τροφοδοτεί τις εικόνες της τρίτης ενότητας.
Δεν πιστεύω ούτε σε ντετερμινιστικές θεωρίες ούτε σε μεταφυσικές. Σκέφτομαι εδώ και χρόνια πως είμαστε όλοι ως έναν βαθμό προϊόντα «καθίζησης». Συναντήσεις, συζητήσεις, γνώσεις, εμπειρίες, βιβλία, έργα, έρωτες, ευτυχισμένες στιγμές, απογοητεύσεις και Θάνατοι. Όλα κατακάθονται μέσα μας, καλύπτονται από καινούρια βιώματα, αισθήματα και γνώσεις, συχνά ξεχνιούνται. Αλλά είναι πάντα εκεί. Έχουν διαμορφώσει κάτι μέσα μας, ίσως λίγο, πιθανά ασήμαντο, όμως όλα μαζί δημιουργούν ένα σύνολο που μας χαρακτηρίζει. Τον καθένα από εμάς. Κάτι τέτοιο σκέφτομαι. Και συμβολικά το «συναντώ» στο υπέδαφος. Στις διαδοχικές αλληλοδιαπλεκόμενες στρώσεις υλικών, πετρωμάτων, χρυσού και κάρβουνου, αλλά και θαμμένων πόλεων, πτωμάτων, αγαλμάτων και αναμνήσεων. Στην επιφάνεια ξεπηδούν νερά και δένδρα, σπίτια και καράβια. Ο πλούτος, η μνήμη του υποστρώματος τους δίνει μιαν ιδιαίτερη χροιά. Κάτι ανάλογο ίσως συμβαίνει και με τους ανθρώπους.
Το ίδιο αίσθημα μου προκαλεί η πολυμορφία των σύγχρονων μεγαλουπόλεων π αρχιτεκτονική τους, άλλοτε αυθαίρετη και άναρχη, άλλοτε τετραγωνισμένη και αμείλικτη, ο συνδυασμός σχημάτων, όγκων και χρωμάτων, ο θόρυβος και οι άνθρωποι που βιάζονται, ψάχνουν, μαλώνουν, φλερτάρουν, μεθάνε και οι άλλοι που μας κοιτούν από το παράθυρο, οι υπόγειες διαβάσεις, οι σκάλες που δεν ξέρουμε πού οδηγούν, όλα αυτά δίνουν για εμένα μιαν εικόνα της πολυεπίπεδης ανθρώπινης προσωπικότητας.
Στην τέταρτη ενότητα προσπαθώ να απεικονίσω αυτό που με κάποια θλίψη ονομάζω ο «θόρυβος του κόσμου». Πρόκειται για τον διαρκή βομβαρδισμό μας με ειδήσεις σοβαρές ή ανούσιες, γεγονότα συνταρακτικά (άραγε από τι συνταράσσεται ο καθένας μας;), εικόνες δραματικές ή άλλες που δοξολογούν τον θρίαμβο της ασημαντότητας. Όλα ανάμεικτα. Τι μένει στην μνήμη;
Και καθώς είπα «μνήμη», να ακόμα ένα θέμα που με απασχολεί στην πέμπτη ενότητα: Η Λήθη, η μνήμη και οι αναμνήσεις. Φυσικά όλες υποκειμενικές. Και δουλεμένες με χοντρό γυαλόχαρτο. Αυτό, κυρίως τώρα τελευταία. Αναρωτιέμαι γιατί”.
Λίγα λόγια για τον Χρήστο Μακριδάκη
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη πριν πολλά χρόνια. Σπουδές μαθηματικών στο Αριστοτέλειο. Παιδαγωγικά στο Παρίσι. Εργάστηκε σαν καθηγητής στην περιφέρεια του Παρισιού και στη Μαγιότ (Ινδικός Ωκεανός). Ζωγραφίζει από παιδί. Λέει ότι είναι αυτοδίδακτος αν και παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου, ζωγραφικής, φωτογραφίας, ιστορίας της τέχνης… Το 2004 εξέδωσε το Βιβλίο ΒιΒλιοφιλίας «Rendez vous Septembre» σε συνεργασία με την ποιήτρια
Mireille Fargier Caruso. Έκανε εξώφυλλα στις εκδόσεις ποίησης «le de bleu », «paupieres de terre». Έκθεση στην γκαλερί La Hune με τα κολλάζ της έκδοσης «Rendez-vouz septembre». Εκθέσεις σε Βιβλιοπωλεία, Μπαρ και άλλους ύποπτους χώρους. Λέει «δεν μετανιώνω για τίποτα». Αν και καμιά φορά μελαγχολεί χωρίς λόγο.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 30 Οκτωβρίου.
Ώρες λειτουργίας:
ΠΡΩΪ 10 με 13.00
ΑΠΟΓΕΥΜΑ 18.30 με 21.30
